การพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ในรายวิชาทัศนศิลป์ด้วยรูปแบบการสอนทักษะปฏิบัติของเดวีส์ร่วมกับแบบฝึกทักษะ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบความคิดสร้างสรรค์ในรายวิชาทัศนศิลป์ด้วยรูปแบบการสอนทักษะปฏิบัติของเดวีส์ร่วมกับแบบฝึกทักษะ ระหว่างก่อนเรียนกับหลังเรียน 2) ศึกษาความพึงพอใจที่มีต่อการจัดการเรียนรู้ด้วยรูปแบบการสอนทักษะปฏิบัติของเดวีส์ร่วมกับแบบฝึกทักษะ เป็นการวิจัยแบบกึ่งทดลอง ดำเนินการทดลองตามแบบแผนการวิจัยกลุ่มเดียว ทดสอบก่อนเรียนกับหลังเรียน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 จำนวนนักเรียน 19 คน โดยใช้วิธีการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้ในรายวิชาทัศนศิลป์ด้วยรูปแบบการสอนทักษะปฏิบัติของเดวีส์ร่วมกับแบบฝึกทักษะ 2) แบบวัดความคิดสร้างสรรค์ในรายวิชาทัศนศิลป์ และ 3) แบบวัดความพึงพอใจมีต่อการจัดการเรียนรู้ในรายวิชาทัศนศิลป์ด้วยรูปแบบการสอนทักษะปฏิบัติของเดวีส์ร่วมกับแบบฝึกทักษะ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติทดสอบสมมติฐาน ได้แก่ ค่า t-test dependent ผลการวิจัยพบว่า 1) ความคิดสร้างสรรค์ในรายวิชาทัศนศิลป์ หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) ความพึงพอใจของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ที่มีต่อการจัดการเรียนรู้ในรายวิชาทัศนศิลป์ด้วยรูปแบบการสอนทักษะปฏิบัติของเดวีส์ร่วมกับแบบฝึกทักษะ โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (= 4.66, S.D. = 0.47)