วิเคราะห์ระบบรัฐบาลไทย: การอุปถัมภ์ของนายทุนในยุคโลกาภิวัตน์

Main Article Content

จักรวาล เหมือนแจ่ม
สัภยา ขาวหมื่นไวย์

บทคัดย่อ

บทความนี้วิเคราะห์ระบบรัฐบาลไทยภายใต้บริบทโลกาภิวัตน์ โดยเน้นความสัมพันธ์ระหว่างกลุ่มทุนกับรัฐซึ่งส่งผลต่อโครงสร้างการเมือง เศรษฐกิจ และคุณภาพประชาธิปไตยของประเทศ ผ่านการศึกษาแนวคิดเกี่ยวกับทุนผูกขาด ทุนนิยมพวกพ้อง และระบบอุปถัมภ์ในสังคมไทย ในการรวมศูนย์อำนาจทางการเมืองและการขาดกลไกตรวจสอบมีประสิทธิภาพ ทำให้กลุ่มทุนสามารถแทรกซึมและใช้อิทธิพลต่อกระบวนการตัดสินใจของรัฐ ส่งผลให้การจัดสรรทรัพยากรเอื้อประโยชน์เฉพาะกลุ่ม ขาดความโปร่งใส และเกิดความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจและสังคม การแทรกแซงของกลุ่มทุนปรากฏในหลายมิติ ทั้งในองค์กรนิติบัญญัติ ฝ่ายบริหาร องค์กรอิสระ และรัฐวิสาหกิจ ผ่านกลไกการบริจาคเงิน สนับสนุนพรรคการเมือง แต่งตั้งบุคคลใกล้ชิดกับทุนเข้าสู่ตำแหน่งสำคัญ และการใช้กฎหมายเพื่อเอื้อผลประโยชน์ นอกจากนั้น กลุ่มทุนต่างชาติยังมีบทบาทสำคัญในการกำหนดทิศทางนโยบายผ่านการลงทุน การล็อบบี้ ข้อตกลงการค้าเสรี และควบคุมข้อมูลข่าวสาร ซึ่งนำไปสู่การลดอำนาจอธิปไตยของรัฐไทยในการบริหารประเทศตามเจตนารมณ์ของประชาชน การแก้ไขปัญหาเชิงโครงสร้างนี้ควรดำเนินควบคู่กับการปฏิรูปกฎหมาย กลไกบริหาร และการเปลี่ยนแปลงวัฒนธรรมทางการเมือง โดยเน้นการกระจายอำนาจ เสริมสร้างความโปร่งใส เปิดพื้นที่ให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการตัดสินใจนโยบาย และพลังภาคประชาสังคมและสื่ออิสระ การปฏิรูประบบราชการให้ยึดหลักวิชาชีพ ลดอิทธิพลทางการเมืองและผลประโยชน์ทับซ้อน และปลูกฝังพลเมืองให้ตระหนักถึงสิทธิ หน้าที่ และบทบาทของตนในระบอบประชาธิปไตย จะช่วยฟื้นฟูความเชื่อมั่นของประชาชน และสร้างระบบการเมืองที่ยั่งยืน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เหมือนแจ่ม จ., & ขาวหมื่นไวย์ ส. (2025). วิเคราะห์ระบบรัฐบาลไทย:: การอุปถัมภ์ของนายทุนในยุคโลกาภิวัตน์. วารสารสถาบันพระปกเกล้า, 23(2), 169–189. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/kpi_journal/article/view/284170
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

ภาษาไทย

พิชญ์ พงษ์สวัสดิ์. (2562, 31 ธันวาคม). ทบทวนการเมืองในปี 2562. มติชนออนไลน์, https://www.matichon.co.th/columnists/news_1853710

วราวุธ วังธะพันธ์. (2567). การขับเคลื่อนนโยบายทางการศึกษากับการกระจายอำนาจทางการศึกษาสู่ท้องถิ่นเพื่อสร้างความเป็นธรรมทางสังคม. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 44(3), 186-216.

สุรางค์รัตน์ สุริยสมบูรณ์ และ สุรพล ราชภัณฑารักษ์. (2567). พัฒนาการนโยบายการจัดการที่ดินของรัฐบาลไทยในช่วงเวลา พ.ศ. 2500-2564. วารสารรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 7(1), 78–97.

เอนก เหล่าธรรมทัศน์. (2535). ธุรกิจกับการเมืองในประเทศไทย: ความเปลี่ยนแปลงของรูปแบบและโครงสร้าง. ไทยวัฒนาพานิช.

เอนก เหล่าธรรมทัศน์. (2546). ทุนต่างชาติในประเทศไทย. มติชน.

ภาษาต่างประเทศ

Ferrara, Federico. (2015). The Political Development of Modern Thailand. Cambridge University Press.

Hewison, Kevin. (2000). Political Economy of Thailand: From Crisis to Crisis. Routledge.

Hewison, Kevin. (2005). Neo-liberalism and Domestic Capital: The Political Outcomes of the Economic Crisis in Thailand. The Journal of Development Studies, 41(2), 310–330.

Hewison, Kevin & Kitirianglarp, Kengkij. (2014). Thai-style Democracy: The Royalist Struggle for Thailand’s Politics. Southeast Asian Studies, 3(3), 453–470.

McCargo, Duncan. (2005). Network Monarchy and Legitimacy Crises in Thailand”. The Pacific Review, 18(4), 499–519.

McCargo, Duncan. (2008). Tearing Apart the Land: Islam and Legitimacy in Southern Thailand. Cornell University Press.

Pasuk Phongpaichit & Baker, Chris. (1998). Thailand's Boom and Bust. Silkworm Books.

Sassen, Saskia. (1998a). Globalization and Its Discontents. The New Press.

Sassen, Saskia. (1998b). Globalization and Its Discontents: Essays on the New Mobility of People and Money. The New Press.

Stiglitz, Joseph. (2002). Globalization and Its Discontents. W.W. Norton.