การวิเคราะห์เชิงกลยุทธ์ในการจัดการศึกษาเสริมเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการคัดเลือกเข้าสู่ระบบอุดมศึกษา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและวิเคราะห์เชิงกลยุทธ์ในการจัดการศึกษาเสริมเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการคัดเลือกเข้าสู่ระบบอุดมศึกษา โดยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ แบ่งเป็น 2 ขั้นตอน คือ 1) ศึกษาเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับการบริหารการศึกษาของโรงเรียนกวดวิชาเพื่อให้สอดรับกับระบบการคัดเลือกบุคคลเข้าศึกษาในสถาบันอุดมศึกษา 2) วิเคราะห์เชิงกลยุทธ์ในการจัดการศึกษาเสริมเพื่อประสิทธิภาพการคัดเลือกเข้าสู่ระบบอุดมศึกษาโดยการสัมภาษณ์เชิงลึกแบบโครงสร้าง ผู้ให้ข้อมูลได้จากการคัดเลือกแบบเจาะจงจากโรงเรียนกวดวิชาที่มีการจดทะเบียนมากกว่า 10 ปี ซึ่งแสดงถึงการได้รับความเชื่อมั่นจากนักเรียนและผู้ปกครอง รวมทั้งสิ้น 20 คน จากโรงเรียนกวดวิชาจำนวน 3 โรงเรียน ประกอบด้วย 1) ผู้บริหารโรงเรียนกวดวิชา 3 คน 2) ครูในโรงเรียนกวดวิชา 9 คน 3) นักเรียนในโรงเรียนกวดวิชา 4 คน และ 4) ผู้ปกครองของนักเรียนที่เรียนในโรงเรียนกวดวิชา 4 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ การสัมภาษณ์เชิงลึกแบบโครงสร้าง แล้วนำมาวิเคราะห์เชิงเนื้อหาและการสร้างข้อสรุปตามประเด็น ผลการวิจัยพบว่า จากการศึกษาและวิเคราะห์เชิงกลยุทธ์ในการจัดการศึกษาเสริมเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการคัดเลือกเข้าสู่ระบบอุดมศึกษา สามารถแบ่งเป็น 4 ด้าน ได้แก่ 1) การยกระดับงานด้านวิชาการ 2) การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนการสอน 3) การสรรหาและส่งเสริมศักยภาพของครูผู้สอน และ 4) การบริการทางวิชาการและแนะแนวทางการศึกษาให้มีประสิทธิภาพ
Downloads
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรกฤช ศรีวิชัย. (2566). กลยุทธ์การบริหารโรงเรียนกวดวิชาเพื่อการจัดการเรียนรู้ของผู้เรียน. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยพายัพ.
กรกฤช ศรีวิชัย, ปาริชาติ บัวเจริญ และจรัญญา เทพพรบัญชากิจ. (2566). การศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์และสภาพที่เป็นไปได้ของการบริหารโรงเรียนกวดวิชาเพื่อการจัดการเรียนรู้ของผู้เรียนในโรงเรียนกวดวิชาพัฒนาวิชาการ จังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 9(2), 1-14.
กรรณิการ์ พรมคำ. (2561). แนวทางพัฒนาการสื่อสารการตลาดเชิงบูรณาการสำหรับโรงเรียนกวดวิชา. วารสารวิจัยรำไพพรรณี, 12(1), 140-147.
กัญภร เอี่ยมพญา และคณะ (2560). การพัฒนาศักยภาพครูตามมาตรฐานการปฏิบัติงานของคุรุสภาที่เหมาะสมต่อครูประถมในสถานศึกษา กรณีศึกษาโรงเรียนอนุบาลวัดปิตุลาธิราชรังสฤษฎิ์. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 9(2), 158-170.
คมสัน พรมรินทร์. (2560). "เงา" โลดแล่น: เมื่อระบบติวเตอร์ในโรงเรียน "อุ้ม" ระบบการศึกษาไทย. วิทยานิพนธ์สังคมวิทยาและมานุษยวิทยามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
จุฬนี วิริยะกิจไพศาล. (2559). กลยุทธ์การตลาดกับการตัดสินใจเลือกเข้าศึกษาในโรงเรียนกวดวิชาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ฐิติพร แต่งพลกรัง. (2563). แนวทางพัฒนาการบริหารวิชาการของโรงเรียนกวดวิชาในกรุงเทพมหานครตามแนวคิดการศึกษาแบบเรียนรวม. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณัฐฐฐิติ คำมูล. (2567). เป็นวัยรุ่นมันเหนื่อย: ย้อนดูระบบสอบเข้ามหาวิทยาลัยของไทยกับความเจ็บปวดใจของวัยรุ่น. https://siythailand.org/article_
ที่ประชุมอธิการบดีแห่งประเทศไทย (2567). TCAS68-คู่มือสำหรับผู้สมัคร. https://www.mytcas.com/
ธนวรรณ คําอาจ. (2560). กลยุทธ์การบริหารสถาบันกวดวิชาเพื่อสร้างความได้เปรียบในการแขงขันด้วยผลสัมฤทธิ์ขององค์กร. วิทยานิพนธ์การจัดการมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหิดล.
นิรุทธ์ วัฒโนภาส และวัลลภา วงศ์ศักดิรินทร์. (2561). การศึกษาความต้องการการจัดบริการแนะแนวในโรงเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศิลปากร. Veridian E-Journal, Silpakorn University ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์และศิลปะ, 11(1), 2630-2642.
บวรพจน์ ชนะสมบัติ. (2567). การศึกษาสำคัญอย่างไร ?และแนวทางพัฒนาการศึกษา. https://moh.mn/
โพธิพันธ พานิช. (2558). “แนวคิดเกี่ยวกับหลักและระบบงานแนะแนว”. เอกสารการสอนชุดวิชาหลักและระบบงานแนะแนวในสถานศึกษา หนวยที่ 1-7 (หนา 1-37) (พิมพ์ครั้งที่ 2). มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
วรรณี แกมเกตุ. (2555). วิธีวิทยาการวิจัยเชิงพฤติกรรมศาสตร์. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สถาบันวิจัยเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา. (2564). โรงเรียนกวดวิชาเงาสะท้อนความเหลื่อมล้ำและความล้มเหลวของการศึกษาไทย. https://research.eef.or.th/
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 4. (2564). แผนพัฒนาครูและบุคลากรทางการศึกษาประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2564. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 4.
สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน (2554). พระราชบัญญัติโรงเรียนเอกชน พ.ศ. 2550 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2554. สกสค.
สำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย. (2560). แผนพัฒนาการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย พ.ศ. 2560 – 2579. สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
สุดารัตน์ วุฒิมงคลพานิช. (2559). ปัจจัยต่อการตัดสินใจซื้อคอร์สเรียนจากสถาบันกวดวิชาของนักเรียนเขตกรุงเทพมหานคร. การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
อรชร วรรณสอน. (2563). อนาคตภาพการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนในสังกัดเทศบาล เพื่อรองรับการพัฒนาทักษะผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร.
อัญชลี ศรีวิชัย. (2563). กลยุทธ์การบริหารและการจัดการโรงเรียนกวดวิชาที่สอดคล้องกับการศึกษาในยุคดิจิทัล. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
Brittingham & Netusil. (2008). The reliability of goal ratings in a needs assessment procedure. http://www.eric.ed.gov/ERICWebPortal/
Brunner et al. (2007). Coaching for the PISA test. Learning and Instruction, 17(2), 111–122.
