การประเมินการมีส่วนร่วมของประชาชนต่อการพัฒนาระบบสุขภาพปฐมภูมิ โดยโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลที่ได้รับการถ่ายโอน ไปสู่องค์การบริหารส่วนจังหวัด
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
หัวใจสำคัญของการพัฒนาระบบสุขภาพปฐมภูมิ ที่ดำเนินการโดยโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล (รพ.สต.) คือ ความสามารถในการดูแลสุขภาพตนเองได้อย่างเข้มแข็ง ดังนั้นเพื่อให้บรรลุถึงเป้าหมายดังกล่าว ความร่วมมือระหว่าง รพ.สต. และประชาชนในพื้นที่จึงเป็นเงื่อนไขสำคัญยิ่งต่อความสำเร็จ การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินทัศนคติของประชาชนต่อการพัฒนาระบบสุขภาพปฐมภูมิที่ดำเนินการโดย รพ.สต.ที่ได้รับการถ่ายโอนจากกระทรวงสาธารณสุข (สธ.) ไปสู่องค์การบริหารส่วนจังหวัด (อบจ.) ในรอบปีงบประมาณ 2566 ในด้านวิธีวิทยาการการวิจัย ได้ใช้วิธีวิจัยแบบผสม โดยการสัมภาษณ์กลุ่ม และอภิปรายผลกลุ่มเป็นราย รพ.สต. จำนวน 32 แห่ง รพ.สต. ละ 55 คน รวม 1,744 คน ผลการวิจัยพบว่า (1) หลังการถ่ายโอน ประชาชนส่วนใหญ่มีความเห็นว่า กิจกรรมบริการของ รพ.สต. มีการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น ทั้งในด้านความพยายามในการเข้าถึง เท่าเทียม และสร้างความพึงพอใจในการบริการ (2) ความเชื่อมั่นในบริการของ รพ.สต. อยู่ในระดับสูง (3) มีทัศนคติที่ดีต่อการมีส่วนร่วมในการดูแลสุขภาพตนเอง ครอบครัว และสังคม จากผลการวิจัยดังกล่าวแสดงให้เห็นว่า หากรัฐสามารถให้การสนับสนุนระบบสุขภาพปฐมภูมิอย่างเข้มแข็งตามยุทธศาสตร์ที่วางไว้ ก็ย่อมเชื่อมั่นได้สูงว่า จะได้รับความร่วมมือในการดูแลสุขภาพตนเองจากประชาชนได้ตามเป้าหมาย
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
@ 2020 King Prajadhipok's Institute The Government Complex Commemorating All Right Reserved.
เอกสารอ้างอิง
ภาษาไทย
สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข. (2566). การถ่ายโอน รพ.สต. สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข. สืบค้นจากhttps://hsiu.hsri.or.th/
สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข, สำนักสนับสนุนระบบสุขภาพปฐมภูมิ. (2563). แนวทางการพัฒนาระบบสุขภาพ (Service Plan) ระบบบริการปฐมภูมิแบบบูรณาการโดยมีประชาชนเป็นศูนย์กลาง (Integrated, People-centered Primary Care). สมุทรสาคร: บริษัท บอร์น ทู บี พับลิชชิ่ง จำกัด.
สุพรรณี ไชยอำพร. (2529). แนวคิดความคิดทางทฤษฎี และการวัดความพยายามพึ่งตนเองระดับบุคคล.วารสารพัฒนบริหารศาสตร์, 26(4), 500-525.
อุดม ทุมโฆสิต. (2550). การปกครองท้องถิ่นสมัยใหม่ : บทเรียนจากประเทศที่พัฒนาแล้ว. กรุงเทพฯ: แซท โฟร์ พริ้นติ้ง.
ภาษาอังกฤษ
Cohen, J. M., & Uphoff, N. T. (1981). Rural Development Participation: Concept and Measures for Project Design Implementation and Evaluation. New York: Rural Development Committee Center for International Studies, Cornell University.
Cornwall, A. (2006). Historical Perspectives on Participation in Development. Commonwealth and Comparative Politics, 44(1), 62-83. Retrieved from https://doi.org/10.1080/14662040600624460
Cunill, N. (1991). Participacion Ciudadana: Dilemas y Perspectivas Para la Democratizacionde los Estados Latinoamericanos. Caracas: Centro Latinoamericano Para el Desarrollo (CLAD).
Galtung, J. (1980). Self- Reliance. Concept, Practice and Rationale. In Johan Galtung et al. (Eds), Self- Reliance: A strategy for Development [pp. 19-45]. London: Regle-L’ Ourertute.
Gaventa, J., & Valderrama, C. (1999). Participation, Citizenship and Local Governance. Background Paper for Workshop: Strengthening Participation in Local Governance’, mimeo, IDS, Brighton, 21–24 June 1998. Retrieved from www.ids.ac.uk/particip
Li, M. (2015). Governance of Citizen Participation and its Related Concepts: A Review of Literature. International Letters of Social and Humanistic Sciences, 61, 99-104. Retrieved from https://doi.org/10.18052/www.scipress.com/ILSHS.61.99
Ministry of the Interior and Kingdom Relations, Government of Netherlands. (2022). Active Citizens. Retrieved from https://www.government.nl/topics/active-citizens/citizen-participation
OECD/World Bank. (2016). Integrating Human Rights into Development: Donor Approaches, Experiences and Challenges. Retrieved from https://www.oecd.org/dac/accountable-effective-institutions/Integrating_Human_Rights_document_web%20no%20cover.pdf
OECD. (2020). Innovative Citizen Participation and New Democratic Institutions: Catching
the Deliberative Wave. Retrieved from https://www.oecd.org/gov/open-government/
innovative-citizen-participation-new-democratic-institutions-catching-the-deliberative-wave-highlights.pdf
Parry, G., Moyer, G. & Day, N. (1992). Political Participation and Democracy in Britain. Cambridge: Cambridge University Press.
Plunkett, W. R., & Attner, R. F. (1994). Introduction to Management. Belmont: Wadsworth.
Richardson, A. (1983). Participation. London: Routledge and Kegan Paul.
Seers, D. (1969). The Meaning of Development. IDS Communication 44. Brighton: Institute of Development Studies.
Stewart, E. (2013). What is the Point of Citizen Participation in Health Care?. Journal of Health Services Research and Policy, 18(2), 124-126. Retrieved from https://doi.org/10.1177/1355819613485670
Stiefel, M., & Wolfe, M. (1994). A Voice for the Excluded: Popular Participation in Development: Utopia or Necessity?. London: Zed Books.
The Hague Academy for Local Governance. (2017). 7 Conditions for Successful Citizen Participation. Retrieved from https://thehagueacademy.com/news/7-conditions-successful
-inclusive-citizen-participation/
The Nordic Alternative Group. (1979). Education for Self-Reliance. New York: UNICEF.
UN Library. (2023). Meaningful Participation. Retrieved from https://www.un-ilibrary.org/
World Health Organization. (2019). Participation as a Driver of Health Equity. Copenhagen O, Denmark: WHO Regional Office for Europe.
World Health Organization. (1994). Declaration for Occupational Health for All. Retrieved from https://apps.who.int/iris/bitstream/handle/10665/59518/WHO_ CH_94.1.pdf
