การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์ ตามแนวคิดการจัดการเรียนรู้เชิงรุกร่วมกับเทคนิคแมทลีกค์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4

Main Article Content

ทิพวรรณ คำบึงกลาง
ปาริชาติ ประเสริฐสังข์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนากิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์ ตามแนวคิด การจัดการเรียนรู้เชิงรุกร่วมกับเทคนิคแมทลีกค์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ให้มี ประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 70/70 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษา ปีที่ 4 ระหว่างก่อนและหลังเรียนด้วยกิจกรรมการเรียนรู้รายวิชาคณิตศาสตร์ ตามแนวคิดการจัด การเรียนรู้เชิงรุกร่วมกับเทคนิคแมทลีกค์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 3) เปรียบเทียบ ความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ หลังการจัดกิจกรรมการเรียนรู้รายวิชาคณิตศาสตร์ ตามแนวคิดการจัดการเรียนรู้เชิงรุกร่วมกับเทคนิคแมทลีกค์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 กับเกณฑ์ร้อยละ 70 กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียน หนองบัวโจดดงลิงวิทยา จำนวน 15 คน ได้มาจากการสุ่มแบบกลุ่ม


โดยใช้โรงเรียนเป็นหน่วยสุ่ม เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้ จำนวน 12 แผน แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้ เป็นแบบปรนัย ชนิดเลือกตอบ 4 ตัวเลือก จำนวน 20 ข้อ และแบบทดสอบวัดความสามารถ ในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ เป็นแบบปรนัย ชนิดเลือกตอบ 4 ตัวเลือก จำนวน 20 สถิติที่ใช้ ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติที่ไม่ใช่พารามิเตอร์ (Wilcoxon Matched Pairs Signed-Ranks Test)


ผลการวิจัย พบว่าการจัดกิจกรรมการเรียนรู้รายวิชาคณิตศาสตร์ ตามแนวคิดการจัด การเรียนรู้เชิงรุกร่วมกับเทคนิคแมทลีกค์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ที่ได้รับการพัฒนา มี 5 ขั้น คือ ขั้นที่ 1 ขั้นฟอร์มทีม ขั้นที่ 2 ขั้นเปิดฤดูกาล ขั้นที่ 3 ขั้นแข่งขันแมทลีกค์ ประกอบด้วย 4 ขั้นการเรียนรู้ คือ 1) ขั้นเตรียมพร้อมประสบการณ์ 2) ขั้นเรียนรู้ร่วมกัน 3) ขั้นลงมือปฏิบัติ 4) ขั้นสะท้อนผล ขั้นที่ 4 ขั้นชิงถ้วย FA Cup และขั้นที่ 5 ขั้นปิดฤดูกาล มีประสิทธิภาพเท่ากับ 78.51/70.30 ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และนักเรียนมีความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ ของนักเรียนหลังเรียน สูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 70

Article Details

ประเภทบทความ
Research Articles

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้

คณิตศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน

พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

กัญจน์วิภา ใบกุหลาบ. (2562). ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานที่มีต่อ

ความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์เรื่อง สมการ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วิทยานิพนธ์ ค.ม. (หลักสูตรและการสอน). มหาวิทยาลัยราชภัฎว์ไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชปถัมภ์จังหวัดปทุมธานี.

กิดานันท มลิทอง. (2543). เทคโนโลยีการศึกษาและนวัตกรรม (พิมพครั้งที่ 2). กรุงเทพ:

อรุณการพิมพ.

กิตติชัย สุคำภา. (2563). การพัฒนาความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์โดยใช้การ

จัดการเรียนรู้ ด้วยวิธีการสร้างความรู้ด้วยตนเองร่วมกับกระบวนการแก้ปัญหา

ของโพลยา ของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วิทยานิพนธ์ ศษ.ม. (การศึกษา).

มหาวิทยาลัยรังสิต.

คันธทรัพย์ ชมพูพาทย์. (2562). การวิจัยทางการศึกษา. นครราชสีมา: โฟโต้บุ๊ค ดอทเน็ต.

จุฑามณี อินทร์อุริศ. (2564). การจัดการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมเป็นฐานร่วมกับการเรียนรู้แบบ

ร่วมมือที่มีต่อความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์และผลสัมฤทธิ์ทาง

การเรียน เรื่อง สมการเชิงเส้นตัวแปรเดียวของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1.

ปริญญานิพนธ์ ศษ.ม. (วิทยาการทางการศึกษาและการจัดการเรียนรู้). มหาวิทยาลัย

ศรีนครินทรวิโรฒ.

เจตนา เมืองมูล, พรพรรณ โชติพฤกษวัน, ธรัตน์ มหายศนันท์, บัวบาง บุญอยู่ และ สัจพจน์

นามภักดี. (2562). แนวทางการนิเทศเพื่อพัฒนาและส่งเสริมการจัดการเรียนรู้

เชิงรุก. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

เฉลิมวุฒิ คำเมือง. (2023). คณิตศาสตร์ในศตวรรษที่ 21 Mathematics in the 21st

Century. สืบค้นข้อมูลวันที่ 25 สิงหาคม 2566, จาก: https://shorturl.asia/tQUr9.

ไชยยศ เรืองสุวรรณ. (2533). เทคโนโลยีการศึกษา: ทฤษฎีและการวิจัย, กรุงเทพฯ:

โอ.เอส.พริ้นติ้งเฮาส.

ณัฐวุฒิ บุญวิบูลวัฒน์. (2565). การพัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนรูปแบบเกม

ร่วมกับเทคนิค MATH LEAGUE เพื่อเสริมสร้างความสามารถในการแก้ปัญหา

ทางคณิตศาสตร์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. วิทยานิพนธ์ ค.ม.

(หลักสูตรและการสอน). มหาวิทยาลัยราชภัฎรำไพพรรณี.

ธีรวัฒน์ จันทะโมคา. (2562). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความสามารถ

ด้านกระบวนการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ ระหว่างการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหา

เป็นฐานและใช้โครงงานเป็นฐาน. วิทยานิพนธ์ ศษ.ม. (การสอนวิทยาศาสตร์

และคณิตศาสตร์). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

นฤนาท เอี่ยมฉ่ำ. (2559). การศึกษาปัญหาและความต้องการในการพัฒนาการจัดการเรียน

การสอนวิชาคณิตศาสตร์ของครู. (เอกสารการสอน). กาญจนบุรี: สำนักงานเขตพื้นที่

การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรี เขต 1.

เนตรนารี ไพโรจน์พิริยะกุล. (2564). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนการสอนเพื่อส่งเสริม

ความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ สาหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6.

วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์, 17(1): 17-31.

พรทิพย์ วงศ์ไพบูลย์. (2560). การเรียนรู้เชิงรุกและการมีส่วนร่วมของผู้เรียน (Active Learning).

วารสารสถาบันวิจัยญาณสงวร, 8(2): 327-336.

พรนรินทร์ โสภาพ, พรสิน สุภวาลย์ และสมวงษ์ แปลงประสพโชค. (2564). การประชุมวิชาการ

ระดับชาติ ครั้งที่ 13 มหาวิทยาลัยนครปฐม, ผลการจัดการเรียนรู้เชิงรุก เรื่อง ร้อยละ

ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. (เอกสารประกอบการประชุม). 8-9 กรกฎาคม

นครปฐม: มหาวิทยาลัยนครปฐม.

พระมหาชนินทร์ ลิขสิทธิ์พันธุ์. (2566). การพัฒนาระบบการสอนตามแนวคิดการเรียนแบบร่วมมือ

เพื่อพัฒนาทักษะการเรียนพุทธศตวรรษที่ 21 ของกลุ่มสาระสังคมศึกษาและวัฒนธรรม.

วารสารวารสารสังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม, 4(1): 73-82.

พัฒนา พรหมณี, ยุพิน พิทยาวัฒนชัย และจิรศักดิ์ ทัพผา. (2563). แนวคิดเกี่ยวกับความพึงพอใจ

และการสร้างแบบสอบถามความพึงพอใจในงาน. วารสารวิชาการสมาคม

สถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทย (สสอท.). 26 (1), 59-66.

พิชญา ทองคำพานิช. (2564). ผลการเรียนรู้เชิงรุกที่มีต่อการคิดวิเคราะห์และผลสัมฤทธิ์

ทางการเรียน เรื่อง หน้าที่พลเมือง ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. วิทยานิพนธ์ ค.ม.(หลักสูตรและการสอน). มหาวิทยาลัยราชภัฎไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์.

มานะชัย รอดชื่น. (2558). รายงานผลการวิจัยฉบับสมบูรณ์ สถิติไม่อิงพารามิเตอร์สำหรับ

ทดสอบพารามิเติร์บอกตำแหน่งจากตัวอย่าง 1 กลุ่ม. เชียงใหม่: คณะวิทยาศาสตร์

มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

มาลี โชติชัย. (2563). การจัดการเรียนรู้เชิงรุกของโรงเรียนบ้านหนองเจริญ สังกัดสำนักงานเขต

พื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรีเขต 3. วิทยานิพนธ์ ศษ.ม. (การบริหาร

การศึกษา). มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ.

ไมตรี มั่นทรัพย์. (2563). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้เชิงรุกแบบรวมพลังโดยใช้เทคนิค

KWDL เพื่อเสริมสร้างทักษะการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์สาหรับนักเรียนชั้น

มัธยมศึกษาตอนต้น. วิทยานิพนธ์ ปร.ด. (การวิจัยและพัฒนาทางการศึกษา). มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม.

รัชนีเพ็ญ พลเยี่ยม. (2560). การวิจัยทางการศึกษา. มหาสารคาม: อภิชาตการพิมพ์.

วนัชพร ชมชื่นใจ, สมวงษ์ แปลงประสพโชค และกฤษณะ โสขุมา. (2565). ผลการจัดการเรียนรู้เชิง

รุก (Active Learing เรื่อง อัตราส่วน สัดส่วน และร้อยละ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา

ปีที่ 1. วารสารวิจัยรำไพพรรณี, 16(2): 102-108.

วรวัติ กิติวงค์. (2564). เตรียมสอบครูผู้ช่วยสังกัด สพฐ. ฉบับครบเครื่อง (พิมพ์ครั้งที่ 1). นนทบุรี:

ธิงค์ บียอนด์ บุ๊ค.

วิภู มูลวงศ์. (2559). การพัฒนาความสามารถในการแก้ปัญหาทงคณิตศาสตร์ ของนักเรียน

ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่จัดการเรียนรู้โดยใช้กรณีศึกษา. วิทยานิพนธ์ ศษ.ม. (หลักสูตร

และการสอน). มหาวิทยาลัยศิลปากร.

วิสุทธิ์ คงกัลป์. (2558). Math League เทคนิคการสอนรูปแบบใหม่ที่ช่วยกระต้นการเรียนรู้

ของผู้เรียนได้เป็นอย่างดี. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วีไลวรรณ อิสลาม. (2562). ผลของการจัดการเรียนร้แบบร่วมมือด้วยเทคนิค Math League

ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชา คณิตศาสตร์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3.

วิทยานิพนธ์ ค.ม. (คณิตศาสตร์ศึกษา). มหาวิทยาลัยราชภัฎนครศรีธรรมราช.

ศรีสุภา วรคามิน. (2565). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและสมรรถนะการรวมพลังทำงาน

เป็นทีมด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมเป็นฐานในรายวิชาคณิตศาสตร์

ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. วิทยานิพนธ์ ศษ.ม. (หลักสูตรและการสอน).

มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และทคโนโลยี. (2553). เทคนิคการสอนแบบ Math League

พัฒนาการเรียนรู้. สืบค้นข้อมูลวันที่ 20 กรกฎาคม 2566, จาก:

https://www.scimath.org/article-mathematics/item/1306-math-league.

สมนึก ภัททิยธนี. (2562). การวัดผลการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 12). มหาสารคาม: ภาควิชาวิจัยและ

พัฒนาการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

สันติ บุญภิรมย์. (2557). การวิจัยทางการศึกษาและการวิจัยทางการบริหารการศึกษา.

กรุงเทพฯ:ทริปเพิ้ล เอ็ดดูเคชั่น.

อัญชลี แสงทอง, นันท์นภัส นิยมทรัพย์ และจินตนา ศิริธัญญารัตน์. (2562). การพัฒนา

ความสามารถในการแก้ปัญหาโดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบทักษะปฏิบัติร่วมกับกระบวนการแก้ปัญหาและเทคนิคจิกซอว์ในรายวิชางานประกอบอาหาร ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5.วารสารสังคมศาสตร์วิจัย, 10(2): 113-129.

Baldwin, J. & Williams, H. (1988). Active Learning : a Trainer's Guide. Village:

Blackwell.

Lester, C., &Daffer, O. (1987). How to Evaaluate Problem Solving. Victoria: Dale

Seymour Publications.

Meyers, C., & Jones, T. B. (1993). Promoting Active Learning: Strategies for the

College Classroom. San Francisco, CA: Jossey-Bass.

Mikolaj, C. (2019). Effective Instructional Strategies in Sixth Grade Inclusion