บทบาทของระบบการเมืองการปกครองต่อทิศทางการพัฒนาเศรษฐกิจ ในประเทศไทย
Main Article Content
บทคัดย่อ
ระบบการเมืองการปกครองมีบทบาทสำคัญต่อการกำหนดทิศทางและโครงสร้างทางเศรษฐกิจของประเทศ โดยเฉพาะในบริบทของประเทศไทยที่เศรษฐกิจพึ่งพาเสถียรภาพทางการเมืองและนโยบายของภาครัฐอย่างมาก งานศึกษานี้มุ่งวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างระบบการเมืองการปกครองกับพัฒนาการทางเศรษฐกิจไทย ทั้งในด้านนโยบายการคลัง การลงทุน การกระจายรายได้ และการสร้างโอกาสทางเศรษฐกิจแก่ประชาชน ผลการวิเคราะห์ชี้ให้เห็นว่า เมื่อระบบการเมืองมีเสถียรภาพ มีความโปร่งใส และยึดหลักธรรมาภิบาล จะเอื้อต่อการลงทุน การเติบโตทางเศรษฐกิจ และความมั่นคงทางสังคม แต่หากการเมืองขาดเสถียรภาพหรือตกอยู่ภายใต้การแทรกแซงของนักการเมือง จะส่งผลให้การบริหารเศรษฐกิจขาดทิศทาง เกิดความเหลื่อมล้ำและชะลอการพัฒนา ดังนั้น ระบบการเมืองการปกครองที่เหมาะสมต้องสร้างสมดุลระหว่างการใช้กลไกรัฐและกลไกตลาด เพื่อให้เศรษฐกิจไทยเติบโตอย่างยั่งยืนและทั่วถึงเกิดความมั่นคงทางสังคม ผลการศึกษาพบว่า บทบาทของระบบการเมืองการปกครองต่อทิศทางการพัฒนาเศรษฐกิจในประเทศไทย ระบบประชาธิปไตยเป็นรูปแบบที่เอื้อต่อการมีส่วนร่วมและการพัฒนาความเสมอภาคทางสังคม แต่ต้องอาศัยความเข้มแข็งของสถาบันทางการเมืองและการมีวัฒนธรรมประชาธิปไตย ขณะที่ระบบเผด็จการแม้จะสามารถควบคุมอำนาจได้อย่างรวดเร็ว แต่ขาดความชอบธรรมและสิทธิขั้นพื้นฐานของประชาชน ส่วนระบบพระมหากษัตริย์ขึ้นอยู่กับบทบาทของสถาบันพระมหากษัตริย์ ซึ่งระบบการเมืองการปกครอง และระบบเศรษฐกิจในประเทศไทยการปรับตัวตามยุคสมัย โดยสรุประบบการปกครองที่เหมาะสมของสังคมใด ๆ ต้องอาศัยปัจจัยทางการเมือง เศรษฐกิจ และวัฒนธรรมที่สอดคล้องกับบริบทของสังคมไทย
คำสำคัญ : บทบาท, ระบบการเมืองการปกครอง, การพัฒนาเศรษฐกิจ
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ธเนศวร์ เจริญเมือง. (2558). การเมืองไทย: ความต่อเนื่องและการเปลี่ยนแปลง. กรุงเทพฯ: มติชน.
ธนาคารแห่งประเทศไทย. (2567). รายงานภาวะเศรษฐกิจการเงินไตรมาส 2/2567. กรุงเทพฯ: ธนาคารแห่งประเทศไทย.
นรนิติ เศรษฐบุตร. (2530). พรรคประชาธิปัตย์: ความสำเร็จหรือความล้มเหลว. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ประภาส ปิ่นตบแต่ง. (2559). การเมืองเปรียบเทียบ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุภาภรณ์ ธานี. (2553). กลยุทธ์การนำองค์การสู่ความเป็นเลิศของ เทศบาลตำบลนาส่วงอำเภอ เดชอุดมจังหวัดอุบลราชธานี. ใน วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการปกครอง. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2567). รายงานภาวะเศรษฐกิจไทยไตรมาสที่ 2 ปี 2567 และแนวโน้มปี 2567. กรุงเทพฯ: สศช.
Almond, G. A., & Powell, G. B. (2001). Comparative politics: A developmental approach. Boston: Little, Brown and Company.
Dahl, R. A. (1998). On democracy. Yale University Press.
Easton, D. (1965). A systems analysis of political life. New York: Wiley.
Hague, R., & Harrop, M. (2013). Comparative government and politics: An introduction (9th ed.). Palgrave Macmillan.
Heywood, A. (2021). Politics (6th ed.). London: Macmillan International.
International Monetary Fund. (2023). World economic outlook: Navigating global divergences. IMF.
United Nations Development Programme. (2022). Thailand human development report. UNDP.
World Bank. (2023). Thailand economic monitor: Building back greener. World Bank Group