การเสริมสร้างสิทธิประชาธิปไตยสิ่งแวดล้อมสำหรับชนเผ่าพื้นเมือง ในกระบวนการศึกษาผลกระทบโครงการจัดการน้ำเพื่อการชลประทาน กรณีศึกษา โครงการผันน้ำยวม จังหวัดเชียงใหม่
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสถานภาพและแนวทางการเสริมสร้างสิทธิประชาธิปไตยสิ่งแวดล้อม และเพื่อจัดทำข้อเสนอเชิงนโยบายการเสริมสร้างสิทธิประชาธิปไตยสิ่งแวดล้อมสำหรับชนเผ่าพื้นเมืองในกระบวนการศึกษาผลกระทบโครงการจัดการน้ำเพื่อการชลประทาน กรณีศึกษา โครงการผันน้ำยวม จังหวัดเชียงใหม่ การวิจัยนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้ให้ข้อมูลหลัก รวม 30 ราย เครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสัมภาษณ์เจาะลึกรายบุคคล แบบสนทนากลุ่ม และแบบสังเกตการณ์กึ่งมีส่วนร่วม ใช้การวิเคราะห์เนื้อหาเป็นเครื่องมือวิเคราะห์ผลการวิจัย ผลการวิจัย พบว่า 1) สถานภาพสิทธิประชาธิปไตยสิ่งแวดล้อมของชนเผ่าพื้นเมืองยังไม่ได้เป็นไปตามหลักการสิทธิประชาธิปไตยสิ่งแวดล้อม อุปสรรคสำคัญเกิดจากวิธีคิดและมุมมองเชิงอคติของภาครัฐต่อชนเผ่าพื้นเมือง กฎหมายและนโยบายที่เกี่ยวข้องขาดการบูรณาการสู่ภาคปฏิบัติการ 2) แนวทางการเสริมสร้างสิทธิประชาธิปไตยสิ่งแวดล้อม ประกอบด้วย การพัฒนากฎหมายและนโยบายให้มีผลทางปฏิบัติมากขึ้น การส่งเสริมให้ชนเผ่าพื้นเมืองได้เข้าถึงสิทธิประชาธิปไตยสิ่งแวดล้อมมากขึ้น โดยเฉพาะสิทธิการเข้าถึงข้อมูลโครงการและสิทธิการมีส่วนร่วมตัดสินใจกับภาครัฐ และการพัฒนาเงื่อนไขปัจจัยที่เอื้อต่อการเสริมสร้างสิทธิประชาธิปไตยสิ่งแวดล้อม และ 3) ข้อเสนอเชิงนโยบาย คือ การพัฒนาเชิงระบบเสริมสร้างสิทธิประชาธิปไตยสิ่งแวดล้อม ตามหลักการ 6 Good for Good Goals ได้แก่ 1) Good Laws and Polices การมีกฎหมายและนโยบายที่ดี 2) Good Mechanism การมีกลไกที่ดี 3) Good Network การมีเครือข่ายที่ดี 4) Good Leaders การมีผู้นำที่ดี 5) Good Project – making การมีกระบวนการกำหนดโครงการที่ดี และ 6) Good Goals การบรรลุเป้าหมายที่ดีด้านการพัฒนาที่ยั่งยืนและการพัฒนาประชาธิปไตย
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
@ 2020 King Prajadhipok's Institute The Government Complex Commemorating All Right Reserved.
เอกสารอ้างอิง
ภาษาไทย
กระทรวงการต่างประเทศ และ สมาคมเพื่อชีวิตและสิ่งแวดล้อม. (2537). แผนปฏิบัติการ 21 เพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน สรุปสาระสำคัญของ Agenda 21 ในเรื่องสิ่งแวดล้อมกับการพัฒนา. กระทรวงการต่างประเทศ.
กองบรรณาธิการเว็บไซต์ไทยซิติเซ็น. (2565, 9 พฤษภาคม). เครือข่าย 4 ลุ่มน้ำ ยวม เงา เมย สาละวิน ยืนยันค้านโครงการผันน้ำยวม. THECITIZEN.PLUS. https://thecitizen.plus/node/56157
กองพัฒนาระบบการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อม. (2562). แนวทางการมีส่วนร่วมของประชาชนในกระบวนการจัดทำรายงานการประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อม. สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม.
กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน อบต. ฮอด อมก๋อย ฮือค้านโครงการผันน้ำยวม เตรียมฟ้องศาล. (2565, 6 พฤษภาคม). ข่าวสดออนไลน์. https://www.khaosod.co.th/around-thailand/news_7035197
เครือข่ายประชาชนลุ่มน้ำสาละวิน. (2562, 28 มิถุนายน). จดหมายคัดค้านโครงการผันน้ำยวม/สาละวิน-เจ้าพระยาผ่านป่าสมบูรณ์. Salween.info. https://www.salween.info/post/open-letter-salween-chaophraya
วิศรุต วีระโสภณ. (2564, 16 ธันวาคม). เมื่อ อีไอเอ และรายงานจากรัฐไม่สนใจสิ่งแวดล้อม วิถีชุมชน กรณีศึกษาว่าด้วยเขื่อนน้ำยวม. The Momentum. https://themomentum.co/feature-namyuen/
นิตยา โพธิ์นอก, อริย์ธัช บุญถึง และ ดวงจันทร์ ศิริรักษ์โสภณ. (2565). รายงานการวิจัยการใช้สิทธิและมีส่วนร่วมของประชาชนในการเสนอร่างกฎหมายว่าด้วยชนเผ่าพื้นเมือง. สถาบันพระปกเกล้า.
บูชิตา สังข์แก้ว. (2556). พลวัตการพัฒนาการกระจายอำนาจตัดสินใจสำหรับตัวแสดงท้องถิ่นใน
กระบวนการกำหนดโครงการเขื่อนชลประทานขนาดใหญ่ ศึกษากรณีโครงการเขื่อนแก่งเสือเต้น (พ.ศ. 2520-2556) [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต,มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์]. TU Digital Collections. https://digital.library.tu.ac.th/tu_dc/frontend/Info/
item/dc:100217
บูชิตา สังข์แก้ว. (2565, 23 สิงหาคม). หลัก FPIC กับสิทธิที่ถูกขโมยไปของชนเผ่าพื้นเมืองในโครงการผันน้ำขนาดใหญ่ของรัฐ. สำนักข่าวสิ่งแวดล้อม. https://greennews.agency/?p=30093
บูชิตา สังข์แก้ว. (2567). สิทธิประชาธิปไตยสิ่งแวดล้อมกับการพัฒนาที่ยั่งยืน: แนวคิด ภาคปฎิบัติ และบทเรียนนานาประเทศ. วารสารสถาบันพระปกเกล้า, 22(2), 52-83.
มูลนิธิชนเผ่าพื้นเมืองเพื่อการศึกษาและสิ่งแวดล้อม. (2554). คู่มือการให้ฉันทานุมัติที่ได้รับการรับรู้ บอกแจ้งล่วงหน้า และเป็นอิสระสำหรับชุมชนชนเผ่าพื้นเมือง. มูลนิธิชนเผ่าพื้นเมืองเพื่อการศึกษาและสิ่งแวดล้อม.
มูลนิธิเพื่อการประสานความร่วมมือชนเผ่าพื้นเมืองเอเชีย. (2558). คู่มือภาคสนามของนักปกป้องสิทธิมนุษยชนชนเผ่าพื้นเมืองว่าด้วยการจัดทำเอกสารและงานสนับสนุนสิทธิมนุษยชน. มูลนิธิเพื่อการประสานความร่วมมือชนเผ่าพื้นเมืองเอเชีย.
สภาชนเผ่าพื้นเมืองแห่งประเทศไทย. (2558). ข้อมูลพื้นฐานเกี่ยวกับชนเผ่าพื้นเมืองในประเทศไทย. สภาชนเผ่าพื้นเมืองแห่งประเทศไทย.
อวิการัตน์ นิยมไทย. (2553). การประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อม. จุลนิติ, 7(3), 143-153.
อริญชย์วิชญ์ แสงนักธรรม. (2560). การบริหารจัดการทรัพยากรน้ำข้ามพรมแดนแบบบูรณาการ: กรณีศึกษา การบริหารจัดการอุทกภัยข้ามพรมแดนแบบบูรณาการในลุ่มน้ำกก ช่วงปี พ.ศ. 2544-ปัจจุบัน (2559) [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์]. TU Digital Collections. https://digital.library.tu.ac.th/tu_dc/frontend/Info/item/dc:144230
ภาษาอังกฤษ
Garcia, C. (2021). Governance and Environmental Democracy. Friedrich Ebert Stiftung.
Hashim, R., Ristak, N. D. M., & Laili, N. (2016). Attitudes toward Environmental Democracy Among Urban Communities. Environment-Behaviour Proceedings Journal. 1(3), 33-42. http://dx.doi.org/10.21834/e-bpj.v1i3.346
Iwińska, K., Kampas, A., & Longhurst, K. (2019). Interactions between Democracy and Environmental Quality: Toward a More Nuanced Understanding. Sustainability, 11(6), 1728. http://dx.doi.org/10.3390/su11061728
Pickering, J., Bäckstrand, K., & Schlosberg, D. (2020). Between Environmental and Ecological Democracy: Theory and Practice at the Environmental Democracy Nexus. Journal of Environmental Policy & Planning, 22(1), 1-15. https://doi.org/10.1080/1523908X.2020.1703276
The Access Initiative. (2018). Environmental Democracy. The European Commission.
The Environment-People-Law. (2021). Environmental Democracy Index: An Updated Score for Ukraine. Environment People Law. http://epl.org.ua/en/about-us-posts
World Resources Institute. (2008). Voice and Choice : Opening the Door to Environmental Democracy. World Resources Institute.
World Resources Institute. (2015). The Environmental Democracy Index. World Resources Institute.