พลเมืองในวิถีระบอบประชาธิปไตยกับความเสมอภาคในสังคมไทย
คำสำคัญ:
พลเมือง, ประชาธิปไตย, ความเสมอภาคบทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้นำเสนอความคิดเกี่ยวกับ พลเมืองในวิถีระบอบประชาธิปไตยในสังคมไทย ความเสมอภาคในสังคมไทย รวมถึงอธิบายเบื้องต้นเกี่ยวกับความสำคัญของพลเมืองในระบอบประชาธิปไตยและบทบาทของพลเมืองในการส่งเสริมความเสมอภาคในสังคม และปัญหาหลักที่มีผลต่อความเสมอภาคในสังคมไทย โดยเน้นความไม่เสมอภาคทางการเมือง ซึ่งมีสาเหตุจากการรวมตัวของชนชั้นนำซึ่งอยู่ในรูปแบบขององค์กรอิสระและอื่นๆ โดยแทรกซึมในทุกองคาพยพของระบบการเมืองไทย จนส่งผลให้ประชาชนลดความเชื่อถือในสามอำนาจหลักคือ นิติบัญญัติ บริหาร และตุลาการ จนกระทั่งเครื่องมือสุดท้ายที่ลิดรอนความเสมอภาคอย่างสิ้นเชิงคือการรัฐประหาร การสร้างความเสมอภาคที่แท้จริงต้องเริ่มจาก การสร้างพลเมืองคุณภาพ (Active Citizen) ที่ตื่นตัวและรู้เท่าทันสิทธิหน้าที่ เพื่อคัดง้างกับอำนาจนิยมและการรัฐประหารที่สร้างความเหลื่อมล้ำผ่านระบบอภิสิทธิ์ชน ขณะเดียวกันชนชั้นนำต้องยุติการบิดเบือนกฎหมายเพื่อรักษาอำนาจและหันมาสร้างกลไกตรวจสอบที่โปร่งใส เพื่อมุ่งสู่ประชาธิปไตยที่มีความเท่าเทียมอย่างยั่งยืน
เอกสารอ้างอิง
กนกศักดิ์ แก้วเทพ. (2562). การเมืองไทย:จากรัฐประหารสู่การเลือกตั้ง. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
เกรียงไกร เจริญธนาวัฒน์. (2548). หลักแห่งความเสมอภาคตามกฎหมายฝรั่งเศส. สืบค้นเมื่อ 25 มิถุนายน 2568, จาก http://public-law.net/publaw/view.aspx?id=137
จารุวรรณ แก้วมะโน. (2567). พลเมือง (Citizenship). สถาบันพระปกเกล้า. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2568, จากhttp://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%9E%E0%B8%A5%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87_(Citizenship).
ถวิลวดี บุรีกุล, ทศพล สมพงษ์ และสมเกียรติ นากระโทก. (2564). การศึกษาพฤติกรรมความเป็นพลเมืองสำหรับสังคมไทย. วารสารสถาบันพระปกเกล้า, พฤษภาคม–สิงหาคม 2564, 23–38.
ทิพย์พาพร ตันติสุนทร. (2555). การศึกษาเพื่อสร้างพลเมือง: Civic Education for Thai Society. กรุงเทพมหานคร: สถาบันนโยบายศึกษา.
นิภาพรรณ เจนสันติกุล. (2556). โครงสร้างทางสังคม บทบาทและนโยบายสาธารณะกับความเป็นพลเมืองSocial structure, role and public policy with the citizenship. วารสารศิลปศาสตร์, 5 (1). 49-62.
ประจักษ์ ก้องกีรติ. (2558). ประชาธิปไตยในยุคเปลี่ยนผ่าน : รวมบทความว่าด้วยประชาธิปไตย ความรุนแรง และความยุติธรรม. นนทบุรี: ฟ้าเดียวกัน
ปริญญา เทวานฤมิตรกุล. (2559). การศึกษาเพื่อสร้างพลเมือง (Civic Education). (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สถาบันสัญญา ธรรมศักดิ์ เพื่อประชาธิปไตย.
ปรีชา ช้างขวัญยืน. (2540). ความเสมอภาค. จดหมายข่าวราชบัณฑิตยสถาน, 7 (68). สืบค้นเมื่อ 26 สิงหาคม 2568, จาก http://legacy.orst.go.th/?knowledges=ความเสมอภาค.
ไพลิน ภู่จีนาพันธุ์. (2563). รายงานฉบับสมบูรณ์ Sense of Belonging : พลเมืองกับความไม่เป็นอื่น.กรุงเทพมหานคร. สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.).
ยุวดี เทพยสุวรรณ. (2551). ดัชนีชี้วัดประชาธิปไตย. นนทบุรี: สถาบันพระปกเกล้า. สืบค้นเมื่อ 20 ตุลาคม 2568, จาก http://kpi.ac.th/kpith/pdf/%E0%25%A2/content.pdf.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2554). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. สืบค้นเมื่อ 8 กันยายน 2568, จาก https://dictionary.orst.go.th.
วรากรณ์ สามโกเศศ, การศึกษาเพื่อสร้างความเป็นพลเมือง, มติชน ฉบับวันที่ 3 มี.ค. 2554 (กรอบบ่าย) สืบค้นเมื่อวันที่ 10 กันยายน 2568, จาก https://www.moe.go.th/การศึกษาเพื่อสร้างความ/
ศรัณยุ หมั้นทรัพย์. (2556). การวิจัยเพื่อพัฒนาหลักสูตรรากฐานประชาธิปไตยในบริบทไทย. กรุงเทพมหานคร : สำนักส่งเสริมการเมืองภาคพลเมือง สถาบันพระปกเกล้า.
ศรัณยุ หมั้นทรัพย์. (2557). สิทธิ เสรีภาพ และความรับผิดชอบ ของพลเมืองในระบอบประชาธิปไตย. กรุงเทพมหานคร: สถาบันพระปกเกล้า.
สิริพรรณ นกสวน สวัสดี. (2561). ระบบการเลือกตั้งเปรียบเทียบ. กรุงเทพมหานคร: สยามปริทัศน.
สำนักงานเลขาธิการผู้แทนราษฎร. (2558). ความเป็นพลเมืองในระบอบประชาธิปไตย. กรุงเทพมหานคร: กลุ่มงานสารนิเทศ สำนักประชาสัมพันธ์ สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. สำนักพิมพ์สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
Dewey, J. (1944). Democracy and education: An introduction to the philosophy of education. New York: Macmillan.
Hewison, K. (2015). ความไม่เท่าเทียมและการเมืองในประเทศไทย. Kyoto Review of Southeast Asia. สืบค้นเมื่อ 19 กันยายน 2568, จาก https://kyotoreview.org/ภาษาไทย/ความไม่เท่าเทียมและการ/.
Rawls, J. (1971/1999). A theory of justice. Cambridge, MA: The Belknap Press of Harvard University Press.
Dahl, R. A. (1989). Democracy and its critics. New Haven, CT: Yale University Press.
Dicey, A. V. (1959). Introduction to the study of the law of the constitution (10th ed.). London: Macmillan.
Donnelly, J. (2013). Universal human rights in theory and practice (3rd ed.). Ithaca, NY: Cornell University Press.
Kelsen, H. (1967). Pure theory of law. Berkeley, CA: University of California Press.
United Nations. (1948). Universal declaration of human rights. New York: United Nations.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 มจร การพัฒนาสังคม
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
