การบริหารงานปกครองท้องถิ่นด้วยการจัดการปกครองสาธารณะแนวใหม่เพื่อเพิ่มผลสัมฤทธิ์ต่อภารกิจของรัฐขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านบ่อ จังหวัดสมุทรสาคร

ผู้แต่ง

  • ชนัญญา ชบาผล วิทยาลัยเทคโนโลยีสยาม
  • สุดาภรณ์ กิจกุลนำชัย วิทยาลัยเทคโนโลยีสยาม
  • ประเสริฐ สุขศาสตร์กวิน วิทยาลัยเทคโนโลยีสยาม
  • รัชตา มิตรสมหวัง วิทยาลัยเทคโนโลยีสยาม

คำสำคัญ:

การบริหารงานปกครองท้องถิ่น ; การจัดการปกครองสาธารณะแนวใหม่ ; องค์การบริหารส่วนตำบล

บทคัดย่อ

บทความวิจัยเรื่องการบริหารงานปกครองท้องถิ่นด้วยการจัดการปกครองสาธารณะแนวใหม่เพื่อเพิ่มผลสัมฤทธิ์ต่อภารกิจของรัฐขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านบ่อ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับการบริหารงานปกครองท้องถิ่นด้วยการจัดการปกครองสาธารณะแนวใหม่ขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านบ่อ และ เพื่อเสนอแนะแนวทางพัฒนาการบริหารงานปกครองท้องถิ่นโดยนำรูปแบบการจัดการปกครองสาธารณะแนวใหม่มาใช้เพื่อเพิ่มผลสัมฤทธิ์ต่อภารกิจของรัฐขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านบ่อ เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ผู้วิจัยเลือกกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 73 คน สถิติที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ ค่าความถี่ ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ผลการวิจัยพบว่า บุคลากรส่วนใหญ่มีระดับคะแนนโดยรวมเกี่ยวกับการบริหารงานปกครองท้องถิ่นด้วยการจัดการปกครองสาธารณะแนวใหม่เพื่อเพิ่มผลสัมฤทธิ์ต่อภารกิจของรัฐขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านบ่อ จังหวัดสมุทรสาคร ในทุกด้านอยู่ในระดับปานกลาง (μ = 3.44) เมื่อจำแนกตามรายด้าน พบว่า ด้านการส่งเสริมและสร้างการมีส่วนร่วมของภาคประชาสังคมในการดำเนินการกิจการสาธารณะ มากที่สุด คือ
(μ = 3.75) รองลงมาคือ ด้านการลดกำแพงภาครัฐ (μ = 3.53) และ ด้านการจัดการภาครัฐแบบเครือข่าย  (μ = 3.39)  และสุดท้ายคือ ด้านการระดมทรัพยากรและการร่วมลงทุน (μ = 3.07) ตามลำดับ และ แนวทางพัฒนาการบริหารงานปกครองท้องถิ่น โดยนำรูปแบบการจัดการปกครองสาธารณะแนวใหม่มาใช้เพื่อเพิ่มผลสัมฤทธิ์ต่อภารกิจของรัฐขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านบ่อ พบว่า จะต้องมุ่งเน้นการมีส่วนร่วมของประชาชนการใช้เทคโนโลยีช่วยลดขั้นตอนเพื่อให้ประชาชนเข้าถึงได้ง่ายและการบริหารงบประมาณอย่างโปร่งใส เพื่อให้แผนพัฒนาตอบโจทย์ความต้องการของประชาชนและการทำงานมีประสิทธิภาพมากขึ้น โดยการกำหนดตัวชี้วัดที่ชัดเจนและพัฒนาบุคลากรอย่างต่อเนื่อง

เอกสารอ้างอิง

ชัยวัฒน์ ศรีสวัสดิ์. (2562). การบริหารภาครัฐแนวใหม่กับการปกครองท้องถิ่น. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ประสิทธิ์ จันทรา. (2565). การบริหารราชการส่วนท้องถิ่นยุคใหม่. นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

พีรพงษ์ แสงแก้ว และกัมปนาท วงษ์วัฒนพงษ์. (2565). การจัดการภาครัฐแนวใหม่ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตอำเภอเมืองพิจิตร จังหวัดพิจิตร. Journal of Modern Learning Development. 7(5), 179-192.

ภาณุพงษ์ ดวงสิทธิโชค และ สุดาภรณ์ กิจกุลนำชัย. (2566). การมีส่วนร่วมตามแนวการจัดการปกครองสาธารณะแนวใหม่ในการลดปริมาณขยะและพลาสติกของประชาชนเขตเทศบาลตำบลบ่อทอง อำเภอบ่อทอง จังหวัดชลบุรี. วารสารการบริหารจัดการและนวัตกรรมท้องถิ่น. 5(4), 124-133.

ศุภกร นนทวัฒน์. (2566). ความท้าทายของการจัดการสาธารณะในสังคมไทย. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

สุจิตรา ภูมิภักดี. (2564). การพัฒนาการบริหารงานท้องถิ่นเชิงบูรณาการ. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Bovaird, T., & Löffler, E. (2009). Public management and governance. Routledge.

Denhardt, J. V., & Denhardt, R. B. (2015). The new public service: Serving, not steering. Routledge.

Hood, C. (1991). A public management for all seasons? Public Administration, 69(1), 3–19. https://doi.org/10.1111/j.1467-9299.1991.tb00779.x

Osborne, S. P. (2010). The new public governance? Emerging perspectives on the theory and practice of public governance. Routledge.

Pollitt, C., & Bouckaert, G. (2017). Public management reform: A comparative analysis–Into the age of austerity. Oxford University Press.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-12-27

รูปแบบการอ้างอิง

ชบาผล ช., กิจกุลนำชัย ส. ., สุขศาสตร์กวิน ป., & มิตรสมหวัง ร. (2025). การบริหารงานปกครองท้องถิ่นด้วยการจัดการปกครองสาธารณะแนวใหม่เพื่อเพิ่มผลสัมฤทธิ์ต่อภารกิจของรัฐขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านบ่อ จังหวัดสมุทรสาคร. มจร การพัฒนาสังคม, 10(3), 135–146. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JMSD/article/view/287963