The การพัฒนารูปแบบการบริหารการศึกษาที่ทำให้อัตราการออกกลางคันเป็นศูนย์ เพื่อลดความเหลื่อมล้ำและสร้างความเสมอภาค สำหรับนักเรียนโรงเรียนขนาดเล็กชายแดนแม่สาย จังหวัดเชียงราย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบการบริหารการศึกษาที่ทำให้อัตราการออกกลางคันเป็นศูนย์ เพื่อลดความเหลื่อมล้ำและสร้างความเสมอภาค สำหรับนักเรียนโรงเรียนขนาดเล็กชายแดนแม่สาย จังหวัดเชียงราย โดยใช้การวิจัยแบบผสมผสาน ดำเนินการ 3 ระยะ ดังนี้ 1) ศึกษาแนวทางการบริหารการศึกษาที่ทำให้อัตราการออกกลางคันเป็นศูนย์ ใช้แบบสังเคราะห์เอกสารในการบันทึกข้อมูลการสังเคราะห์เอกสาร และแบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้างในการสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 7 คน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา 2) ศึกษาสภาพที่เป็นจริงและสภาพที่ควรจะเป็นของการบริหารการศึกษาที่ทำให้อัตราการออกกลางคันเป็นศูนย์ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา รักษาการณ์ในตำแหน่ง ครูหัวหน้าฝ่ายบริหารงานบุคคล ที่ปฏิบัติหน้าที่ในโรงเรียนขนาดเล็ก อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย จำนวน 10 คน โดยใช้แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลจากค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และดัชนีลำดับความสำคัญของความต้องการจำเป็น และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา 3) สร้างรูปแบบโดยผู้วิจัยและประเมินรูปแบบโดยผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 คน โดยใช้แบบประเมินความถูกต้องและความเป็นไปได้ วิเคราะห์ข้อมูลจากค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า รูปแบบการบริหารการศึกษาที่ทำให้อัตราการออกกลางคันเป็นศูนย์ เพื่อลดความเหลื่อมล้ำและสร้างความเสมอภาค สำหรับนักเรียนโรงเรียนขนาดเล็กชายแดนแม่สาย จังหวัดเชียงราย ประกอบด้วย 1) หลักการของรูปแบบ 2) วัตถุประสงค์ของรูปแบบ 3) วิธีดำเนินการของรูปแบบ และ 4) ปัจจัยความสำเร็จของรูปแบบ โดยคุณภาพของรูปแบบมีความถูกต้องและความเป็นไปได้อยู่ในระดับมากที่สุด
Downloads
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา. (2567). ข้อมูลความเหลื่อมล้ำ จ.เชียงราย พบติดอันดับ 3 มีเด็กยากจนมากที่สุดของภาคเหนือ รวมเด็กหลุดนอกระบบเกือบครึ่งแสน. https://www.eef.or.th/article-170624/
กานต์ชนก ทองมา และ พิกุล ภูมิโคกรักษ์. (2567). รูปแบบการบริหารสถานศึกษาเพื่อลดอัตราการออกกลางคันของนักเรียนโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 2. วารสารพุทธศาสตร์ศึกษา, 15(1), 211-225
เกศรินทร์ วิริยานุภาพ. (2564). การลดอัตราการออกกลางคัน: วัตถุประสงค์และกลยุทธ์. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ขวัญจิรา จำปา. (2566). การพัฒนารูปแบบการบริหารโรงเรียนคุณภาพของชุมชน. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 6(1), 430–447.
ธีระ รุญเจริญ. (2550). ความเป็นมืออาชีพในการจัดและบริหารการศึกษา ยุคปฏิรูปการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 2). แอล.ที.เพรส.
นงลักษณ์ วิรัชชัย และสุวิมล ว่องวานิช. (2541). การสังเคราะห์งานวิจัยทางการศึกษาด้วยการวิเคราะห์อภิมานและการวิเคราะห์เนื้อหา. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปุณณพัฒน์ ธนเดโชเดช. (2566). รูปแบบการบริหารโรงเรียนขนาดใหญ่พิเศษในเขตพื้นที่พิเศษบนภูเขา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย (สพบท.), 6(1), 317–332.
พัฒนรัตน์ มณฑลอนันต์ธร. (2562). การแก้ไขปัญหานักเรียนออกกลางคัน และเสี่ยงออกกลางคันในสถานศึกษา ของเครือข่ายการจัดการศึกษา สพป.จันทบุรี เขต 1 โดยใช้กระบวนการแบบมีส่วนร่วม. วารสารวิจัยการศึกษา, 5(2), 23–35.
มชัย จรรยาไพบูลย์. (2555). รูปแบบการพัฒนาการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 29. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี.
สมาน อัศวภูมิ. (2557). รูปแบบการบูรณาการระบบการประกันคุณภาพภายในกับการบริหารสถานศึกษาสำหรับสถานศึกษาขั้นพื้นฐานขนาดกลาง. วิทยานิพนธ์ปริญญาเอก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 3. (2567). แผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 3.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2554). พระราชบัญญัติการศึกษาภาคบังคับ พ.ศ. 2545. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักนายกรัฐมนตรี. (2567). คณะรัฐมนตรีรับทราบมาตรการขับเคลื่อนประเทศไทยเพื่อแก้ปัญหาเด็กและเยาวชนนอกระบบการศึกษาให้กลายเป็นศูนย์ (Thailand Zero Dropout).
สุวดี อุปปินใจ. (2566). รูปแบบการส่งเสริม กำกับ ติดตามให้มีการนำผลการประเมินไปสู่การปฏิบัติเพื่อยกระดับโรงเรียนคุณภาพขนาดเล็กที่สามารถดำรงอยู่ได้ด้วยตนเอง. สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน).
อดิศร เสมบุญ. (2561). ความเสมอภาคทางการศึกษาเพื่อลดความยากจนในประเทศไทย. วารสารวิชาการศึกษา, 7(1), 23–36.
