Development of Life Skills Promotion Activities to Enhance Leadership in Early Childhood
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to (1) study the implementation of activities under the Early Childhood Potential Enhancement Project at Anuban Chiangkhong School, (2) examine the effects of life skills promotion activities on leadership behaviors in early childhood, and (3) propose a systematic approach for promoting life skills to develop leadership in early childhood. The LIFE–LEAD Model, developed through theoretical synthesis and real-life context analysis, consists of eight key components: life skills, interpersonal skills, flexible thinking, emotional regulation, leadership initiation, empowerment, accountability, and decision-making. This research employed a quasi-experimental research design. The sample group consisted of 32 kindergarten students from Anuban Chiangkhong School who participated in a series of structured activities over an eight-week period. The research instruments included experience-based activity plans, life skills assessment forms, leadership behavior assessment forms, individual behavioral observation forms, and teacher interview protocols. Quantitative data were analyzed using t-test statistics, while qualitative data were analyzed using content analysis. The research findings revealed that (1) the school implemented life skills development activities aligned with children's real-life experiences through three core programs: the Mini Council, the Five-Room Behavior Program, and the 5S Program, all of which emphasized participatory and hands-on learning approaches; (2) children who participated in the activities showed statistically significant improvements in leadership behaviors—including assertiveness, responsibility, and decision-making—with the overall mean score increasing from 2.94 to 4.41, indicating the positive impact of the LIFE–LEAD Model; and (3) the LIFE–LEAD Model developed by the researcher, with its eight integrated components, provides a practical and adaptable framework for designing activities in early childhood education settings and can be effectively applied to other preschool contexts.
Downloads
Article Details
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรการศึกษาปฐมวัย พุทธศักราช 2560. สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา.
กานต์รวี ดาวเรือง. (2558). ทักษะชีวิตและการวางแผนการดําเนินชีวิตของเด็กและเยาวชน (ชาย) หลังออกจากศูนย์ฝึกและอบรมเด็กและเยาวชน. วิทยานพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและนโยบายสวัสดิการสังคม มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ขนิษฐา สุขทวี. (2562). แนวทางการสร้างเครือข่ายกิจกรรมจิตอาสาที่ส่งเสริมทักษะชีวิตด้านการสร้างสัมพันธภาพที่ดีกับผู้อื่นของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายในจังหวัดนครนายก. วารสารวิชาการวิทยาลัยบริหารศาสตร์, 3(3): 65-77.
สํานักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2551). แนวทางการดําเนนงานการมี ส่วนร่วมการบริหารจดการศึกษา. ชุมนุมสหกรณการเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
ศิริมงคล ทนทอง และสันติ วิจักขณาลัญฉ์. (2567). องค์ประกอบทักษะชีวิตสำหรับเด็กปฐมวัยในยุคการเปลี่ยนแปลง. Journal of Roi Kaensarn Academi, 9(12), 570–585.
Galinsky, E. (2010). Mind in the making: The seven essential life skills every child needs. HarperStudio.
Hohmann, M., & Weikart, D. P. (1995). Educating young children: Active learning practices for preschool and child care programs. HighScope Press.
Katz, L. G. (1993). The disposition to lead. In Leadership in early childhood education (pp. 12–18). Urbana, IL: ERIC Clearinghouse on Elementary and Early Childhood Education.
Morrison, G. S. (2000). Early childhood education today (8th ed.). Merrill/Prentice Hall.
National Association for the Education of Young Children. (2009). Developmentally appropriate practice in early childhood programs serving children from birth through age 8 (3rd ed.). NAEYC.
World Health Organization. (1997). Life skills education for children and adolescents in schools (Programme on Mental Health, WHO/MNH/PSF/93.7A Rev. 2). WHO.
