การประยุกต์ศาสตร์พระราชาสู่การพัฒนาอย่างยั่งยืน ศูนย์เครือข่ายปราชญ์ชาวบ้าน “น้ำเพื่อชีวิต” ตำบลวะตะแบก อำเภอเทพสถิต จังหวัดชัยภูมิ

ผู้แต่ง

  • สมั่น โคศิลา บัณฑิตวิทยาลัย สถาบันการเรียนรู้เพื่อปวงชน
  • วงศ์สถิตย์ วิสุภี บัณฑิตวิทยาลัย สถาบันการเรียนรู้เพื่อปวงชน

คำสำคัญ:

ศาสตร์พระราชา, การพัฒนาอย่างยั่งยืน, ทฤษฎีใหม่, ศูนย์เครือข่ายปราชญ์ชาวบ้านน้ำเพื่อชีวิต

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาวิธีคิด วิธีปฏิบัติ และวิธีให้คุณค่าในการประยุกต์ศาสตร์พระราชาของนายนิคม คงพันธ์ 2) เพื่อศึกษาความสำเร็จของการประยุกต์ศาสตร์พระราชาสู่การพึ่งตนเองด้านเศรษฐกิจอย่างยั่งยืนของนายนิคม คงพันธ์ และ 3) เพื่อศึกษาการพัฒนาและถ่ายทอดองค์ความรู้ศาสตร์พระราชาสู่เกษตรกรในชุมชนวะตะแบก การวิจัยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 37 คน คัดเลือกแบบเจาะจง ประกอบด้วยนายนิคม คงพันธ์ สมาชิกในครอบครัว เกษตรกร เจ้าหน้าที่ภาครัฐ และผู้นำชุมชน เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยการสังเกต การสัมภาษณ์ และกิจกรรมอบรมเชิงปฏิบัติการ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) การประยุกต์ศาสตร์พระราชาของนายนิคม คงพันธ์ ประกอบด้วยฐานการเรียนรู้สำคัญ 4 ด้าน ได้แก่ การจัดการน้ำและการขุดสระ การทำนา การปลูกผักสวนครัว ไม้ผลและสมุนไพร และการจัดการที่อยู่อาศัย โรงเรือน การผลิตปุ๋ยและการเลี้ยงสัตว์ โดยแต่ละฐานเชื่อมโยงกับ 3 มิติ คือ วิธีคิด วิธีปฏิบัติ และวิธีให้คุณค่า 2) ความสำเร็จด้านการพึ่งตนเองทางเศรษฐกิจเกิดจากการลดรายจ่ายและการเพิ่มรายได้ ผ่านการผลิตอาหารเพื่อบริโภค การใช้ปัจจัยการผลิตภายในพื้นที่ การทำเกษตรอินทรีย์ และการจำหน่ายผลผลิตส่วนเกิน และ 3) การถ่ายทอดองค์ความรู้ไปสู่เกษตรกรดำเนินการผ่านการบรรยาย การสาธิต การศึกษาดูงาน และการฝึกปฏิบัติจริง ทำให้เกษตรกรสามารถนำความรู้ไปประยุกต์ใช้ในการจัดการน้ำ การทำนา การปลูกพืช การผลิตปุ๋ย การเพาะเห็ด และการเลี้ยงสัตว์ตามความเหมาะสมของแต่ละครัวเรือน ซึ่งช่วยสร้างอาหาร ลดรายจ่าย และเพิ่มโอกาสในการสร้างรายได้ อันเป็นพื้นฐานของการพึ่งตนเองด้านเศรษฐกิจและการพัฒนาอย่างยั่งยืนของชุมชน

เอกสารอ้างอิง

กองนโยบายเทคโนโลยีเพื่อการเกษตรและเกษตรกรรมยั่งยืน. (2563). โครงการพัฒนาศูนย์เครือข่ายปราชญ์ชาวบ้าน ปีงบประมาณ พ.ศ. 2564 (โครงการต่อเนื่องจากปีงบประมาณ พ.ศ. 2550–2563). สำนักงานปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์. สืบค้นเมื่อ 20 ธันวาคม 2566, จาก https://opsmoac.go.th/sustainable_agri-new_theory-preview-422891791792

ทัชชวัฒน์ เหล่าสุวรรณ. (2561). กระบวนการปรับเปลี่ยนกระบวนทัศน์การพัฒนาการเกษตรตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง: กรณีศึกษาศูนย์เครือข่ายปราชญ์ชาวบ้าน จังหวัดมหาสารคาม. (รายงานการวิจัย). มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม. https://doi.org/10.12755/NRCT.res.2018.173

สำนักงานเกษตรและสหกรณ์จังหวัดฉะเชิงเทรา. (2563, 15 กันยายน). เกษตรทฤษฎีใหม่. สำนักงานปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์. สืบค้นเมื่อ 20 ธันวาคม 2566, จาก https://www.opsmoac.go.th/chachoengsao-article_prov-preview-421691791826

สำนักงานปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์. (2554). การประเมินผลการดำเนินงานของโครงการพัฒนาศูนย์เครือข่ายปราชญ์ชาวบ้าน ปี 2554. กระทรวงเกษตรและสหกรณ์.

สำนักพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมภาคตะวันออกเฉียงเหนือ สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (ม.ป.ป.). ศูนย์เรียนรู้และแนวคิดของปราชญ์ชาวบ้านหลักในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ.

สุเทพ พันประสิทธิ์. (2553). การศึกษาวิธีการผลิตตามแนวเกษตรทฤษฎีใหม่ของเกษตรกรภาคกลาง. (รายงานการวิจัย). คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

อรพิน ปิยะสกุลเกียรติ, สุวรรณา เขียวภักดีพร, พระปลัดสุระ ญาณธโร, กันตพัฒน์ พรสิริวัฒนสิน, และปกรณ์ ปรียากร. (2561). บทบาทของปราชญ์ชาวบ้านในการจัดการตนเองของชุมชน. วารสารเกษมบัณฑิต. 19(ฉบับพิเศษ เดือนมีนาคม), 218–228.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-10-15

รูปแบบการอ้างอิง

โคศิลา ส., & วิสุภี ว. (2026). การประยุกต์ศาสตร์พระราชาสู่การพัฒนาอย่างยั่งยืน ศูนย์เครือข่ายปราชญ์ชาวบ้าน “น้ำเพื่อชีวิต” ตำบลวะตะแบก อำเภอเทพสถิต จังหวัดชัยภูมิ. วารสาร มจร การพัฒนาสังคม, 10(1), 355–366. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JMSD/article/view/301000

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย