การสร้างชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ เพื่อส่งเสริมการเขียนแผน การจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการของครูภาษาไทย สังกัดสำนักงาน เขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเพชรบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สร้างชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพเพื่อส่งเสริมการเขียนแผนการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการของครูภาษาไทย และ 2) พัฒนาทักษะ ด้านการเขียนแผนการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการของครูภาษาไทย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเพชรบุรี กลุ่มเป้าหมายในการวิจัย ประกอบด้วย ผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 8 คน ศึกษานิเทศก์ จำนวน 4 คน ครูผู้สอนภาษาไทย จำนวน 7 คน และนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 221 คน รวมทั้งสิ้น 240 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) เครื่องมือประเภทนวัตกรรม คือ คู่มือการสร้างชุมชนแห่งการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมการเขียนแผนการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการ มีค่าความสอดคล้องอยู่ระหว่าง 0.5 -1.00 2) เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบประเมินทักษะการเขียนแผน การจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการของครูภาษาไทย มีค่าความสอดคล้องอยู่ระหว่าง 0.5-1.00 และแบบประเมินทักษะการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการของครูภาษาไทย มีค่าความสอดคล้อง อยู่ระหว่าง 0.5-1.00 สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าร้อยละ (Percentage) ค่าเฉลี่ย (Mean) ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) การสร้างชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพเพื่อส่งเสริมการเขียนแผนการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการ ของครูภาษาไทย มี 7 ขั้นตอน ประกอบด้วย 1) การรวมกลุ่ม PLC รวมกลุ่มครูที่มีปัญหาและความต้องการเดียวกัน 2) ค้นหาปัญหา และความต้องการ 3) ร่วมกันหาแนวทางในการแก้ปัญหา 4) การออกแบบกิจกรรมการแก้ปัญหา 5) แลกเปลี่ยนเสนอแนะ 6) นำสู่การปฏิบัติ และ 7) การสะท้อนผลการสังเกตชั้นเรียน และ 2) ผลการพัฒนาทักษะการเขียนแผนการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการของครูภาษาไทย พบว่า โดยภาพอยู่ในระดับมากที่สุด และเมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ทุกด้านอยู่ในระดับมากที่สุด เรียงลำดับจากมากไปหาน้อยดังนี้ ด้านการเขียนแผน การจัดการเรียนรู้ รองลงมา คือ ด้านการวัดและประเมินผล และด้านการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ และผลการประเมินทักษะการจัดการเรียนรู้ของครู พบว่า โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด โดยมีการสนับสนุนให้ผู้เรียนได้มีโอกาสเรียนรู้ และทำงานร่วมกันเป็นกลุ่ม
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กัลยารัตน์ เมธีวีรวงศ์. (2557). การพัฒนาตัวบ่งชี้ภาวะผู้นำของครูโรงเรียนมาตรฐานสากล. วารสารบริหารการศึกษา มศว., 11(20), 1-12.
จินตวีร์ คล้ายสังข์ (2560 การผลิตและใช้สื่ออย่างเป็นระบบเพื่อการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชนาธิป พรกุล. (2561). กระบวนการสร้างความรู้ของครู : กรณีการสอนบูรณาการ. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชูชาติ พ่วงสมจิตร์. (2560). ชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพและแนวทางการนำมาใช้ในสถานศึกษา.วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 10, 34-41.
ณิรดา เวชญาลักษณ์. (2561). หลักการจัดการเรียนรู้. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิศนา แขมมณี. (2567). รูปแบบการเรียนการสอน : ทางเลือกที่หลากหลาย. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธงชัย สมบูรณ์. (2565).การศึกษาและการพัฒนาแบบองค์รวม. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์หาวิทยาลัย.
รวีวรรณ วงค์เดชานันทร์. (2563). การพัฒนาและการเขียนแผนการจัดการเรียนรู้สังคมศึกษา. วารสารมหาจุฬาคชสาร, 11(1), 25-35.
วัชรพล วิบูลยศริน. (2561). นวัตกรรมและสื่อการเรียนการสอนภาษาไทย. กรุงเทพฯ :สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2563). เอกสารประกอบการอบรม การจัดการเรียนรุ้ฐานสมรรถนะทางคณิตศาสตร์ โครงการเพิ่มศักยภาพครูให้มีสมรรถนะของครูยุคใหม่ สำหรับการเรียนรู้ศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ : สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเพชรบุรี. (2565). รายงานผลการนิเทศ ติดตามและประเมินผล โครงการทบทวนและปรับปรุงหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐานของสถานศึกษา. เพชรบุรี: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเพชรบุรี. เอกสารอัดสำเนา.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). คู่มือประกอบการอบรม การขับเคลื่อนกระบวนการ PLC (Professional Learning Community) “ชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ” สู่สถานศึกษา.https://info.pyo1.go.th/news/index.php?action= dlattach;topic=1428.0;attach=1930.
สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2551). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลางกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทยตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551.กรุงเทพฯ : คุรุสภาลาดพร้าว.
สุภาวดี ปกครอง. (2561). การพัฒนาครูโดยใช้แนวคิดชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ เพื่อการอ่านออกเขียนได้ของนักเรียนประถมศึกษา. วารสารสุทธิปริทัศน์, 32(101), หน้า 51-67.
อนุสรา สุวรรณวงศ์. (2558). กลยุทธ์การบริหารเพื่อเสริมสร้างชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพสำหรับครูโรงเรียนเอกชน. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Dufour, R. (2004). What is professional learning community. Education Leadership, 6, 61-11.
Hord, S. (1997). Professional learning communities: Communities of continuous inquiry and improvement. Austin, TX: Southwest Educational Development Laboratory. Retrieved November 24, 2015, from http://www.sedl.org/pubs/change34/2.html.
Rogers, C.R. (1969). Freedom to Learn. Columbus, OH : Charles E. Merril.
Senge, P. M. (1990). The Fifth Discipline: The Art and Practice of the Learning Organization. Doubleday, New York, NY: MCB UP Ltd.
