แนวทางการส่งเสริมประสิทธิผลการขับเคลื่อนนโยบายปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ของหมู่บ้านเศรษฐกิจพอเพียงต้นแบบในเขตเทศบาลตำบลคลองลานพัฒนา อำเภอคลองลาน จังหวัดกำแพงเพชร
คำสำคัญ:
ประสิทธิผล, เศรษฐกิจพอเพียง, ต้นแบบ, นโยบายบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษากลไกการขับเคลื่อนการพัฒนา วิธีการ และขั้นตอนการพัฒนาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของการขับเคลื่อนปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในหมู่บ้านต้นแบบ (2) ศึกษาปัจจัยความสำเร็จในการขับเคลื่อนนโยบายปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของหมู่บ้านเศรษฐกิจพอเพียงต้นแบบ และ (3) ศึกษาแนวทางการเสริมสร้างให้เกิดการขับเคลื่อนนโยบายดังกล่าวให้ประสบความสำเร็จ กลุ่มเป้าหมายในการวิจัย ได้แก่ หมู่บ้านเศรษฐกิจพอเพียงต้นแบบจำนวน 5 หมู่บ้านในเขตเทศบาลตำบลคลองลานพัฒนา อำเภอคลองลาน จังหวัดกำแพงเพชร โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) ผ่านการสัมภาษณ์เชิงลึก การสนทนากลุ่ม และการสังเกตภาคสนาม พร้อมทั้งการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา (Content Analysis) เพื่อสังเคราะห์ข้อมูล
ผลการวิจัยพบว่า (1) กลไกการขับเคลื่อนที่สำคัญของหมู่บ้าน ได้แก่ การใช้โครงสร้างการบริหารแบบ “คุ้มบ้าน” ระบบคณะกรรมการหมู่บ้าน กลุ่มอาชีพ และกลุ่มออมทรัพย์ ซึ่งเอื้อต่อการบริหารจัดการอย่างครอบคลุมและคล่องตัว (2) ปัจจัยแห่งความสำเร็จประกอบด้วยบทบาทผู้นำชุมชนที่มีวิสัยทัศน์และได้รับการยอมรับ การมีโครงสร้างทางสังคมและวัฒนธรรมที่เกื้อหนุน ความเข้มแข็งด้านการจัดการกลุ่มการออม ตลอดจนการสนับสนุนจากหน่วยงานภายนอก เช่น การอบรม ถ่ายทอดองค์ความรู้ และการจัดสรรงบประมาณ (3) แนวทางการเสริมสร้างความสำเร็จ คือ การสร้างครอบครัวพัฒนาต้นแบบและขยายผลสู่ครัวเรือนอื่น ๆ ควบคู่กับการส่งเสริมการลดรายจ่ายเพิ่มรายได้ การพัฒนาผลิตภัณฑ์ชุมชน การอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม และการสร้างเครือข่ายการเรียนรู้กับหมู่บ้านอื่น
องค์ความรู้ใหม่จากการวิจัยชี้ว่า การขับเคลื่อนนโยบายปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในระดับชุมชนจะประสบความสำเร็จได้เมื่อมี กลไกการบริหารที่มีส่วนร่วมของประชาชน ปัจจัยสนับสนุนทั้งภายในและภายนอก และการพัฒนาที่เริ่มต้นจากครอบครัวต้นแบบขยายสู่ระดับชุมชน อันเป็นฐานสำคัญของการพัฒนาที่ยั่งยืน
เอกสารอ้างอิง
กรชนก สนิทวงศ์ และณรงค์ เจนใจ. (2563). แนวทางการพัฒนาชุมชนตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงสู่การสร้างสังคมอยู่ดีมีสุข “พอมี พอกิน พอใช้”. วารสาร มจร การพัฒนาสังคม, 5(1), 22–35.
การพัฒนาชุมชน. (2547). คู่มือการดําเนินงานเครือข่ายวิสาหกิจชุมชน ตามแผนปฏิบัติการกรมการพัฒนาชุมชน. กรุงเทพมหานคร: กรทรวงมหาดไทย.
จินดาลักษณ์ วัฒนสินธุ์.(2551). เอกสารประกอบการสอนชุดวิชานโยบายสาธารณะและการวางแผน หน่วยที่ 6 เรื่อง การประเมินผลนโยบาย. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ชรินรัตน์ ยิ่งทวีศักดิ์ และ กฤษฎา พรหมเวค. (2567). ปัจจัยนำไปสู่การเป็นหมู่บ้านเศรษฐกิจพอเพียงต้นแบบ กรณีศึกษาบ้านหนองไม้เขว้า ตำบลเขาขลุง อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี. (การค้นคว้าอิสระ รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาสหวิทยาการเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น). คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ตฤตนัย นพคุณ. (2548). การขับเคลื่อนเศรษฐกิจพอเพียง. วารสารเศรษฐกิจและสังคม, 42(6), 41-47.
นิสรา ใจซื่อ. (2016). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความสำเร็จในการเป็นหมู่บ้านเศรษฐกิจพอเพียง. วารสารสุทธิปริทัศน์, 30(96), 108–122.
ผ่องศรี พัฒนมณี. (2561). แนวทางพัฒนาการส่งเสริมการดำเนินชีวิตตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของประชาชนบ้านไม้ฝาด อำเภอสิเกา จังหวัดตรัง. (รายงานการวิจัย). คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการประมง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย
พระปลัดวรกิจ วรกิจโจ และคณะ. (2567). กลไกการพัฒนาและการขับเคลื่อนปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงเพื่อสร้างความเข้มแข็งให้กับชุมชนคุณธรรมในจังหวัดสุราษฎร์ธานี. Journal of Buddhist Anthropology, 9(1), 50–61.
วรวุฒิ พึ่งพัก และคณะ. (2561). การเสริมสร้างครอบครัวเข้มแข็งตามหลักเศรษฐกิจพอเพียงในชุมชน. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 1(2), 46–49
สมใจ ตามแต่รัมย์. (2560). ปัจจัยที่ส่งผลต่อระดับความสำเร็จหมู่บ้านเศรษฐกิจพอเพียงต้นแบบอำเภอพานทอง จังหวัดชลบุรี. (วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา.
สำนักงานส่งเสริมการปกครองท้องถิ่นจังหวัดกำแพงเพชร. (2559). รายงานประจำปี 2559. กำแพงเพชร: สำนักงานส่งเสริมการปกครอง.
สุภางค์ จันทวานิช. (2540). การวิเคราะห์ข้อมูลในการวิจัยเชิงคุณภาพ. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
เวอร์ชัน
- 2025-10-02 (2)
- 2025-08-22 (1)
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 มจร การพัฒนาสังคม

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.