แนวทางการจัดการศึกษาข้ามแดนสำหรับนักเรียนสัญชาติลาว : กรณีศึกษาโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนบรรจบพันบ้านปากลา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษานโยบายการจัดการศึกษาข้ามแดนของโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนบรรจบพันบ้านปากลา 2) เพื่อศึกษาแนวทางการจัดการเรียนการสอนสำหรับนักเรียนสัญชาติลาวของโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนบรรจบพันบ้านปากลา 3) เพื่อศึกษาความคาดหวังของผู้ปกครองนักเรียนสัญชาติลาวที่เข้าศึกษาในโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนบรรจบพันบ้านปากลา การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ กลุ่มเป้าหมายในการวิจัยประกอบด้วย ผู้ปกครองของนักเรียนสัญชาติลาว คณะครู ผู้บริหาร และบุคลากรทางการศึกษา รวม 25 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบบันทึกการสังเกต แบบบันทึกการสัมภาษณ์ และแนวคำถามในการสนทนากลุ่ม ผลการวิจัยพบว่า 1) นโยบายการศึกษาข้ามแดนมีความสอดคล้อง 3 ระดับคือ ระดับสากล ระดับชาติ และระดับหน่วยงาน 2) แนวทางการจัดการศึกษาข้ามแดนสำหรับนักเรียนสัญชาติลาว โรงเรียนใช้หลักสูตรเดียวกันกับนักเรียนไทย และให้ความเสมอภาคในการได้รับสิทธิทางการศึกษาผ่านระบบเลขประจำตัว รหัสประจำตัวผู้เรียนประเภท G มีการจัดกิจกรรมเสริมหลักสูตรเพื่อเตรียมความพร้อมด้านภาษาไทยและทักษะทางสังคม 3) ความคาดหวังของผู้ปกครองนักเรียนสัญชาติลาว การส่งบุตรหลานเข้าเรียนที่โรงเรียนในประเทศไทย ช่วยเพิ่มโอกาสการเข้าสู่ตลาดแรงงานและยกระดับเศรษฐกิจครอบครัว ควบคู่กับการรักษาเครือข่ายความสัมพันธ์เชิงเครือญาติข้ามแดนให้คงอยู่สู่นักเรียนรุ่นหลัง ตลอดจนมุ่งหวังให้บุตรหลานสั่งสมทักษะภาษาไทย ภาษาอังกฤษ และเทคโนโลยี สำหรับการประกอบอาชีพในประเทศไทยในอนาคต
Downloads
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2561). ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง การรับนักเรียนและนักศึกษาที่ไม่มีหลักฐานทะเบียนราษฎรหรือไม่มีสัญชาติไทย (19 มกราคม 2561). กระทรวงศึกษาธิการ.
กองกำกับการตำรวจตระเวนชายแดนที่ 22. (2563). การจัดการศึกษาของโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดน และศูนย์การเรียนตำรวจตระเวนชายแดน สังกัดกองกำกับการตำรวจตระเวนชายแดนที่ 22. กองกำกับการตำรวจตระเวนชายแดนที่ 22.
จุมพล หนิมพานิช. (2551). การวิจัยเชิงคุณภาพในทางรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 2). โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธีรเดช ฉายอรุณ, ศุภธิดา ศิริวงศ์, และนุชนารถ นาคขำ. (2565). การเชื่อมโยงการศึกษาระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานระหว่างไทยและกัมพูชาในกลุ่มเด็กนักเรียนกัมพูชาที่กำลังศึกษาอยู่ในโรงเรียนไทย. วารสารภาษาและวัฒนธรรม, 41(1), 1–21.
เปรมใจ วังศิริไพศาล. (2551). รูปแบบและแนวทางการจัดการศึกษาสำหรับเด็กต่างด้าว: กรณีศึกษาอำเภอแม่สอด จังหวัดตาก. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2561). รายงานการจัดการศึกษาสำหรับเด็กที่ไม่มีสัญชาติไทยและบุตรหลานแรงงานข้ามชาติในประเทศไทย (พิมพ์ครั้งที่ 1). กระทรวงศึกษาธิการ.
Asian Research Center for Migration. (2022). Migrant children’s access to education in Thailand: Policy progress and remaining challenges. Institute of Asian Studies, Chulalongkorn University.
Becker, G. S. (1993). Human capital: A theoretical and empirical analysis, with special reference to education (3rd ed.). University of Chicago Press.
Cummins, J. (2000). Language, power and pedagogy: Bilingual children in the crossfire. Multilingual Matters.
Hart, C. S. (2009). Quo vadis The capability space and new directions for educational research. British Journal of Educational Studies, 57(4), 391–409.
Portes, A., & Rumbaut, R. G. (2001). Legacies: The story of the immigrant second generation. University of California Press.
United Nations. (1989). Convention on the Rights of the Child. United Nations.
United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization. (1990). World declaration on education for all and framework for action to meet basic learning needs. UNESCO.
