ํ ผลการใช้โปรแกรมการให้คำปรึกษาแบบกลุ่มเพื่อเสริมสร้างกริททางการเรียน ของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการใช้โปรแกรมการให้คำปรึกษาแบบกลุ่มต่อการเสริมสร้างกริททางการเรียนของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา และศึกษาประสบการณ์เชิงจิตใจของนักศึกษาภายหลังการเข้าร่วมโปรแกรมการให้คำปรึกษาแบบกลุ่ม โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสานวิธี กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาระดับปริญญาตรี จำนวน 16 คน ซึ่งคัดเลือกแบบเจาะจงจากผู้ที่มีคะแนนความมุ่งมั่นพากเพียรทางการเรียนต่ำกว่าเปอร์เซ็นไทร์ที่ 25 และแบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 8 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยแบบวัดความมุ่งมั่นพากเพียรทางการเรียน โปรแกรมการให้คำปรึกษาแบบกลุ่ม จำนวน 11 ครั้ง และแบบสัมภาษณ์ กึ่งโครงสร้าง การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณ ใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที (Independent Sample t-test) การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณใช้การสังเคราะห์ประเด็นตามกรอบแนวคิดทฤษฎีการเรียนรู้เชิงประสบการณ์ของโคลบ ผลการวิจัยพบว่า นักศึกษากลุ่มทดลองที่เข้าร่วมโปรแกรมการให้คำปรึกษาแบบกลุ่มมีระดับกริทหรือความมุ่งมั่นพากเพียรทางการเรียนสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ประสบการณ์เชิงจิตใจของนักศึกษาภายหลังการเข้าร่วมโปรแกรมการให้คำปรึกษาแบบกลุ่มสะท้อนว่าการพัฒนาความมุ่งมั่นพากเพียรทางการเรียนเกิดจากกระบวนการเรียนรู้เชิงประสบการณ์ โดยมิติด้านความปรารถนาอย่างแรงกล้าได้รับการพัฒนาผ่านการสำรวจตนเอง การให้ความหมายต่อเป้าหมาย และแรงจูงใจภายใจ มิติด้านความขยันหมั่นเพียรพัฒนาผ่านการเรียนรู้จากความผิดพลาด การฝึกทักษะ และการเผชิญอุปสรรคอย่างต่อเนื่อง สะท้อนว่าโปรแกรมการให้คำปรึกษาแบบกลุ่มเป็นกลไกที่มีประสิทธิภาพในการเสริมสร้างความมุ่งมั่นพากเพียรทางการเรียนของนักศึกษาในระดับอุดมศึกษา
Downloads
Article Details
เอกสารอ้างอิง
จันทร์เพ็ญ ภูโสภา. (2566). ทฤษฎีการให้คำปรึกษา. ตักสิลาการพิมพ์.
ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2561). 80 นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ (พิมพ์ครั้งที่ 8). พีบาลานซ์ดีไซน์แอนด์ปริ้นติ้ง.
ธนพจน์ โพสมัคร. (2562). การพัฒนารูปแบบการเสริมสร้างความมุ่งมั่นพากเพียร (Grit) ของนักเรียนวิทยาลัยนาฏศิลป์ สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ กระทรวงวัฒนธรรม. วารสารราชพฤกษ์, 17(1), 59-65.
นลิน มนัสไพบูลย์. (2564). การศึกษาและพัฒนาความเพียรของนักศึกษาวิทยาลัยดุริยางคศิลป์มหาวิทยาลัยมหิดล โดยการให้คำปรึกษากลุ่มแบบบูรณาการ. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ณฐวรรณ เปาอินทร์. (2562). ประสบการณ์ทางจิตใจเกี่ยวกับการมีส่วนร่วมในการปรึกษาเชิงจิตวิทยาของผู้รับบริการ. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เพ็ญนภา กุลนภาดล. (2565). การให้การปรึกษาวัยรุ่น (Adolescent Counseling) (พิมพ์ครั้งที่ 5 ปรับปรุงครั้งที่ 4). สำนักงานหอสมุดแห่งชาติ.
ภูริเดช พาหุยุทธ. (2560). การศึกษาและพัฒนาการเผชิญปัญหาเชิงบวกของนักเรียนวัยรุ่น โดยการให้คำปรึกษากลุ่มเชิงรุก. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
วิกานดา ชัยรัตน์ และ เศรษฐวัฒน์ โชควรกุล. (2566). ผลการใช้โปรแกรมการให้คำปรึกษาแบบกลุ่มเพื่อลดสภาวะของภาระทางปัญญาของนักศึกษา: การวิจัยแบบผสานวิธี. วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น, 7(3), 117–134.
วิกานดา ชัยรัตน์ & เศรษฐวัฒน์ โชควรกุล. (2568). การศึกษาองค์ประกอบความมุ่งมั่นพากเพียรทางการเรียนของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา. วารสารการบริหารการปกครอง และนวัตกรรมท้องถิ่น, 9(3), 119–140.
สรียา โชติธรรม. (2561). โมเดลเชิงสาเหตุของความสำเร็จของนักศึกษาระดับปริญญาตรีทางภาคเหนือที่มีความมุ่งมั่นพากเพียร (GRIT) เป็นตัวกลาง. วารสารการศึกษามหาวิทยาลัยนเรศวร, 20(4), 230-239.
โสธิดา ผุฎฐธรรม, ดวงพร ทองงาม, มานี ปิยะอนันต์, พิชญา ตันติเศรณี และ ธันยพร ติรพลกุล. (2564). ความสัมพันธ์ระหว่างความวิริยะอุตสาหะกับความเป็นมืออาชีพทางการแพทย์ในนักศึกษาแพทย์และปัจจัยที่เกี่ยวข้อง. วารสารสมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย, 16(1), 81-96.
อัฐฉญา แพทย์ศาสตร์ & หทัยชนก อินลบ. (2566). การพัฒนาโปรแกรมการปรึกษากลุ่มแบบบูรณาการต่อการเสริมสร้างกรอบความคิดแบบเติบโตของนักศึกษา คณะครุศาสตร์. วารสารวิจัยรำไพพรรณี, 17(1), 110-119.
Cronbach, L. J. (1970). Essentials of Psychological Testing (3rd ed.). Harper & Row.
Duckworth, A.L., Peterson, C., Matthews, M.D., & Kelly, D.R. (2007). Grit: Perseverance And Passion for Long-term Goals. Journal of Personality and Social Psychology, 92(6), 1087-1101.
Duckworth, A. (2016). Grit: The Power of Passion and Perseverance. Scribner.
Dweck, C., Walton, G. M., & Cohen, G. L. (2011). Academic Tenacity: Mindsets and Skills that Promote Log-term Learning. Bill & Melinda Gates Foundation.
Eskreis-Winkler, L., Duckworth, A. L.,Shulman, E.P., & Beal, S. (2014). The Grit Effects: Predicting Retention in the Mlitary, the Workplace, School, and Marriage. Journal of Personality and Social Psychology, 107(2), 267-285.
Kolb, D. A. (1984). Experiential Learning: Experience as the Source of Learning and Development. Prentice Hall.
Mahmoud, S. B., Musa, H. A., Hamdan, N. A., & Wafa, Y. S. (2020). The Effectiveness of a Group Counseling Program in Enhancing the Ability to form Friendship Among Academically Talented Students. Journal for the Education of Gifted Young Scientists, 8(2), 701-710.
Setiyowati, H. D., Dantes, N., & Dwiarwati, K. A. (2023). The Effectiveness of Group Counseling Cognitive Restructuring Techniques to Increase the Self-Confidence of Students. Bisma: The Journal of Counseling, 7(1), 25–33.
Trilling, B., & Fadel, C. (2009). 21st Century Skills: Learning for Life in our Times. Jossey- Bass.
Yalom, I.D., & M. (2020). The Theory and Practice of Group Psychotherapy (6th.ed.). Basic Books.
Yeager, D. S., Johnson, R., Spitzer, B., & Dweck, C. S. (2012). Implicit Theories of Personality and the Transition to High School: Longitudinal Effects on Stress, Health and Academic Performance. Unpublished Manuscript, Stanford University.
