การศึกษาผลการให้คะแนนรายวิชาปฏิบัติการพยาบาลมารดาทารกและการผดุงครรภ์ 2 ในอาจารย์ผู้สอนภาคปฏิบัติที่มีประสบการณ์การสอนแตกต่างกัน

Main Article Content

เนตรรัชนี กมลรัตนานันท์
นิรามัย อุสาหะ

Abstract

               การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความคลาดเคลื่อนแบบกด ปล่อยคะแนน  2) ศึกษาความสอดคล้องในการประเมินของอาจารย์ผู้สอนภาคปฏิบัติ ประชากรคืออาจารย์ผู้สอนภาคปฏิบัติ 6 คน ที่สอนนักศึกษาพยาบาล ชั้นปีที่ 3 รายวิชาปฏิบัติการพยาบาลมารดา ทารกและการผดุงครรภ์ 2 ภาคการศึกษาที่ 2 ปีการศึกษา 2555 เครื่องมือที่ใช้คือ 1) แบบประเมินภูมิหลังของผู้ประเมิน และ 2) รูบริคการประเมินผลการปฏิบัติการพยาบาล 5 ระดับ วิเคราะห์โดย ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และประมาณค่าความคลาดเคลื่อนจากผู้ประเมินด้วยวิธีของกิลฟอร์ด วิเคราะห์ความสอดคล้องกันระหว่างผู้ประเมินด้วยค่า intraclass correlation coefficient: ICC (3.3) (95% CI) ผลการวิจัยคือ อาจารย์ที่หน่วยห้องคลอด 3 คน และหน่วยหลังคลอด 3 คนมีประสบการณ์การสอนภาคทฤษฎีแตกต่างกัน 3 กลุ่ม คือไม่เคยสอนภาคทฤษฎี มีประสบการณ์น้อยกว่า 3 ปี และมากกว่า 3 ปี แต่ทุกคนมีประสบการณ์การสอนภาคปฏิบัติ และมีทัศนคติต่อการสอนในคลินิกในระดับปานกลาง ผลการประเมินคะแนนการฝึกปฏิบัติงานพิจารณาจากค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ที่หน่วยห้องคลอด พบว่าอาจารย์คนที่ 1 และ2 มีการกดคะแนนคนที่ 3 มีการปล่อยคะแนน ที่หน่วยหลังคลอดพบว่า อาจารย์คนที่ 1 มีการกดคะแนน คนที่ 2 และ 3 มีการปล่อยคะแนน เมื่อวิเคราะห์ด้วยวิธีของกิลฟอร์ดให้ผลการวิเคราะห์สอดคล้องกันทั้งสองหน่วยฝึก ผลการวิเคราะห์ความสอดคล้องระหว่างผู้ประเมิน ที่หน่วยห้องคลอด พบว่าสมรรถนะส่วนใหญ่ มีค่า ICC ติดลบ ยกเว้นสมรรถนะด้านความสามารถในการปฏิบัติกิจกรรมพยาบาลมีความสัมพันธ์ระดับปานกลาง ICC =0.44 (CI= -0.04 - 0.72)  และหน่วยหลังคลอดทุกสมรรถนะมีค่าติดลบ ยกเว้นจรรยาบรรณวิชาชีพ  มีความสัมพันธ์ระดับต่ำมาก ICC = 0.04 (95.00%      CI=-1.65-0.03) แสดงว่าในภาพรวมคะแนนการประเมินระหว่างผู้ประเมินมีความไม่สัมพันธ์กัน

 

                   The purposes of this study were: (1) to investigate rater effects, leniency, stringency error (2) to demonstrate the inter-rater agreement among the instructors. Population were six instructors with vary in experience of  instruction  the 3 rd year student nurses who enrolled in  practicum in maternal newborn and midwifery II course in 2 nd semester of 2012. The Instruments were 1) the background of rater assessment questionnaire, 2) the 5 level of scoring rubrics for evaluating nursing outcome. Percent, mean, standard deviation, estimating of leniency/stringency error by means of Guilford (1954)  Intraclass correlation coefficient:  ICC (3.3) (95% CI) were employed. The results concluded that the clinical instructors’ background were vary in  3 groups from no experience, less than 3 years and more than 3 years of experience in theoretical teaching, but all had experience in clinical teaching and had moderate attitude to clinical teaching. By means of mean and standard deviation rater 1 and rater2 at delivery room setting had stringency error, rater 1 was more stringency than rater2, but rater 3 was leniency. At postpartum care unit, rater 1 was stringency but rater2 and rater3 were leniency. Comparing to means of Guilford the results were presented accordingly at both setting. The inter-rater agreement among raters on six competency: competency of using nursing process, competency of nursing intervention, communication competency, nursing ethics and self- improvement at delivery room setting, most of them were demonstrated negative value of ICCs.  Except for competency of nursing intervention was fair ICC =0.44 (95.00% CI=-0.04-0.72). At postpartum care setting, all competency were negative value of ICCs, but for nursing ethics was very poor ICC = 0.04 (95.00% CI=-1.65-0.03). In conclusion, the rating results were not in accord with each other.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
บทความวิจัย
Author Biographies

เนตรรัชนี กมลรัตนานันท์

สาขาวิชาการพยาบาลมารดา ทารกและการผดุงครรภ์ คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต กรุงเทพมหานคร    

นิรามัย อุสาหะ

สาขาวิชาการพยาบาลมารดา ทารกและการผดุงครรภ์ คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต กรุงเทพมหานคร

References

จีราภา คงสมฤทธิ์. (2544). การพัฒนาแบบประเมินการสอนภาคปฏิบัติในคลินิกของอาจารย์พยาบาล. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

ปิยะรัตน์ หยกสุริยันต์, 2549 ปรัชญา ไทยแท้. (2550). การพัฒนาแบบประเมินสมรรถนะของพยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลราชวิถี. วิทยานิพนธ์พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต คณะพยาบาลศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อนัญญา คูอาริยะกุล. ( 2554). การพัฒนารูปแบบการประเมินการฝึกภาคปฏิบัติสำหรับนักศึกษาพยาบาลสังกัดสถาบันพระบรมราชชนก. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษาดุษฎีบัณฑิต คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร.

Barkaoui, K. (2010). Do ESL essay raters' evaluation criteria change with experience? A mixed-methods, cross-sectional study. TESOL Quarterly, 31-57.

Donaldson, J.H.,and Gray, M. (2012). Systematic review of grading practice: is there evidence of grade inflation?.Nurse education in practice, 12: 101-104.

Guilford, J. P. (1954). Psychometric methods (2nd ed.). New York : McGraw-Hill.

Hallgren, K. A. (2012). Computing inter-rater reliability for observational data: an overview and tutorial. Tutorials in quantitative methods for psychology, 8(1), 23.

Johnson, R. L., Penny, J. A., & Gordon, B. (2008). Assessing performance: Designing, scoring, and validating performance tasks: Guilford Press.

Kaufman, J. C., Baer, J., Cole, J. C., & Sexton, J. D. (2008). A comparison of expert and nonexpert raters using the consensual assessment technique. Creativity Research Journal, 20(2), 171-178.

Lim, G. S. (2011). The development and maintenance of rating quality in performance writing assessment: A longitudinal study of new and experienced raters. Language Testing, 28(4) 543 –560.

Reynolds, C. R., Livingston, R. B., & Willson, V. L. (2009). Measurement and assessment in education. Upper Saddle River:Pearson Merrill Prentice Hall.

Rousson, V., Gasser, T., & Seifert, B. (2003). Confidence Intervals for Intraclass Correlation in Inter‐Rater Reliability. Scandinavian journal of statistics, 30(3), 617-624.

Sweedler-Brown, C. O. (1985). The influence of training and experience on holistic essay evaluation. English Journal, 74, 49-55.

Wolfe, E. W. (2004). Identifying rater effects using latent trait models. Psychology Science, 46, 35-51.