การเปรียบเทียบผลของการฝึกกิจกรรมทางกายที่มีต่อสมรรถภาพทางกายของนักเรียน ระดับประถมศึกษา

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบผลของการฝึกกิจกรรมทางกายที่มีต่อสมรรถภาพทางกายของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3  กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ เป็นนักเรียนชายและหญิงชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ของโรงเรียนสาธิต มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี จำนวนทั้งหมด 42 คน ชาย 22 คน และหญิง 20 คน ซึ่งได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) โดยกลุ่มตัวอย่างถูกแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มควบคุม 21 คน เป็นกลุ่มที่ไม่ได้รับการฝึก และกลุ่มทดลอง 21 คน เป็นกลุ่มที่ได้รับการฝึกกิจกรรมทางกายเป็นเวลา 5 สัปดาห์ ๆ ละ 3 วัน ๆ ละ 60 นาที กลุ่มตัวอย่างทำการทดสอบสมรรถภาพทางกายก่อนและหลังการทดลอง ประกอบด้วย การทดสอบแรงบีบมือ นั่งงอตัวไปด้านหน้า การดันพื้น  30 วินาที ลุก-นั่ง 60 วินาที และยกเข่าขึ้นลง 3 นาที สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ คำนวณหาค่าเฉลี่ย (Mean) และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) และเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยภายในกลุ่มใช้สถิติ Dependent t-test และเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยระหว่างกลุ่มใช้สถิติ Independent t-test ทดสอบความมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผลการวิจัย พบว่า กลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม มีสมรรถภาพทางกายแตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 อย่างไรก็ตาม ภายในกลุ่มทดลอง พบว่า ก่อนและหลังการฝึก มีสมรรถภาพทางกายแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ในทุกด้าน ได้แก่ ความอ่อนตัว ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ ความอดทนของกล้ามเนื้อ และความอดทนของระบบหัวใจและหลอดเลือด สรุปผลการวิจัยได้ว่า ผลของการฝึกกิจกรรมทางกายส่งผลไม่แตกต่างกันระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม แต่ภายในกลุ่มทดลอง พบว่า สมรรถภาพทางกายโดยรวมดีขึ้น ชี้ให้เห็นว่า ผลของการฝึกกิจกรรมทางกายภายในระยะเวลา 5 สัปดาห์ อาจไม่ส่งผลต่อสมรรถภาพทางกายของของนักเรียนระดับประถมศึกษา จึงควรเพิ่มระยะเวลาของการฝึกเป็น 8 สัปดาห์ เพื่อให้ส่งผลต่อทางการทดลองที่ชัดเจนขึ้น