การพัฒนาความสามารถการเขียนย่อความโดยใช้เทคนิค 5W1H ร่วมกับการให้ข้อมูลย้อนกลับของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาความสามารถการเขียนย่อความ โดยใช้เทคนิค 5W1H ร่วมกับการให้ข้อมูลย้อนกลับของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 2) เปรียบเทียบความสามารถการเขียนย่อความ ก่อนเรียนและหลังเรียน โดยใช้เทคนิค 5W1H ร่วมกับการให้ข้อมูลย้อนกลับของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการใช้เทคนิค 5W1H ร่วมกับการให้ข้อมูลย้อนกลับของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6/3 โรงเรียนเมืองอำนาจเจริญ ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 30 คน ซึ่งได้มาโดยวิธีการสุ่มแบบกลุ่ม โดยมีห้องเรียนเป็นหน่วยสุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนจัดการเรียนรู้การเขียนย่อความ โดยใช้เทคนิค 5W1H ร่วมกับการให้ข้อมูลย้อนกลับ จำนวน 12 แผน แบบทดสอบการวัดความสามารถการเขียนย่อความ จำนวน 2 ข้อ และแบบสอบถามความพึงพอใจ จำนวน 15 ข้อ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสถิติทดสอบสมมติฐาน t-test แบบ Dependent Samples ผลการวิจัยพบว่า ผลการพัฒนาความสามารถการเขียนย่อความด้วยการจัดการเรียนการรู้ โดยใช้เทคนิค 5W1H ร่วมกับการให้ข้อมูลย้อนกลับมีค่าเฉลี่ยคะแนนความสามารถในการเขียนย่อความของนักเรียนมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องในทุกแผนการจัดการเรียนรู้ ผลการเปรียบเทียบความสารถการเขียนย่อความก่อนเรียนและหลังเรียน โดยใช้เทคนิค 5W1H ร่วมกับการให้ข้อมูลย้อนกลับของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 พบว่าคะแนนสอบหลังเรียนของนักเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผลการศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ที่ใช้การจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคนิค 5W1H ร่วมกับการให้ข้อมูลย้อนกลับ โดยภาพรวมมีความพึงพอใจอยู่ในระดับมากที่สุด ( = 4.92, SD= 0.27)
Downloads
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551. กระทรวงศึกษาธิการ.
ชนกพร อังศุวิริยะ.(2560). พัฒนาการเขียนภาษาไทย. สํานักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชนกพร สุริโย. (2562). การพัฒนาความสามารถด้านการอ่านคิดวิเคราะห์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โดยใช้เทคนิค 5W1H ประกอบแบบฝึก กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ชนกพร ฟักสังข์. (2564). รูปแบบการให้ข้อมูลย้อนกลับ เพื่อส่งเสริมทักษะการเขียนเชิงวิเคราะห์สำหรับนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 3. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ณฐกร ดวงพระเกษ. (2561). การจัดการเรียนรู้โดยใช้คำถามตามแนวทางการคิดในระดับสูงของบลูม. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพรชบุรี, 8(3), 130-138
นิตยา ธัญญพาณิชย์ (2537). การเขียนทั่วไป. วิทยาลัยครูสงขลา.
บุษยพรรณ พรหมวาทย์ จันทรา. (2563).การพัฒนาความสามารถในการเขียนเรียงความ ย่อความ และสรุปความ ด้วยแบบฝึกการเขียนเรียงความ ย่อความ และสรุปความ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. http://www2.surasak
ภัทรสุดา นาคสุข. (2565). การพัฒนาความสามารถทางการอ่านจับใจความ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โดยใช้เทคนิคการสอน 5W1H ร่วมกับวรรณกรรมท้องถิ่นภาคกลาง. http://www2.surasak
ยุพา สวัสดี. (2551). การสอนเขียนย่อความ. http://gotoknow.org/blog/manita/193776.
วรรณี โสมประยูร. (2544). การสอนภาษาไทยระดับประถมศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 4). ไทยวัฒนาพานิช.
ศศิมา สุขสว่าง. (2562). การพัฒนานวัตกรรมโดยใช้ Design Thinking. https://hcd-innovation.teachable.com/courses/author/290247
สนิท ตั้งทวี. (2528). ความรู้และทักษะทางภาษา. โอ.เอส.พริ้นติ้งเฮ้าส์.
สิทธิ พินิจภูวดล และ นิตยา กาญจนวรรณ. (2520). ความรู้ทั่วไปทางวรรณไทย. ดวงกมล.
สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ. (2567). รายงานผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติ (ONET) ประจำปีการศึกษา 2566. www.niest.or.th.
Hattie, J.A.C. (2007). The paradox of reducing class size and improved learning outcomes. International Journal of Education, 42, (207-211).
