การพัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยฝึกปฏิบัติด้วยเทคนิคสาธิต เรื่องวงจรมัลติไวเบรเตอร์ รายวิชาวงจรพัลส์และสวิตชิ่ง

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์  1)  เพื่อพัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยฝึกปฏิบัติด้วยเทคนิคสาธิต  เรื่องวงจรมัลไวเบรเตอร์  รายวิชาวงจรพัลส์และสวิตชิ่ง  2)  เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของผู้เรียนก่อนและหลังเรียน  ด้วยบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยฝึกปฏิบัติด้วยเทคนิคสาธิต  เรื่องวงจรมัลติไวเบรเตอร์  รายวิชาวงจรพัลส์และสวิตชิ่ง  และ  3)  เพื่อศึกษาความพึงพอใจของผู้เรียนต่อบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยฝึกปฏิบัติด้วยเทคนิคสาธิตเรื่องวงจรมัลติไวเบรเตอร์  รายวิชาวงจรพัลส์และสวิตชิ่ง  กลุ่มประชากรตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้  ผู้วิจัยใช้นักศึกษาที่ลงทะเบียนเรียนในรายวิชาวงจรพัลส์และสวิตชิ่งประจำภาคฤดูร้อน  ปีการศึกษา  2560  ทั้งหมด  จำนวน  16  คนซึ่งเป็นนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงสาขาวิชาอิเล็กทรอนิกส์  คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ  ศูนย์นนทบุรี เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย  1)  บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยฝึกปฏิบัติด้วยเทคนิคสาธิตที่พัฒนาขึ้น  2)  แบบทดสอบก่อนเรียนและแบบทดสอบหลังเรียน  3)  แบบประเมินความพึงพอใจของผู้เชี่ยวชาญด้านเนื้อหาและผู้เชี่ยวชาญด้านเทคนิค  4)  แบบประเมินความพึงพอใจของผู้เรียนที่มีต่อบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยฝึกปฏิบัติด้วยเทคนิคสาธิต  เรื่องวงจรมัลติไวเบรเตอร์  รายวิชาวงจรพัลส์และสวิตชิ่ง  สถิติที่ใช้ในการวิจัยคือ  ค่าร้อยละ  ค่าเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน  ผลการวิจัยพบว่า  1)  ได้สื่อบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยฝึกปฏิบัติด้วยเทคนิคสาธิต  เรื่องวงจรมัลติไวเบรเตอร์  รายวิชาวงจรพัลส์และสวิตชิ่งที่พัฒนาขึ้น  2)  ความคิดเห็นของผู้เชี่ยวชาญด้านเนื้อหาอยู่ในระดับดีและความคิดเห็นของผู้เชี่ยวชาญด้านเทคนิคอยู่ในระดับดีมาก  3)  นักศึกษาที่เรียนด้วยบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยฝึกปฏิบัติด้วยเทคนิคสาธิต  เรื่องวงจรมัลติไวเบรเตอร์รายวิชาวงจรพัลส์และสวิตชิ่งมีคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ  0.5  และ  4)  นักศึกษามีความพึงพอใจต่อการเรียนด้วยบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยฝึกปฏิบัติด้วยเทคนิคสาธิตเรื่องวงจรมัลติไวเบรเตอร์  รายวิชาวงจรพัลส์และสวิตชิ่งอยู่ในระดับมาก  สามารถนำไปใช้ในการเรียนการสอนได้