ความสัมพันธ์ระหว่างการบัญชีสิ่งแวดล้อมกับภาพลักษณ์ขององค์กรธุรกิจในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการบัญชีสิ่งแวดล้อมกับภาพลักษณ์ขององค์กรธุรกิจในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา จำนวน 125 แห่ง ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการวิจัย สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ การวิเคราะห์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน (Pearson Correlation) และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ (Multiple Regression Analysis) ผู้วิจัยกำหนดให้การบัญชีสิ่งแวดล้อม เป็นตัวแปรอิสระและภาพลักษณ์องค์กรเป็นตัวแปรตามผลการวิจัยพบว่า 1) การบัญชีสิ่งแวดล้อมด้านการรับรู้ต้นทุนสิ่งแวดล้อมมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับภาพลักษณ์องค์กรโดยรวม 2) การบัญชีสิ่งแวดล้อมด้านการรับรู้ค่าชดเชยมีความสัมพันธ์เชิงลบกับภาพลักษณ์องค์กรโดยรวม 3) การบัญชีสิ่งแวดล้อมด้านการเปิดเผยข้อมูลและการรายงานต่อบุคคลภายนอก มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับภาพลักษณ์องค์กรโดยรวม ดังนั้นจึงยอมรับสมมติฐานที่ว่าการบัญชีสิ่งแวดล้อมมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับภาพลักษณ์องค์กร การนำเสนอข้อมูลที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมในงบการเงิน การรับรู้รายได้และค่าใช้จ่ายที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม การวัดมูลค่าภาระผูกพันที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม การส่งเสริมให้มีนโยบายในการรับรู้ค่าชดเชยด้านสิ่งแวดล้อมอย่างเหมาะสมและเพียงพอรวมถึงการจัดทำรายงานด้านสิ่งแวดล้อมและเปิดเผยข้อมูลต่อสาธารณชนจะช่วยส่งเสริมภาพลักษณ์ที่ดีให้แก่องค์กร
Article Details
|
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร การอาชีวศึกษาภาคกลาง ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารการอาชีวศึกษาภาคกลางหากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนใดส่วนหนึ่ง ไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ กองบรรณาธิการไม่สงวนสิทธิ์ ในการคัดลอกบทความเพื่อการศึกษาแต่ให้อ้างอิงแหล่งที่มาให้ครบถ้วน สมบูรณ์ สงวนสิทธิ์ โดย สถาบันการอาชีวศึกษาภาคกลาง 4 ที่ตั้ง 90 ถนนเทศา ตำบลพระปฐมเจดีย์ อำเภอเมือง จังหวัดนครปฐม โทรศัพท์ 034 242 856 , โทรสาร 034 242 858 ISSN : 3056-9176 (print) ISSN : 2985-2382 (online) |
เอกสารอ้างอิง
กรกริช วัฒนาเลขาวงศ์. (2556). ความคิดเห็นของนักบัญชีที่มีต่อการเปิดเผยข้อมูลการบัญชีสิ่งแวดล้อมของกลุ่มอุตสาหกรรมปูนซีเมนต์ในประเทศไทย. การศึกษาค้นคว้าอิสระปริญญาบัญชีมหาบัณฑิต สาขาวิชาบัญชี บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ทัศนีย์ ธนอนันต์ตระกูล. (2552). ความสัมพันธ์ระหว่าง การพัฒนาการบัญชีสิ่งแวดล้อมความรับผิดชอบต่อสังคม และภาพลักษณ์องค์กรของธุรกิจกระดาษในประเทศไทย. วิทยานิพนธ์ปริญญาบัญชีมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ทิพยาภรณ์ ปัตถา, ศรีรุ่งรัตน์ สุดสมบูรณ์ และ วิษณ สุมิตสรรค์. (2556, พฤษภาคม – ธันวาคม). ผลกระทบของความรับผิดชอบต่อสังคมทางการบัญชีที่มีต่อความยั่งยืนขององค์กรของธุรกิจการเงินในประเทศไทย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 32, (6) หน้า 60 – 70.
นิพันธ์ เห็นโชคชัยชนะ และศิลปพร ศรีจั่นเพชร (2554). ทฤษฎีการบัญชี. กรุงเทพฯ: ห้างหุ้นส่วน จำกัด ทีพีเอ็นเพรส.
พจน์ ใจชาญสุขกิจ. (2550). พลิกโฉมองค์กรด้วยกลยุทธ์การสื่อสารชั้นเซียน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ฐานการพิมพ์.
ศิลปพร ศรีจั่นเพชร. (2552). การบัญชีสิ่งแวดล้อม. วารสารวิชาชีพบัญชี, 5, (12), หน้า 21 - 24.
สำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม. (2562). รายชื่อผู้ที่ได้รับรองระบบงาน. ค้นเมื่อ กันยายน 1, 2563, จาก http://tisi.go.th/onse-cb-units-branch/th
Hair, J. F., Black, W.C., Babin, B.J.,Alderson, R.E.,& Tatham, R.L. (2006). Multivariate Data Analysis, (6th ed.). New Jersey: Pearson.
