The The Components of Resilience Quotient to Promote Mental recovery
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Resilience Quotient is one of the Ability, Skill, Process for helps prevent and resolve life crises and cope with stress and anxiety from threats. It consists of three important elements: durability/stability/emotional pressure resistance (endurance), encouragement (determination) and dealing with problems (fighting power) combined with 3 important internal and external factors: I have, I am and I can. The results of Development to promote Resilience Quotient will be reflected in the following 6 characteristics: Physical competence, Social and relation competence, Cognitive competence, Emotional competence, Moral competence and Spiritual competence. In summary, people who are Good Resilience Quotient tend to have strong physical and mental health, stable emotions, are cheerful, have a positive outlook on life, have a sense of humor, see self-worth, have goals in life, are proactive, have problem-solving skills, and can live well with others. Including much has endurance, determination and fighting power. It is an Exam of Life for those who want to change themselves to be more Resilience Quotient. By changing your overall attitude towards yourself, the thoughts of everyone around you, be ready to face any crisis that may come, stand firm and deal with every situation.
Downloads
Article Details
References
กมลชนก ชุมทัพ (2565). การศึกษากระบวนการเกิดความยืดหยุ่นทางจิตใจจากการเผชิญวิกฤต เศรษฐกิจในอดีต : กรณีศึกษาผู้ประกอบการวิสาหกิจรายย่อยในกรุงเทพมหานครและปริมณฑลที่ประสบภาวะวิกฤตเศรษฐกิจซ้ำ. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยาประยุกต์ มหาวิทยาลัยศรีนครนิทรวิโรฒ.
กรมสุขภาพจิต. (2563). เปลี่ยนร้ายกลายเป็นดี พลังสุขภาพจิต RQ : Resilience Quotient. สำนักวิชาการสุขภาพจิต กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข.
เจนจิรา เกียรติธนะบำรุงและคณะ. (2561, 9 มีนาคม). ความยืดหยุ่นทางอารมณ์และข้อเรียกร้องจากงานที่พยากรณ์ภาวะหมดไฟในการทางานของสัตวแพทย์. การประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษาแห่งชาติ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ครั้งที่ 19. ขอนแก่น.
โชควสันต์ อยู่สิงห์และคณะ. (2562). ความสามารถในการฟื้นคืนกลับจิตวิญญาณในสถานที่ทำงานภาวะผู้นำ 6 องค์ประกอบและความยึดมั่นผูกพันในงานของผู้บริหารธนาคารพาณิชย์แห่งหนึ่งในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารพฤติกรรมศาสตร์, 25(2), 60-78.
เทียนทอง หาระบุตรและคณะ. (2566). เส้นทางปัจจัยทางสุขภาพจิตที่ส่งผลต่อความฉลาดทางอารมณ์ของนักศึกษาคณะพยาบาลศาสตร์. วารสารวิจัยสุขภาพและการพยาบาล, 39(3), 205–215.
ธัญพิชชา แสนนรินทร์. (2562). การตรวจสอบคุณสมบัติการวัดทางจิตวิทยาของมาตรวัดความยืดหยุ่นทางจิตใจในวัยรุ่น. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยาการปรึกษา มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
นิธิพัฒน์ เมฆขจร. (2564). ความยืดหยุ่นทางจิตใจ (Resilience): วิถีใหม่ของการเสริมสร้างพลังใจ เพื่อการเผชิญวิกฤตชีวิตในยุคปัจจุบัน. วารสารจิตวิทยา มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต, 11(2), 1-9.
นันท์นภัส สุพล. (2566). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความยืดหยุ่นในชีวิตของวัยรุ่นที่ตั้งครรภ์แรกโดยไม่วางแผน. วิทยานิพนธ์พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.
ประภาศรี ปัญญาวชิรชัยและคณะ. (2565). การศึกษาความเข้มแข็งทางใจ (Resilience Quotient) ของประชาชนไทยในสถานการณ์ การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019. วารสารวิจัยและพัฒนาระบบสุขภาพ, 15(1), 318 - 333.
ภัทราวดี ธนศิลาไทยและคณะ. (2564). ความสัมพันธ์ระหว่างความยืดหยุ่นทางอารมณ์ การรับรู้การสนับสนุนจากองค์การคุณภาพชีวิตการทำงานกับภาวะหมดไฟในการทำงานของพนักงานธนาคารพาณิชย์แห่งหนึ่ง. วารสารรามคำแหง ฉบับบัณฑิตวิทยาลัย, 4(2), 75-92.
รชฏ ทิพโสต. (2564). ความยืดหยุ่นทางอารมณ์และสุขภาพจิตของนักเรียนเตรียมทหาร. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสุขภาพจิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รังสรรค์ มาระเพ็ญและคณะ. (2566). การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันพลังสุขภาพจิตของนักศึกษาระดับปริญญาตรีของมหาวิทยาลัยในเครือข่ายมหาวิทยาลัยสร้างเสริมสุขภาพในสถานการณ์โควิด. วารสารวิชาการสาธารณสุข, 32(2), 345-355.
สยุมพร โพธิอาภา. (2564, 28 ตุลาคม). องค์กรแห่งการเรียนรู้ที่ส่งผลต่อความยืดหยุ่นทางจิตใจในองค์กรของกลุ่มบริษัทผลิตและส่งออกรองเท้าและเสื้อผ้าสำเร็จรูปในกรุงเทพมหานคร. การประชุมวิชาการระดับชาติและนานาชาติ มหาวิทยาลัยศรีปทุม ครั้งที่ 16. (ออนไลน์).
สมจิตร์ นคราพานิชและคณะ.(2564). ปัจจัยทำนายพลังสุขภาพจิตของนักศึกษาพยาบาลชั้นปีที่ 1วิทยาลัยพยาบาลสภากาชาดไทย. วารสารการพยาบาลจิตเวชและสุขภาพจิต, 35(1), 128–145.
สมฤทัย เจิมไธสงและคณะ.(2562). ปัจจัยทำนายความยืดหยุ่นในชีวิตของผู้สูงอายุที่มีภาวะซึมเศร้าอำเภอบางน้าเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา. วารสารวชิรสารการพยาบาล, 21(2), 51–66.
สิริชนม์ พันธ์เพ็งและคณะ. (2566). การพัฒนาแบบวัดความยืดหยุ่นทางอารมณ์และจิตใจของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย. วารสารวิจัยทางการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครนิทรวิโรฒ, 18(1), 87–101.
สุคนธ์จิต อุปนันชัย. (2556). อิทธิพลของการสนับสนุนทางสังคม การเห็นคุณค่าของตนและการรับรู้ความสามารถของตนที่มีต่อความยืดหยุ่นทางอารมณ์ของนักเรียนในจังหวัดนนทบุรี. สารนิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยาพัฒนาการ มหาวิทยาลัยศรีนครนิทรวิโรฒ.
อรพรรณ เกิดทวี. (2561). พลังสุขภาพจิตและปัจจัยที่เกี่ยวข้องในผู้ต้องขังชาย ณ ทัณฑสถานเปิด บ้านเนินสูง จังหวัดปราจีนบุรี. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต ภาควิชาจิตเวชศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อิงอร ลิ้มวัฒนาถาวรกุล. (2561). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความยืดหยุ่นของผู้สูงอายุโรคมะเร็งที่ได้รับยาเคมีบำบัด. วิทยานิพนธ์พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.
อิสรีย์ ปัญญาวรรณและคณะ. (2563). ผลของโปรแกรมสร้างเสริมพลังสุขภาพจิตต่อระดับพลังสุขภาพจิตของบุคลากรทางการพยาบาล. วารสารจิตเวชวิทยาสาร, 36(3), 236 - 245.
American Psychological Association. (2004). “The road to resilience”. http://www.apahelpcenter.org/featuredtopics/feature.php
Davis, N. J., & United States. (1999). Resilience: Status of the research and research-based programs. http://mentalhealth.samhsa.gov/choolviolence.
Grotberg, E. H. (1995). Typing your inner strength: How to find the resilience to dial with anything. New Harbinger.
