การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อเสริมสร้างทักษะสร้างสรรค์นวัตกรรมของนักศึกษาสาขาวิชาคอมพิวเตอร์
Main Article Content
บทคัดย่อ
ก
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สร้างและหาประสิทธิภาพของหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อเสริมสร้างทักษะสร้างสรรค์นวัตกรรมของนักศึกษาสาขาวิชาคอมพิวเตอร์ 2.) ศึกษาผลการใช้หลักสูตรฝึกอบรมเพื่อเสริมสร้างทักษะสร้างสรรค์นวัตกรรม ของนักศึกษาสาขาวิชาคอมพิวเตอร์ 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาต่อหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อเสริมสร้างทักษะสร้างสรรค์นวัตกรรมของนักศึกษาสาขาวิชาคอมพิวเตอร์ ระเบียบวิธีการวิจัย ใช้กระบวนการวิจัยและพัฒนาร่วมกับแบบแผนการทดลองเบื้องต้น (One-group posttest-only design) จำนวน 69 คน กลุ่มตัวอย่างจำนวน 20 คน ได้มาจากการสุ่มแบบชั้นภูมิ เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย หลักสูตรฝึกอบรม แบบประเมินทักษะ และแบบประเมินความพึงพอใจ ผลการวิจัยพบว่า 1.หลักสูตรฝึกอบรมที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วย 6 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) หลักการและเหตุผล 2) วัตถุประสงค์ 3) โครงสร้างเนื้อหาของหลักสูตร 4) กิจกรรมการเรียนรู้้ 5) สื่อและแหล่งเรียนรู้ 6) การวัดและประเมินผลการเรียนรู้ โดยผู้เชี่ยวชาญประเมินความเหมาะสมอยู่ในระดับมาก และเอกสารประกอบหลักสูตรอยู่ในระดับมาก 2.ผลการใช้หลักสูตรพบว่านักศึกษามีคะแนนทักษะสร้างสรรค์นวัตกรรมหลังเรียนคิดเป็นร้อยละ 84.75 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 70 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3.มีความพึงพอใจอยู่ในระดับมาก
คำสำคัญ: หลักสูตรฝึกอบรม, ทักษะสร้างสรรค์นวัตกรรม, คอมพิวเตอร์ศึกษา, การเรียนรู้แบบจินตวิศวกรรม
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ทิศนา แขมมณี. (2563). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ
(พิมพ์ครั้งที่ 24). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปรัชญนันท์ นิลสุข. (2563). จินตวิศวกรรม: การเรียนรู้เพื่อสร้างสรรค์นวัตกรรม. สำนักพิมพ์
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
ปรัชญนันท์ นิลสุข และปณิตา วรรณพิรุณ. (2556). การเรียนรู้แบบจินตวิศวกรรม. วารสารพัฒนาเ
ทคนิคศึกษา, 25(86), 33-37.
พงศธร ปาลี และปณิตา วรรณพิรุณ. (2561). กระบวนการจินตวิศวกรรม.
ล้วน สายยศ และอังคณา สายยศ. (2538). เทคนิคการวัดผลการเรียนรู้.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 – 2579. กรุงเทพฯ: พริก
หวานกราฟฟิค.
วิชัย วงษ์ใหญ่. (2565). การพัฒนาหลักสูตรระดับอุดมศึกษา. กรุงเทพฯ: อาร์ แอนด์ เอ็น พริ้นท์.
Tyler, R. W. (1949). Basic principles of curriculum and instruction. Chicago: University of
Chicago Press.
Nilsook, P., Utakrit, N., & Clayden, J. (2014). Imagineering in education: A framework to
enhance students' learning performance and creativity in thinking. Educational
Technology, 54(1), 14-20.
Hobson, L. (2024, November 26). Imagineering instructional design: Insights inspired by
Disney World. Dr. Luke Hobson.
https://drlukehobson.com/blog1/imagineering-instructional-design-insights-
inspired-by-disney-world
Nilsook, P., Utakrit, N., & Clayden, J. (2014). Imagineering in education: A framework to
enhance students' learning performance and creativity in thinking.
Educational Technology, 54(1), 14-20.
UNESCO. (2023). Digital transformation in education. Retrieved from
https://www.unesco.org/en/digital-education.
Wannapiroon, P., & Nilsook, P. (2021). Augmented reality interactive learning model,
using the imagineering process for the SMART classroom. International
Journal of Emerging Technologies in Learning, 16(15), 84-102.