การให้คำปรึกษาด้านอาชีพที่เน้นจุดแข็ง : บริบทการเตรียมความพร้อมเข้าสู่อาชีพของเด็กและเยาวชนกระทำผิดก่อนคืนสู่สังคม
คำสำคัญ:
การให้คำปรึกษาด้านอาชีพที่เน้นจุดแข็ง, เด็กและเยาวชนกระทำผิด , การเตรียมความพร้อมเข้าสู่อาชีพก่อนคืนสู่สังคมบทคัดย่อ
การให้คำปรึกษาที่เน้นจุดแข็ง ถือเป็นแนวทางหนึ่งในเชิงจิตวิทยาเชิงบวก ที่เน้นการค้นหาและพัฒนาศักยภาพของบุคคล แทนการเน้นแก้ไขจุดอ่อน ซึ่งสามารถประยุกต์ใช้ในการให้คำปรึกษาด้านอาชีพได้ ที่มีเป้าหมายเพื่อเสริมสร้างความเชื่อมั่นในตนเอง แรงจูงใจ และมีพลังใจต่ออุปสรรค โดยเฉพาะในกลุ่มเปราะบาง ดังเช่น เด็กและเยาวชนที่ก้าวพลาดกระทำผิด การเตรียมความพร้อมก่อนคืนสู่สังคมถือเป็นกระบวนการสำคัญที่ต้องอาศัยการฟื้นฟูและเสริมสร้างทักษะที่จำเป็นในการดำรงชีวิตในสังคม โดยหนึ่งในแนวทางการให้ความช่วยเหลือที่มีประสิทธิภาพคือ การให้คำปรึกษาด้านอาชีพให้แก่เด็กและเยาวชน ดังนั้นการนำแนวทางการให้คำปรึกษาด้านอาชีพที่เน้นจุดแข็ง ตระหนักถึงจุดแข็งและศักยภาพของตนเอง เพื่อเสริมสร้างความมั่นใจและเพิ่มโอกาสในการตั้งเป้าหมายในชีวิต รวมถึงการประสบความสำเร็จในอาชีพ แนวทางนี้สามารถช่วยส่งเสริมผลลัพธ์เชิงบวกในระยะยาว การเพิ่มโอกาสในการมีงานทำ ลดโอกาสการกระทำผิดซ้ำ การให้คำปรึกษาด้านอาชีพที่เน้นจุดแข็ง จึงเป็นแนวทางหนึ่งที่น่าสนใจเป็นอย่างยิ่ง ที่เข้ามาเสริมความแข็งแกร่งของกระบวนการให้คำปรึกษาเพื่อเตรียมความพร้อมเด็กและเยาวชนก่อนคืนสู่สังคม
เอกสารอ้างอิง
กรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน. (2566). รายงานสถิติคดีประจำปี 2566. นนทบุรี: กองยุทธศาสตร์และแผนงาน กรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน.
กรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน. (2567). การวิเคราะห์ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการกระทำผิดซ้ำของเด็กและเยาวชนในมิติของเจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติงานในสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนและศูนย์ฝึกและอบรมเด็กและเยาวชน ปีงบประมาณ 2566. นนทบุรี: สถาบันวิจัยและพัฒนา กรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน.
จิรศักดิ์ จันทร์ศรี.(2555). การพัฒนาหลักสูตรเรื่องการวางแผนชีวิตตนเองสำหรับวัยรุ่นในสถานสงเคราะห์สถานพินิจ และโรงเรียนฟ้าใสวิทยา.ครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัย ราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา.
เทอดศักดิ์ เดชคง และคณะ. (2566). แนวทางการให้คำปรึกษาแบบใช้ความเข้มแข็งเป็นฐาน (Strength Based Counseling) สำหรับกลุ่มเสี่ยงปัญหาสุขภาพจิต. สำนักวิชาการสุขภาพจิต กรมสุขภาพจิต. (พิมพ์ครั้งที่ 1). นนทบุรี: บริษัท บียอนด์ พับลิสชิ่ง จำกัด.
ธวัชชัย สุขสะอาด. (2563). การส่งเสริมทักษะทางอาชีพเพื่อการคืนสู่สังคมของเยาวชนในสถานพินิจ. วารสาร สังคมศาสตร์และการพัฒนา, 18(3), 45-63.
นิรนาท แสนสา.(2557). กิจกรรมและเครื่องมือแนะแนวเพื่อสำรวจความสนใจในอาชีพ. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ปิยะนันท์ คงไพ่. (2561). ระบบแนะนำการเลือกอาชีพตามทฤษฎีของจอห์น ฮอลแลนด์ ที่ได้จากการวิเคราะห์ด้วยวิธีต้นไม้ตัดสินใจ. (ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัย เทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
ปรัชญา ปิยะมโนธรรม. (2556). จิตวิทยาการให้คําปรึกษาเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตพนักงาน. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: สํานักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
พวงเพชร วงศ์แก้ว. (2562). การลดโอกาสการกระทำผิดซ้ำของเยาวชนในสถานพินิจผ่านการแนะแนวอาชีพ. วารสารวิจัยกระบวนการยุติธรรม, 12(2), 121-142.
วิทยาลัยผู้ประกอบการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย. (2565). การจ้างงานอดีตผู้ต้องขัง: แนวทางการส่งเสริมการมีงานทำเพื่อป้องกันการกระทำผิดซ้ำ. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2564). รายงานอนาคตประเทศไทย (Thailand Future Outlook Report). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
อรอนงค์ ธัญญะวัน. (2548). การแนะแนวอาชีพ. กรุงเทพมหานคร: โอเดียนสโตร์.
Brown, M., & Jones, P. (2020). Career Counseling for Vulnerable Youth: A Strengths-Based Perspective. Journal of Career Development, 47(3), 245-262.
Crites, J. (1974). “Major contribution career counseling: a review of major approaches.”. The Counseling Psychologist, 4(3), 3-32.
Grotberg, E. H. (2003). What is resilience? How do you promote it? How do you use it? In E. H. Grotberg (Ed.), Resilience for Today: Gaining Strength from Adversity. Westport, CT: Praeger
Harris, R., & White, C. (2022). Social Support and Strength-Based Career Counseling for Juvenile Offenders. International Journal of Psychology, 33(2), 145-161.
Littman-Ovadia,H., Lazar-Butbul, V., & Benjamin, A. B. (2014). Strengths-Based Career Counseling: Overview and Initial Evaluation. Journal of Career Assessment, 22(3) 403-419.
Littman-Ovadia, H., Lavy, S., & Boiman-Meshita, M. (2017). When theory and research collide: Examining correlates of signature strengths use at work. Journal of Happiness Studies, 18(2), 527–548.
Rapp, C. A., & Goscha, R. J. (2006). The strengths model: Case management with people with psychiatric disabilities (2nd ed.). New York: Oxford University Press.
Seligman, M. E. P. (1998). Learned optimism: How to change your mind and your life. New York: Pocket Books.
Seligman, M. E. P. (1999). The optimistic child: A proven program to safeguard children against depression and build lifelong resilience. New York: Houghton Mifflin.
Smith, J. (2018). Strength-Based Counseling: A Positive Approach to Career Development. New York: Routledge.
Swanson, L. (1992). Vocational Behavior: Life-span Career Development and Reciprocal Interaction of Work and Nonwork. Journal of Vocational Behavior, 41(1), 101-161.
Wilson, P., & Harris, R. (2019). Vocational Training and Reintegration of Juvenile Offenders: A Comparative Study. Journal of Youth Studies, 22(3), 245-260.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
เวอร์ชัน
- 2025-08-17 (2)
- 2025-08-03 (1)
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 มจร การพัฒนาสังคม

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.