แนวทางการพัฒนาการจัดสภาพแวดล้อมในสถานศึกษาที่เอื้อต่อการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมผลการเรียนของผู้เรียน โดยผู้บริหารสถานศึกษาและครู สังกัดสำนักงานอาชีวศึกษาจังหวัดเชียงใหม่
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการจัดสภาพแวดล้อมในสถานศึกษาที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของผู้เรียน โดยผู้บริหารสถานศึกษาและครู สังกัดสำนักงานอาชีวศึกษาจังหวัดเชียงใหม่ 2) เสนอแนวทาง การพัฒนาการจัดสภาพแวดล้อมในสถานศึกษาที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของผู้เรียน โดยผู้บริหารสถานศึกษาและครู สังกัดสำนักงานอาชีวศึกษาจังหวัดเชียงใหม่ กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้บริหารสถานศึกษาและครู 260 คน ด้วยการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณ คือ ความถี่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยวิธีการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) การจัดสภาพแวดล้อมในสถานศึกษาที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของผู้เรียน ตามความคิดเห็นของผู้บริหารสถานศึกษาและครู โดยภาพรวมและรายด้านมีการดำเนินงานอยู่ในระดับมาก ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ด้านการจัดสภาพแวดล้อมทางการบริหาร รองลงมา คือ ด้านการจัดสภาพแวดล้อมทางวิชาการ และด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุด คือ ด้านการจัดสภาพแวดล้อมทางกายภาพผลการวิเคราะห์ปัจจัยที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของผู้เรียน มีปัจจัยที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของผู้เรียน คือ การรักษาสภาพแวดล้อมบริเวณสถานศึกษา การเปิดโอกาสแสดงออก การแสดงความคิดเห็นด้านการเรียนรู้ และด้านอื่น ๆ ตามศักยภาพ การจัดกิจกรรมการเรียนรู้ให้ผู้เรียนคิดแก้ปัญหาด้วยตนเอง2) แนวทางการพัฒนาการจัดสภาพแวดล้อมในสถานศึกษาที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของผู้เรียน มีแนวทางการพัฒนาการจัดสภาพแวดล้อม คือ จัดแหล่งเรียนรู้ที่ใช้สำหรับการค้นคว้า จัดกิจกรรมให้ผู้เรียนได้เรียนรู้จากประสบการณ์จริง และแหล่งการเรียนรู้ที่หลากหลาย จัดองค์กรและโครงสร้าง การบริหารที่มีการมอบหมายงาน และผู้รับผิดชอบงานอย่างชัดเจน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กังวาน ไตรสกุล และคณะ (2558). การจัดสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของโรงเรียนพะตง ประธานคีรีวัฒน์สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 16 สงขลา-สตูล. วารสารวิจัยบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยหาดใหญ่, 8(1), 43-60.
กังวาน ไตรสกุล, วิชัย รัตนากีรณวร และนงนภัสส์ มากชูชิต. (2558). การจัดสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของโรงเรียนพะตง ประธานคีรีวัฒน์สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 16 สงขลา-สตูล. วารสารวิจัยบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยหาดใหญ่, 8(1), 43-60.
รัตติกร โสมสมบัติ, อุทัย บุญประเสริฐ และพิณสุดา สิริธรังศร. (2563). รูปแบบการส่งเสริมการจัด การเรียนรู้สิ่งแวดล้อมศึกษาเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืนในวิทยาลัยอาชีวศึกษาเอกชน. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร., 8(3), 1110-1124. สืบค้นจาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/journal-peace/article/view/239490
พระครูใบฎีกามณฑล เขมโก (ชูโตศรี). (2562). อิทธิพลของสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการพัฒนา การเรียนรู้ของนักศึกษาระดับอุดมศึกษา. วารสารสถาบันวิจัยญาณสังวร, 10(1), 192-200. สืบค้นจาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/yri/article/view/202874/141500
สุภาวดี ทองสำฤทธิ์. (2561). การศึกษาการจัดสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ในสถานศึกษา ตามความคิดเห็นของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 1. (การค้นคว้าอิสระครุศาสตรมหาบัณฑิต). สืบค้นจาก http://www.ir.sru.ac.th/handle/123456789/651
จุฑามาส ซุ่นห้วน. (2562). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการจัดสภาพแวดล้อมในสถานศึกษาตามความคิดเห็นของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 11 ในจังหวัดสุราษฎร์ธานี. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). สืบค้นจาก http://ir.sru.ac.th/handle/123456789/729
จุฬาลัย ผาอ่อน. (2553). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเรียนรู้อย่างมีความสุขของนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาปี่ที่ 3 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสระบุรี. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัย ราชภัฎเทพสตรี).
ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2544). เทคนิคการใช้สถิติเพื่อการวิจัย. (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ: เทพเนรมิตการพิมพ์.
น้ำฝน พิทักษ์โรจนกุล. (2565). ทักษะการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษาในช่วงการแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ที่ส่งผลต่อการจัดสภาพแวดล้อมของโรงเรียน ในสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดชลบุรี. (การศึกษาค้นคว้าด้วยตนเองการศึกษามหาบัณฑิต). สืบค้นจาก https://updc.up.ac.th/items/8558061f-415e-4a25-b635-b22a076410a2
อัสมา พารึลทึ. (2559). การจัดสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของโรงเรียนเอกชนระดับประถมศึกษา จังหวัดสงขลา. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยหาดใหญ่).
อิสรา วิชิตพันธ์. (2558). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเรียนรู้อย่างมีความสุขของนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). สืบค้นจาก http://khoon.msu.ac.th/_dir/fulltext/fulltextman/full4/kanyarat9951/titlepage.pdf
อารียา สตารัตน์. (2556). การจัดสภาพแวดล้อมในสถานศึกษาของโรงเรียน สังกัดกรุงเทพมหานคร สำนักงานเขตราชเทวี. (สารนิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). สืบค้นจาก https://ir.swu.ac.th/xmlui/handle/123456789/4186
Astin. (1971). Achieving educational excellence. San Francisco, CA: Josses-Bass. Retrieved from Harold, S. (1990). A higher education: The council for national Academic Award and British higher education 1964-89. London: The Falmer press.
Krejcie, R. V., & Morgan, D.W.. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Zalaiskalne, A. (2013). Contemporary Leaning Environment in the Vocational Education: The New Challenges. Problems of Education in the 21st Century, 55, 100-113. Retrieved from http://www.scientiasocialis.lt/pec/node/848
