การยกระดับช่องทางการเพิ่มรายได้ของคนในชุมชนทอผ้าไหมสุรินทร์ ด้วยดิจิทัลคอนเทนต์ อย่างสร้างสรรค์และมีมูลค่าสูง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อยกระดับช่องทางการเพิ่มรายได้ของคนในชุมชนทอผ้าไหมสุรินทร์ด้วยการพัฒนาคู่มือดิจิทัลคอนเทนต์อย่างสร้างสรรค์และมีมูลค่าสูง รวมถึงถ่ายทอดกระบวนการสร้างดิจิทัลคอนเทนต์ให้แก่คนในชุมชน กลุ่มตัวอย่างคือกลุ่มคนในชุมชนทอผ้าไหม ตำบลตาเบา อำเภอปราสาท จังหวัดสุรินทร์ จำนวน 30 คน โดยการคัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยคู่มือการพัฒนาดิจิทัลคอนเทนต์และแบบประเมินประสิทธิภาพคู่มือ การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การวิเคราะห์เนื้อหาและค่าดัชนีความสอดคล้อง ผลการวิจัย พบว่า คู่มือการพัฒนาดิจิทัลคอนเทนต์ที่พัฒนาขึ้นครอบคลุมเนื้อหาสำคัญ 6 ส่วน ได้แก่ การเขียนสคริปต์และวางแผนเรื่องราว, การถ่ายทำวิดีโอด้วยสมาร์ทโฟน, การตัดต่อคลิปวิดีโอด้วยแอปพลิเคชัน Canva และ Kinemaster, การตกแต่งภาพและการสร้างหน้าปกคลิป, การสร้างเพจ Facebook และบัญชี TikTok รวมถึงการอัปโหลดและโปรโมตคลิปวิดีโอเพื่อจำหน่ายผ้าไหมสุรินทร์ ผลการประเมินคุณภาพคู่มือโดยผู้เชี่ยวชาญจำนวน 3 คน พบว่า คู่มือมีค่า IOC เฉลี่ยเท่ากับ 0.901 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้ แสดงว่าคู่มือมีความสอดคล้องของเนื้อหาอยู่ในระดับดี ผลการถ่ายทอดความรู้ผ่านการจัดอบรมเป็นระยะเวลา 3 วัน พบว่า ผู้เข้าร่วมอบรมมีพัฒนาการด้านทักษะการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลอย่างเห็นได้ชัด สามารถสร้างดิจิทัลคอนเทนต์ได้ด้วยตนเองและนำความรู้ไปประยุกต์ใช้ในการจำหน่ายผ้าไหมผ่านช่องทางออนไลน์ได้จริง โดยเฉพาะผ่าน Facebook และ TikTok ซึ่งส่งผลให้เกิดการขายผ้าไหมได้จริงจากการโพสต์ขายสินค้าผ่านช่องทางดังกล่าว
Article Details
เอกสารอ้างอิง
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทย. (2563). “สถานการณ์ผู้ป่วย COVID-19 รายวัน”. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก :https://ddc.moph.go.th/covid19-dashboard/ สืบค้น วันที่ 15 กรกฎาคม 2566.
กระทรวงสาธารณสุข. (2565). “สถานการณ์การติดเชื้อ COVID-19 ในประเทศไทย รายงานประจำวันที่ 6 กันยายน 2565”. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : https://www.moph.go.th/การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทย. สืบค้น วันที่ 15 กรกฎาคม 2566.
ฉัตรทิพย์ นาถสุภา. (2544). มิติทางวัฒนธรรมในยุคเศรษฐกิจพอเพียง. กรุงเทพฯ: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร.
ดรัสวิน วงส์ปรเมษฐ์. (2562). ดิจิทัลสื่อสารการตลาด. คณะวิทยาศาสตร์ สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ, มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.
ประเวศ วะสี. (2552). ยุทธศาสตร์ทางปัญญาเพื่ออนาคตของประเทศไทยในวิถีชุมชน. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
พวงรัตน์ ทวีรัตน์. (2540). การวิจัยเชิงคุณภาพ. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เมธ์วดี พยัฆประโคน. (2559). ผ้าไหมทอมือพื้นบ้านในเขตพื้นที่จังหวัดสุรินทร์ (Folk Handweaving Silk in Surin Province). วารสารสถาบันวัฒนธรรมและศิลปะ. 18(1) : 94–105.
อัจฉรา ภาณุรัตน์, เครือจิต ศรีบุญนาค และวารุณี สุวรรณานนท์. (2536). ผ้าไหมในวิถีชีวิตไทยกุยและไทยเขมร. สุรินทร์: รุ่งธนเกียรติออฟเซ็ทการพิมพ์.
เนตรชนก คงทน. (2561). การสื่อสารการตลาดผ้าไหมอารยธรรมขอมและการออกแบบผลิตภัณฑ์บ้านตะคร้อเหนือ อำเภอห้วยแถลง จังหวัดนครราชสีมา.วารสารชุมชนวิจัย.12(1): 56-72.
วงศ์พาทม คุณเนิร์ด. (2566). ความพร้อมของหัตถกรรมไทยสู่ตลาดออนไลน์ระดับโลก. ปริญญานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : https://ethesisarchive.library.tu.ac.th/thesis/2023/
TU_2023_6502043091_18217_27924.pdf สืบค้น วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2567.
Brown, A., & Lee, C. (2019). Market design transformation in renowned weaver communities: Impacts on silk weavers in Surin. Journal of Economic Research. 36(1), 89–104.
Gui, Haoyang et al. (2025). “Computational Studies in Influencer Marketing: A Systematic Literature Review.” https://arxiv.org/abs/2506.14602
Jones, R. (2020). Challenges and opportunities for silk weaving communities in Surin: A socio-economic perspective. Journal of Recreational Studies. 25(4), 321–335.
Jin, B., Yoon, J., Qin, Z., Wang, Z., Xiong, W., Meng, Y., Han, J., & Arik, S. O. (2025). LLM alignment as retriever optimization: An information retrieval perspective. Proceedings of the 42nd International Conference on Machine Learning (ICML 2025). https://arxiv.org/abs/2502.03699
Yi, L., & Xian, W. (2024). The informal labor of content creators on Xiaohongshu: Beyond the platform economy. arXiv. https://arxiv.org/abs/2409.08360
