The Effect of SKT Meditation on Stress Management among Special needs teachers at Nakhon Ratchasima Panyanukul School
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to: 1) compare the physical and mental health status of special education teachers before and after SKT meditation therapy, 2) examine the effects of SKT meditation therapy on stress levels among special education teachers, and 3) investigate behavioral changes and the application of SKT meditation therapy in teaching activities among special education teachers. The sample consisted of 26 special education teachers. The research instruments included: a health status questionnaire, a stress level assessment form, an SKT meditation therapy training program (SKT positions 1 and 2), and interview protocols. Quantitative data were analyzed using descriptive statistics and one-group repeated measures t-test, while qualitative data were analyzed through content analysis. The research findings revealed that: 1) comparison of health status before and after meditation therapy showed no significant differences in teachers' physical and mental health, 2) the effects of meditation therapy on stress management indicated that teachers' stress levels decreased significantly at the .05 level of statistical significance; qualitative data further revealed positive changes in physical, mental, and behavioral aspects, such as improved sleep quality, enhanced emotional control, and better management of chronic illnesses, and 3) regarding the application of meditation therapy in teaching activities, 38.46% of teachers implemented meditation therapy in their classrooms through various formats, including pre-class activities, flag ceremony exercises, and activities for students with behavioral problems or attention deficit; the remaining teachers had not yet implemented it due to time constraints. However, most teachers acknowledged the potential of meditation therapy for developing special needs students and recognized its feasibility for further development into classroom projects or research.
Downloads
Article Details
References
กองการแพทย์ทางเลือก กรมการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก. (2563). แนวทางการใช้สมาธิบำบัดในระบบบริการสุขภาพ. กระทรวงสาธารณสุข.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย. (2550). ราชกิจจานุเบกษา, เล่ม 124 ตอนพิเศษ 27 ก, 24 สิงหาคม 2550.
ศรียา นิยมธรรม. (2555). การศึกษาพิเศษ: ทฤษฎีและการประยุกต์. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิริพร แสงศรีจันทร์, ปรัชญาพร ธิสาระ, แววดาว คำเขียว, & สุนีย์ ปัญญาวงค์. (2559). การลดความเครียดของครูด้วยสมาธิบำบัด. วารสารการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก, 13(1), 32–45.
สมพร กันทรดุษฎี-เตรียมชัยศรี. (2554). ศาสตร์แห่งสมาธิบำบัด. มหาวิทยาลัยมหิดล.
อรอุมา ปัญญาโชติกุล, สุธินา เศษคง, & สุขุมาภรณ์ ศรีวิศิษฐ์. (2560). การประยุกต์สมาธิบำบัดเพื่อส่งเสริมสุขภาพ. วารสารสุขภาพจิต, 24(2), 88–102.
Dhawan, N. (2005). Inclusive Education in Practice. Journal of Special Education, 12(1), 15–27.
Sonia, M. (2007). Strategies for Teaching Children with Disabilities. Special Education Quarterly, 18(3), 201–214.
Ciraldo, N. (2020). The impact of mindfulness-based practices on special education teachers’ perceived levels of burnout and stress. Journal of Special Education Apprenticeship, 9(1).
Elliott, N. (2018). Helping teachers practice mindfulness in special education. Leadership, 48(1), 20–23.
Flook, L., Goldberg, S. B., Pinger, L., Bonus, K., & Davidson, R. J. (2013). Mindfulness for teachers: A pilot study to assess effects on stress, burnout and teaching efficacy. Mind, Brain, and Education, 7(3), 182–195.
