กลวิธีสร้างอารมณ์ขันของมีมในเฟซบุ๊กแฟนเพจ “กว่าจะถึงออฟฟิศ”

ผู้แต่ง

  • อุรัสยา จันทสิน หลักสูตรอักษรศาสตรมหาบัณฑิต สาขาภาษาไทยเพื่อการพัฒนาอาชีพ มหาวิทยาลัยศิลปากร จังหวัดนครปฐม
  • ศุภชัย ต๊ะวิชัย ภาควิชาภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร จังหวัดนครปฐม

คำสำคัญ:

กลวิธีทางภาษา, กว่าจะถึงออฟฟิศ, การสร้างอารมณ์ขัน, เฟซบุ๊ก, มีม

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพมีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์กลวิธีการสร้างอารมณ์ขันของมีมในเฟซบุ๊กแฟนเพจ “กว่าจะถึงออฟฟิศ” โดยเก็บข้อมูลจากโพสต์ที่เผยแพร่ในเฟซบุ๊กแฟนเพจ “กว่าจะถึงออฟฟิศ” ระหว่างวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2565 ถึงวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 คัดเลือกเฉพาะโพสต์ที่มีลักษณะเป็นมีมที่ประกอบด้วยภาพนิ่งและข้อความ และมียอดกดถูกใจ ตั้งแต่ 5,000 ครั้งขึ้นไป รวมจำนวน 192 โพสต์ วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยแบบวิเคราะห์เอกสารวิเคราะห์มีมแต่ละมีมโดยพิจารณาจากองค์ประกอบทางภาษาและภาพ ผลการวิจัยกลวิธีสร้างอารมณ์ขันของมีมในเฟซบุ๊กแฟนเพจ “กว่าจะถึงออฟฟิศ” จำแนกออกเป็น 8 กลวิธี โดยเรียงตามลำดับ ได้แก่ 1) กลวิธีการล้อเลียน (ร้อยละ 36.98) 2) กลวิธีผสม (ร้อยละ 16.15) 3) กลวิธีการใช้ภาพประกอบ (ร้อยละ 15.10) 4) กลวิธีการเล่นคำ (ร้อยละ 11.98) 5) กลวิธีการเสียดสีประชดประชัน (ร้อยละ 10.42) 6) กลวิธีการดัดแปลงภาษิต สำนวน หรือวลีที่คุ้นเคย (ร้อยละ 5.73) 7) กลวิธีการหักมุม (ร้อยละ 3.13) และ 8) กลวิธีการเปรียบเทียบ (ร้อยละ 0.52) ตามลำดับ กลวิธีที่ปรากฏความถี่มากที่สุดคือ การล้อเลียน ซึ่งมักอาศัยสื่อวัฒนธรรมร่วมสมัย เช่น ภาพยนตร์ เพลง หรือการ์ตูน เป็นฐานในการสร้างความขบขัน ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่ามีมทำหน้าที่เป็นพื้นที่สื่อสารทางวัฒนธรรม ของพนักงานออฟฟิศ ที่ใช้เสียงหัวเราะเพื่อระบายความกดดันและสะท้อนประสบการณ์การทำงานในสังคมไทยร่วมสมัยอย่างมีอารมณ์ขัน

เอกสารอ้างอิง

กว่าจะถึงออฟฟิศ. (2565ก). [ออนไลน์], เข้าถึงได้จาก https://www.facebook.com/share/p/1EueKfNJ48/. (2568, 8 กุมภาพันธ์).

กว่าจะถึงออฟฟิศ. (2565ข). [ออนไลน์], เข้าถึงได้จาก https://www.facebook.com/share/p/1CgfAoV9tQ/. (2568, 8 กุมภาพันธ์).

กว่าจะถึงออฟฟิศ. (2566ก). [ออนไลน์], เข้าถึงได้จาก https://www.facebook.com/share/p/17NS9QASru/. (2568, 11 กุมภาพันธ์).

กว่าจะถึงออฟฟิศ. (2566ข). [ออนไลน์], เข้าถึงได้จาก https://www.facebook.com/share/p/17ZxLexVhv/. (2568, 11 กุมภาพันธ์).

กว่าจะถึงออฟฟิศ. (2566ค). [ออนไลน์], เข้าถึงได้จาก https://www.facebook.com/share/p/1G6Aujb1MU/. (2568, 13 กุมภาพันธ์).

กว่าจะถึงออฟฟิศ. (2566ง). [ออนไลน์], เข้าถึงได้จาก https://www.facebook.com/share/p/14QV8Cq8rsE/. (2568, 13 กุมภาพันธ์).

กว่าจะถึงออฟฟิศ. (2566จ). [ออนไลน์], เข้าถึงได้จาก https://www.facebook.com/share/p/17MtjCreDf/. (2568, 13 กุมภาพันธ์).

กว่าจะถึงออฟฟิศ. (2567). [ออนไลน์], เข้าถึงได้จาก https://www.facebook.com/share/p/17RfGiwaoK/. (2568, 9 กุมภาพันธ์).

กฤษณ์ ทองรอด. (2564). ลักษณะและกระบวนการสร้างสรรค์มีมจากภาพยนตร์ไทยในสื่อสังคมออนไลน์. วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

คันธพร สาลี. (2564). Meme: ภาพสะท้อนผ่านการล้อเลียน ผ่านปรากฏการณ์ทางการเมืองในสังคมไทย ตั้งแต่ พ.ศ. 2562-พ.ศ. 2564. การศึกษาค้นคว้าเฉพาะบุคคล ศิลปศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร.

พรพรรณ ฉายปรีชา. (2564). กลวิธีสร้างอารมณ์ขันของเฟซบุ๊กแฟนเพจ “หนังฝังมุก”.

การค้นคว้าอิสระอักษรศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทยเพื่อการพัฒนาอาชีพมหาวิทยาลัยศิลปากร.

หนึ่งฤทัย ชวนะลิขิกร. (2554). อารมณ์ขันในข้อความท้ายรถ: เสน่ห์ทางภาษาที่ไม่ควรมองข้าม. วารสารสถาบันวัฒนธรรมและศิลปะ, 13(1), 69-77.

วสันต์ มนต์ประเสริฐ. (2564). องค์ประกอบและปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จของมีมในเฟซบุ๊กเพจคาราโอเกะชั้นใต้ดิน. การค้นคว้าอิสระวารสารศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ศิริพร ภักดีผาสุข. (2549). อารมณ์ขันในการ์ตูนการเมืองไทย. วารสารภาษาและวรรณคดีไทย, 23(2), 86-143.

สำนักงานราชบัณฑิตยสภา. (2563). [ออนไลน์], เข้าถึงได้จาก https://www.facebook.com/share/1DyDGa6mZQ/. (2568, 27 ธันวาคม).

อรวี บุนนาค. (2567). “โสดเป็นเรื่องน่าเศร้า” : กลวิธีทางภาษาและนัยแฝงจากมุกตลกออนไลน์ไทย. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 24(3), 350-379.

Dawkins, R. (1976). The selfish gene. Oxford University Press.

Freud, S. (1960). Jokes and Their Relation to the Unconscious (James Strachey, Trans.). W. W. Norton & Company. (Original work published 1905)

Martin, R. A. (2007). The Psychology of Humor: An Integrative Approach. Elsevier Academic Press.

Shifman, L. (2014). Memes in digital culture. The MIT Press.

Suls, J. M. (1972). A two-stage model for the appreciation of jokes and cartoons: An information-processing analysis. In Jeffrey H. Goldstein & Paul E. McGhee (Eds.), The Psychology of Humor: Theoretical Perspectives and Empirical Issues (pp. 81-100). Academic Press.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

11-03-2026

รูปแบบการอ้างอิง

จันทสิน อ., & ต๊ะวิชัย ศ. (2026). กลวิธีสร้างอารมณ์ขันของมีมในเฟซบุ๊กแฟนเพจ “กว่าจะถึงออฟฟิศ”. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์, 16(1), 162–175. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/var/article/view/289960

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย