การพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุรินทร์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบการเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ จำแนกตามขนาดของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุรินทร์ 2) ศึกษาแนวทางการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุรินทร์ กลุ่มตัวอย่างวิจัยครั้งนี้ ได้จากการสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิ จำนวน 340 คน ได้แก่ ผู้บริหาร จำนวน 37 คน ใช้การเลือกแบบเจาะจง และครู ใช้การสุ่มแบบวิธีการสุ่มอย่างง่าย โดยการจับฉลาก จำนวน 303 คน และการสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิ  จำนวน 9 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์  ซึ่งมีค่าความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหา เท่ากับ 0.60–1.00 และค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.964  สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ การแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียวและทดสอบความแตกต่างค่าเฉลี่ยรายคู่ด้วยวิธีการของเชฟเฟ่ กำหนดนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

           ผลการวิจัยพบว่า

1. เปรียบเทียบการเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ จำแนกตามขนาดของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุรินทร์ โดยภาพรวมมีความแตกต่างกัน พิจารณารายด้าน พบว่า ด้านการทำงานร่วมกันและด้านการสร้างภาวะผู้นำร่วม มีความแตกต่างกัน จำแนกตามขนาดโรงเรียน พบว่า โรงเรียนขนาดกลางกับโรงเรียนขนาดใหญ่พิเศษ และโรงเรียนขนาดใหญ่กับโรงเรียนขนาดใหญ่พิเศษ มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05


2. แนวทางการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุรินทร์ ประกอบด้วย 2 ด้าน 6 แนวทาง ได้แก่ ด้านการทำงานร่วมกัน มี 3 แนวทาง ด้านการสร้างภาวะผู้นำร่วม มี 3 แนวทาง