Guidelines for Academic Administration in Schools in Remote Highland Areas Remote area under the Chiang Rai Primary Education Service Area Office 1
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This independent study aimed to 1) examine the current state of academic affairs administration in highland schools in remote areas under the Chiang Rai Primary Educational Service Area Office 1, 2) identify the key factors influencing academic affairs administration in these schools, and 3) propose guidelines for academic affairs administration in highland schools in remote areas under the same office. This mixed-methods study drew on two data sources: 1) key informants, comprising five school administrators selected through purposive sampling based on their extensive experience, expertise, and recognized competence in academic affairs administration in highland remote-area schools; and 2) a study population of teachers and instructional personnel from nine highland schools in remote areas under the Chiang Rai Primary Educational Service Area Office 1. Data were collected using a questionnaire, an interview form, and a focus group discussion record, and were analyzed using mean, standard deviation, and content analysis, with findings presented in narrative form. The findings were as follows. First, the overall state of academic affairs administration, as reported through the questionnaire, was rated at a high level. Among the specific dimensions, measurement, evaluation, and credit transfer received the highest mean rating, while educational supervision received the lowest. Second, the key factors influencing academic affairs administration, identified through interviews, comprised five internal factors—institutional structure and policy, personnel, financial efficiency, resources and materials, and management—and four external factors—social and cultural context, technology, economic conditions, and political and legal context. Third, six guidelines for academic affairs administration were proposed: 1) school curriculum development, 2) learning process development, 3) measurement, evaluation, and credit transfer, 4) educational supervision, 5) development of instructional media, innovations, technology, and learning resources, and 6) educational guidance and counseling. These findings offer practical implications for school administrators and educational policymakers in strengthening academic affairs administration to better address the distinctive contextual challenges of highland schools in remote areas.
Downloads
Article Details
References
อิสระ กุลวุฒิ, สุรีพร อนุศาสนนันท์, และ สมพงษ์ ปั้นหุ่น. (2561). รูปแบบการประเมินผลระหว่างเรียน. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 10(2), 21–33.
ขวัญพิชชา มีแก้ว. (2562). การบริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจันทบุรี. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
จิรารัตน์ กระจ่างดี. (2562). การศึกษากลยุทธ์การบริหารงานวิชาการของโรงเรียนขยายโอกาสในอำเภอขุนยวม จังหวัดแม่ฮ่องสอน. วารสารบัณฑิตวิจัย, 10(1), 57–75.
ชลธิชา ปีกรัตน์, & สุนทร คล้ายอ่ำ. (2568). การบริหารงานวิชาการของโรงเรียนบนพื้นที่สูง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 3. วารสารสหศาสตร์การพัฒนาสังคม, 3(3), 500–516.
บุญเลิศ ธนมีฤทธิ์. (2568). แนวทางการพัฒนาการบริหารงานวิชาการในศตวรรษที่ 21 ของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาขอนแก่น เขต 3. Journal of Buddhist Education and Research, 11(3), 334–347.
ปาริฉัตร โชติขันธ์. (2560). กลยุทธ์การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 2. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
พระอุดมบัณฑิต, ขวัญชนก เหล่าสุนทร, พระครูศรีกิติวโรดม และ พระวชิรกิตติบัณฑิต. (2567). ความเหลื่อมล้ำทางการศึกษาของเยาวชนกลุ่มชาติพันธุ์บนพื้นที่สูง. วารสาร มจร การพัฒนาสังคม, 9(3), 84–91.
ภารดี อนันต์นาวี. (2552). หลักการ แนวคิด ทฤษฎีทางการบริหารการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 2). มนตรี.
ยุทธนา เกื้อกูล. (2560). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามจังหวัดชายแดนภาคใต้เพื่อสร้างผู้เรียนสู่ความเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาอิสลามศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
วาฤทัย ภูรินิรันดร์ และ จารุวรรณ นาตัน. (2567). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารงานวิชาการและการบริหารแบบมีส่วนร่วมของโรงเรียนในสหวิทยาเขตพรานลานไทร สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากำแพงเพชร. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 11(6), 144–154.
วรินทิพย์ ใจดี และ สุพจน์ แสงเงิน. (2567). การบริหารงานวิชาการโรงเรียนขนาดเล็กตามความ คิดเห็นของครูในอำเภอรัตนบุรี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์เขต 2. วารสารรัชต์ภาคย์, 18(60), 514–528.
สงวนพงศ์ ชวนชม. (2557). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารงานวิชาการกับประสิทธิผลของสถานศึกษาสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา. วารสารวิชาการสมาคมสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทย, 20(2), 59–68.
สมเกียรติ ตุ่นแก้ว. (2566). แนวคิดทฤษฎีและงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับภาวะผู้นำ ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรม ความเป็นผู้บริหารมืออาชีพ. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
สมบูรณ์ เสาวคนธ์. (2563). คู่มือการบริหารงานสถานศึกษา. โรงเรียนพระยาประเสริฐสุนทราศรัย (กระจ่าง สิงหเสนี).
สำนักงานเขตพื้นการศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 1. (2567). การขับเคลื่อนแผนปฏิบัติการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 1. กลุ่มนิเทศ ติดตามและประเมินผลการจัดการศึกษา.
อภิชา พุ่มพวง. (2559). ปัญหาและแนวทางการพัฒนาการบริหารงานวิชาการโรงเรียนมัธยมศึกษาจังหวัดสมุทรปราการ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 6. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยบูรพา.
อรอุมา ไมยวงค์. (2564). ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดนครพนม วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
อรุณี ทองนพคุณ. (2558). การศึกษาบทบาทการบริหารงานของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
Black, P., & Wiliam, D. (1998). Assessment and classroom learning. Assessment in Education: Principles, Policy & Practice, 5(1), 7–74. https://doi.org/10.1080/0969595980050102