การพัฒนาและหาประสิทธิภาพของหลักสูตรฝึกอบรมโดยใช้กระบวนการคิด เชิงออกแบบเพื่อเสริมสร้างความสามารถในการออกแบบบอร์ดเกม สำหรับการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูของนักศึกษาปริญญาตรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัญหาและความต้องการด้านการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูของอาจารย์และนักศึกษาในคณะครุศาสตร์ 2) พัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมโดยใช้กระบวนการคิดเชิงออกแบบเพื่อเสริมสร้างความสามารถในการออกแบบบอร์ดเกมสำหรับการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู และ 3) ศึกษาประสิทธิภาพของหลักสูตรดังกล่าว กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยอาจารย์ 10 คน นักศึกษาสาขาการประถมศึกษาชั้นปีที่ 1–4 จำนวน 40 คน และผู้เชี่ยวชาญด้านหลักสูตร 5 คน ใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือวิจัย ได้แก่ แบบสำรวจ แบบประเมินความเหมาะสม และแบบประเมินความสอดคล้องของหลักสูตร วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ค่าเฉลี่ย ร้อยละ และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัญหาด้านการฝึกประสบการณ์ที่สำคัญคือคุณธรรม จริยธรรม และจรรยาบรรณวิชาชีพครูของนักศึกษา ความต้องการที่สำคัญคือความรู้เกี่ยวกับมาตรฐานวิชาชีพและแนวทางการปฏิบัติการสอน 2) หลักสูตรที่พัฒนาขึ้นมี 7 องค์ประกอบ ได้แก่ หลักการ จุดมุ่งหมาย เนื้อหา โครงสร้าง ระยะเวลา การจัดประสบการณ์ สื่อ และการวัดผล โดยใช้กระบวนการคิดเชิงออกแบบ 5 ขั้นตอน ได้แก่ เข้าใจปัญหา กำหนดปัญหา ระดมความคิด สร้างต้นแบบ และทดสอบ 3) หลักสูตรมีความเหมาะสมในระดับมากที่สุด (x̄ = 4.56, S.D. = 0.49) และองค์ประกอบมีความสอดคล้องในระดับ 0.80–1.00
Downloads
Article Details
เอกสารอ้างอิง
คณะครุศาสตร์, มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี. (2566). รายงานโครงการประจำปี 2566 ฝ่ายฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูสำหรับนักศึกษาชั้นปีที่ 1-4. คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.
ชุลีพร สุระโชติ. (2563). การพัฒนาหลักสูตรการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 โดยใช้กระบวนการชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพ. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยบูรพา.
ณัชชา เจริญชนะกิจ และ โสมฉาย บุญญานันต์. (2564). แนวทางการออกแบบบอร์ดเกมเพื่อส่งเสริมความสามารถในการออกแบบการเรียนรู้สะตีมศึกษาที่มีประสิทธิภาพและเครื่องมือวางแผนการออกแบบบอร์ดเกมการศึกษา. Journal of Education Studies, 50(4), 1-14.
ทิศนา แขมมณี. (2552). ศาสตร์การสอน (พิมพ์ครั้งที่ 5). ด่านสุทธาการพิมพ์จำกัด.ธำรง
ปาริชาต ชิ้นเจริญ. (2564). การพัฒนาบอร์ดเกมที่ส่งเสริมความฉลาดรู้ด้านระบบนิเวศสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 4. STOU Education Journal, 15(1), 85-99.
สำนักข่าวมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. (2567). ปฐมนิเทศนักศึกษาใหม่ปริญญาตรี คณะศึกษาศาสตร์ มสธ. https://news.stou.ac.th
วรรณี แกมเกตุ. (2555). วิธีวิทยาการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 3). โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วราภรณ์ อาจคำไพ. (2565). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมการเสริมสร้างสมรรถนะด้านการจัดการเรียนรู้ตามกรอบแนวคิดความรู้ในเนื้อหาศาสตร์การสอนและเทคโนโลยี (TPACK) สำหรับนักศึกษาวิชาชีพครู. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
Carroll, M., McKellar, R., & Stoll, L. (2010). Destination, imagination and the fires within: Design thinking in a middle school classroom. International Journal of Art and Design Education, 29(1), 37-53.
Feng Yang, Jiraporn Chano, and Songsak Phusee-orn. (2025). Developing Curriculum for Promoting Design Thinking of Art and Design Students in A Higher Vocational College in Guangzhou, China. Higher Education Studies, 15(1), 344-358.
Graves. (2000). Designing Language Courses: A Guide for Teachers. Boston: Heinle.
Oliva, P. F. (1982). Developing the curriculum. Little, Brown and Company.
Salen, K., & Zimmerman, E. (2004). Rules of play: Game design fundamentals. The MIT Press.
Stanford d.school (2015). Steps in a Design Thinking Process. Retrieved April 2023, from https://dschool.stanford.edu/groups/k12/wiki/17cff/
Taba, H. (1962). Curriculum development: Theory and practice. Harcourt, Brace and World.
Tyler, R. W. (1949). Basic principles of curriculum and instruction. University of Chicago Press.
