การพัฒนาทักษะปฏิบัตินาฏยศัพท์และภาษาท่า โดยใช้รูปแบบการสอนทักษะปฏิบัติของเดวีส์ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง ผู้วิจัยได้ออกแบบกระบวนการทดลอง ใช้การออกแบบหลังการทดสอบแบบกลุ่มเดียว The One-Group Posttest-Only Design การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบทักษะการปฏิบัตินาฏยศัพท์และภาษาท่า โดยใช้รูปแบบการสอนทักษะปฏิบัติของเดวีส์หลังเรียนเทียบกับเกณฑ์ร้อยละ 80 2) ศึกษาความพึงพอใจต่อการจัดการสอนโดยใช้รูปแบบการสอนทักษะปฏิบัติของเดวีส์ของนักเรียน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4/1 โรงเรียนเทศบาล 6 (วัดเมืองยะลา) อำเภอเมือง จังหวัดยะลา จำนวน 14 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ 1) แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการสอนทักษะปฏิบัติของเดวีส์ จำนวน 6 แผนการจัดการเรียนรู้ 2) แบบวัดทักษะการปฏิบัตินาฏยศัพท์และภาษาท่า โดยใช้รูปแบบการสอนทักษะปฏิบัติของเดวีส์ 3) ความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนการสอนโดยใช้รูปแบบการสอนทักษะปฏิบัติของเดวีส์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล 1) สถิติพื้นฐาน ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 2) สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ความเชื่อมั่น ใช้ค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของแบบทดสอบความพึงพอใจ สถิติค่าสัมประสิทธิ์อัลฟ่าของครอนบาค ใช้ในการทดสอบสมมติฐานการวิจัยโดยการทดสอบสมมติฐานโดยใช้ค่าที One Sample t-test ผลการวิจัยพบว่า ผลการเปรียบเทียบทักษะนาฏยศัพท์และภาษาท่า โดยใช้รูปแบบการสอนทักษะปฏิบัติหลังเรียนของเดวีส์เทียบกับเกณฑ์ร้อยละ 80 ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 มีคะแนนหลังเรียน สูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 80 (= 16.71 ,  S.D. = 0.35) อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 2) ความพึงพอใจ ต่อการจัดการเรียนการสอนโดยใช้รูปแบบการสอนทักษะปฏิบัติของเดวีส์ โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (= 4.56 , S.D. = 0.25) นักเรียนมีทักษะการแสดงนาฏยศัพท์และภาษาท่าดีขึ้นสามารถพัฒนาในระดับที่สูงขึ้นต่อไปให้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น