การพัฒนาความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาทางคณิตศาสตร์ โดยใช้เทคนิค Think Talk Write ร่วมกับ Board Game สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาแผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมการเรียนรู้เทคนิค Think Talk Write ร่วมกับ Board Game ในการแก้โจทย์ปัญหาทางคณิตศาสตร์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 2) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาทางคณิตศาสตร์ก่อนเรียน-หลังเรียน โดยใช้กิจกรรมการเรียนรู้เทคนิค Think Talk Write ร่วมกับ Board Game สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อวิชาคณิตศาสตร์ โดยใช้การเรียนรู้เทคนิค Think Talk Write ร่วมกับ Board Game สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ปีการศึกษา 2568 กลุ่มตัวอย่างการวิจัยครั้งนี้ได้จากการสุ่มแบบกลุ่ม ได้นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3/1 จำนวน 28 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้ เรื่อง กราฟของฟังก์ชันกำลังสอง 2) แบบทดสอบวัดความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ เรื่อง กราฟของฟังก์ชันกำลังสอง 3) แบบประเมินความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ร้อยละ และการทดสอบค่าที ผลการวิจัยพบว่า 1) แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมการเรียนรู้เทคนิค Think Talk Write ร่วมกับ Board Game ในการแก้โจทย์ปัญหาทางคณิตศาสตร์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 มีประสิทธิภาพเท่ากับ 78.10/75.80 ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ 75/75 และความเหมาะสมของแผนการจัดการเรียนรู้อยู่ในระดับมากที่สุด 2) นักเรียนมีความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาทางคณิตศาสตร์โดยใช้กิจกรรมการเรียนรู้เทคนิค Think Talk Write ร่วมกับ Board Game สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ 3) นักเรียนมีความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อวิชาคณิตศาสตร์ โดยใช้การเรียนรู้เทคนิค Think Talk Write ร่วมกับ Board Game สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ปีการศึกษา 2568 โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด
คำสำคัญ: เทคนิค Think Talk Write, บอร์ดเกม, ความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหา, นักเรียนชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 3
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551.
กรุงเทพมหานคร: สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2556). นวัตกรรมและเทคโนโลยีทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณัฐสุดา ไชยสีหา. (2565). การจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคนิค Think Talk Write เพื่อพัฒนา
ความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, น.3
ทิศนา แขมมณี. (2561). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้ง ที่ 21). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญชม ศรีสะอาด. (2562). การวิจัยเบื้องต้น. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
พัชราภรณ์ ทองนาค. (2559). ผลของการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวคิดแบบฮิวริสติกส์ร่วมกับ 90
เทคนิคThink Talk Write ที่มีต่อความสามารถในการแก้ปัญหาและความสามารถในการสื่อสาร ทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปี ที่ 4. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา]. ฐานข้อมูลงานวิจัย (ThaiLis).
มนต์วลี สิทธิ์ประเสริฐ. (2560). ผลการจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้กระบวนการแก้ปัญหาเชิง
สร้างสรรค์ร่วมกับเทคนิค Think-Talk-Write ที่มีต่อความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์และความสามารถในการสื่อสารทางคณิตศาสตร์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
รักชน พุทธรังสี. (2560). การประยุกต์ใช้บอร์ดเกมเพื่อพัฒนาทักษะสื่อสารการแสดง. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
แววดาว เกิดอินทร์. (2564). รูปแบบการจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมสมรรถนะผู้เรียนโดยใช้เทคนิค
Think–Talk–Write. วารสารครุศาสตร์วิจัย, 18(2), 88–99.
ศิริพร พงษ์เกษม. (2563). การใช้เกมกระดาน (Board Game) เพื่อส่งเสริมทักษะการคิดวิเคราะห์ใน
รายวิชาคณิตศาสตร์. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยบูรพา.
สุดารัตน์ ภิรมย์ราช. (2555). ผลของการใช้เทคนิค Think-Talk-Write ร่วมกับการจัดกิจกรรมการ
เรียนรู้คณิตศาสตร์แบบสืบสอบที่มีต่อความสามารถในการให้เหตุผล และการสื่อสารทาง คณิตศาสตร์. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย]. ฐานข้อมูลงานวิจัย (ThaiLis).
สุวรรณา ศรีประเสริฐ, และคณะ. (2562). การจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญกับความพึงพอใจในการเรียนของนักเรียน. วารสารศึกษาศาสตร์, 30(2), 45–58.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2558). การวิจัยเพื่อพัฒนาการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อังคณา กิจมานะ. (2563). การพัฒนาทักษะการคิดวิเคราะห์โดยใช้เทคนิค Think–Talk–Write ใน
การจัดการเรียนรู้. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 14(1), 112–123.
อาภาภรณ์ นาคแสง. (2564). การพัฒนาเกมกระดานเพื่อส่งเสริมทักษะการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์
ของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารการวิจัยและพัฒนาการศึกษา, 13(2), 45–58.
เอกพล เขียวอ่อน. (2561). ผลของการใช้เกมกระดานในการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือที่มีต่อ
ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 12(1), 101–114.
Bloom, B. S. (1976). Human characteristics and school learning. New York: McGraw-Hill.
Dick, W., Carey, L., & Carey, J. O. (2015). The systematic design of instruction. Boston: Pearson.
Hiebert, J., et al. (1997). Making sense: Teaching and learning mathematics with understanding. Portsmouth, NH: Heinemann.
Prince, M. (2004). Does active learning work? Journal of Engineering Education, 93(3), 223–
Polya, G. (1973). How to solve it: a new aspect of mathematical method. New Jersey: Princeton University Press.
ROBMULLARKY. (2560). ความรู้เพื่อคนพันธ์เกม : อะไรกัน Board Game,Board Game café และ Board game master. More Than a Game. สืบค้นจาก https://www.morethanagamecafe.com/th/ความรู้เพื่อคนพันธ์เกม
Ryan, R. M., & Deci, E. L. (2017). Self-determination theory: Basic psychological needs in motivation, development, and wellness. New York: Guilford Press.
Schoenfeld, A. H. (1985). Mathematical problem solving. Orlando, FL: Academic Press.