THE LEARNING ORGANIZATION OF SCHOOL ADMINISTRATORS AND TEACHERS IN THE UBONRAT SCHOOL GROUP UNDER THE NAKHON RATCHASIMA SECONDARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research study are as follows: (1) To study the organizational learning of school administrators and teachers in the Ubolratana Group of Schools under the jurisdiction of the Nakhon Ratchasima Educational Area Office, and (2) To compare the organizational learning of school administrators and teachers in the Ubolratana Group of Schools under the jurisdiction of the Nakhon Ratchasima Educational Area Office, categorized by school size. This research is a quantitative study. The research sample consists of school administrators and teachers in the Ubolratana Group of Schools under the jurisdiction of the Nakhon Ratchasima Educational Area Office, totaling 217 individuals. The research instrument used is a questionnaire. Data analysis involves calculating percentages, means, standard deviations, and conducting statistical hypothesis testing using t-tests and F-tests, with an analysis of variance to assess variability. The research of the study showedasfollows: (1) The overall level of organizational learning among school administrators and teachers in the Ubolratana Group of Schools under the jurisdiction of the Nakhon Ratchasima Educational Area Office is rated as high. When considering specific aspects, it is observed that all aspects areat a high level, with the highest average score in the systems thinking aspect, followed by personal knowledge. The lowest average score is found in the shared vision aspect. (2) The organizational learning of school administrators and teachersin the Ubolratana Group of Schools under the jurisdiction of the Nakhon Ratchasima Educational Area Office, categorized by position, differs overall. Additionally, there are significant statistical differences when categorized by educational level. However, when categorized by school size, there is no statistically significant difference overall, at a significance level of 0.05.
Downloads
Article Details
References
กนกพร ศรีวิลัย. (2561). การประเมินความเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้โดยบุคลากรสำนักงานเชียงใหม่ไนท์ซาฟารี. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยแม่โจ้.
กระทรวงศึกษาการ. (2557). นโยบายสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพฯ: องค์การค้าคุรุสภา.
เจษฎา นกน้อย. (2552).นานาทรรศนะการจัดการความรู้และการสร้างองค์การแห่งการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ไพศาล หวังพานิช. (2565). เอกสารประกอบการสอนวิธีการวิจัยทางการศึกษา. นครราชสีมา: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล.
ฐิติ เรืองฤทธิ์. (2560). ความเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษามัธยมศึกษาจังหวัดจันทบุรีสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 17. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยบูรพา.
บุษยมาศ สิทธิพันธ์. (2559). ความเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียนมัธยมศึกษา ในอำเภอท่าใหม่จังหวัดจันทบุรี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 17. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยบูรพา.
ปาริฉัตต์ศังขะนันทน์. (2547). องค์กรอัจฉริยะ: องค์กรแห่งการเรียนรู้. วารสารการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์, 9(2), 105-116.
พริ้มเพรา วราพันธุ์พิพิธ. (2556). ข้อเสนอเชิงนโยบายเพื่อความเป็นเลิศของสถานศึกษาขั้นพื้นฐานสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
รัตนาภรณ์ บุญกองชาติ. (2557). สภาพและแนวทางการพัฒนาความเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียนคลองบางแก้ว (ภิรมย์ประชาราษฎร์) จังหวัดสมุทรปราการ. งานนิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยบูรพา.
ราตรี พาลาด. (2560).ความเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 31. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล.
ละมัย สายแก้ว. (2558). ความเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมเขต 21. งานนิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยบูรพา.
วรภัทร์ ภู่เจริญ. (2551). Learn how to learn: ให้ความรักก่อนให้ความรู้. กรุงเทพฯ: อริชน.
วิจารณ์ พานิช. (2549). การจัดการความรู้: ฉบับปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: พิมพลักษณ์
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). กรอบทิศทางแผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.2560-2579. กรุงเทพฯ: พริก หวาน กราฟฟิค.
สุทญา อร่ามรัตน์. (2562). ความเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 17 . งานนิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
Hoy, W. K. ,Miskel.C.G. (2001). Educational Administration:Theory, Research and Practice.(6th ed.) McGraw-hill International Edition.
Likert, Rensis. (1967). New Pattern of Management. New York: McGraw – Hill.
Senge, P.M. (1990). The Fifth Discipline: The art and practice of the learning organization. New York: Doubleday.
