MEANING, VOLUNTEER BEHAVIOR AND SOCIALIZATION PROCESSES THAT SUPPORT VOLUNTEER BEHAVIOR OF STUDENTS FOR SURAT THANI RAJABHAT UNIVERSITY

Main Article Content

Chananchida Tipyan

Abstract

The objectives of the research article were to 1) study the meaning and characteristics of volunteer behavior of students of Surat Thani Rajabhat University, and 2) study the socialization factors that support volunteer behavior of students for Surat Thani Rajabhat University. This was a qualitative research that studies data from documents, field study, in-depth interviews, focus group. By was selected purposive sampling, key informants include student representatives from the Student Organization, all 6 faculties, 5 people each, totaling 30 people, content analysis data and summarized overall. The study was found that: 1. meaning of volunteerism is Helping others and society voluntarily, voluntarily, thinking of the common good over the personal benefit. Without expecting anything in return there is a volunteer work process that consists of planning, doing, monitoring and evaluation. Characteristics of volunteers are  has a self-sacrificing heart, is generous, generous, generous, and does not think that it is a task, but out of satisfaction and voluntary. By Behavior performance are has awareness and taking into account the benefits and happiness of the public and society as the main See the value of taking care of the common things. And 2. socialization factors are social learning process in which individuals in society trained and transmitting and cultivating culture both directly and indirectly, namely 1) family institutions, 2) educational institutions, 3) friends groups, 4) mass communication institutions, and 5) religious institutions. Through the process is verbal training/teaching Role Modeling Punishment Motivation with Rewards Establish Rules and Consensus and self-learning.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Research Articles

References

กรรยา พรรณนา. (2559). จิตสาธารณะสร้างได้ง่ายนิดเดียว. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

จันทนา อุดม และคณะ. (2559). สถาบันหลักของสังคมกับการพัฒนาเยาวชน. วารสารวิจัยราชภัฎพระนคร สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 11(2), 227-237.

ฐานเศรษฐกิจ. (2564). โครงการพระราชทานของในหลวง ร.10. เรียกใช้เมื่อ 9 ธันวาคม 2564 จาก https://www.thansettakij.com/royal/442798

ดวงทิพย์ อันประสิทธิ์. (2555). รูปแบบการขัดเกลาทางสังคมเพื่อเสริมสร้างจิตอาสาในชุมชน กรณีศึกษาชุมชนบางน้ำหวาน อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ. ใน วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตร์ มหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการพัฒนาสังคม . สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

ทิศนา แขมมณี. (2553). ศาสตร์การสอน องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นักศึกษาคณะครุศาสตร์. (9 สิงหาคม 2564). การให้ความหมาย พฤติกรรมจิตอาสาและกระบวนการขัดเกลาสังคมที่เสริมสร้างพฤติกรรมจิตอาสาของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี. (ชนัญชิดา ทิพย์ญาณ, ผู้สัมภาษณ์)

นักศึกษาคณะนิติศาสตร์. (14 สิงหาคม 2564). การให้ความหมาย พฤติกรรมจิตอาสาและกระบวนการขัดเกลาสังคมที่เสริมสร้างพฤติกรรมจิตอาสาของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี. (ชนัญชิดา ทิพย์ญาณ, ผู้สัมภาษณ์)

นักศึกษาคณะพยาบาลศาสตร์. (14 สิงหาคม 2564). การให้ความหมาย พฤติกรรมจิตอาสาและกระบวนการขัดเกลาสังคมที่เสริมสร้างพฤติกรรมจิตอาสาของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี. (ชนัญชิดา ทิพย์ญาณ, ผู้สัมภาษณ์)

นักศึกษาคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. (9 สิงหาคม 2564). การให้ความหมาย พฤติกรรมจิตอาสาและกระบวนการขัดเกลาสังคมที่เสริมสร้างพฤติกรรมจิตอาสาของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี. (ชนัญชิดา ทิพย์ญาณ, ผู้สัมภาษณ์)

นักศึกษาคณะวิทยาการจัดการ. (14 สิงหาคม 2564). การให้ความหมาย พฤติกรรมจิตอาสาและกระบวนการขัดเกลาสังคมที่เสริมสร้างพฤติกรรมจิตอาสาของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี. (ชนัญชิดา ทิพย์ญาณ, ผู้สัมภาษณ์)

นักศึกษาคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (14 สิงหาคม 2564). การให้ความหมาย พฤติกรรมจิตอาสาและกระบวนการขัดเกลาสังคมที่เสริมสร้างพฤติกรรมจิตอาสาของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี. (ชนัญชิดา ทิพย์ญาณ, ผู้สัมภาษณ์)

บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.

บุษราภรณ์ ติเยาว์. (2561). ขบวนการจิตอาสา: การขัดเกลาทางสังคมกับการพัฒนาตนของเยาวชนใน กรุงเทพมหานครและปริมณฑล. ใน ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาสังคม . มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

บุษราภรณ์ ติเยาว์ และคณะ. (2562). ขบวนการจิตอาสา: การขัดเกลาทางสังคมกับการพัฒนาตน ของเยาวชนในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร., 7(ฉบับเพิ่มเติม). S67-S78.

ประวีณา อัสโย. (2557). เผยจุดเน้นการจัดการศึกษาหน้าที่ความเป็นพลเมืองในศตวรรษที่ 21. วารสารการศึกษาไทย, 11(116), 18-20.

พระไพศาล วิสาโล. (2559). เครือข่ายจิตอาสา คู่มือจิตอาสาโครงการจิตอาสาเพื่อในหลวง. กรุงเทพมหานคร: สหธรรมมิก.

ศิริพงษ์ ฐานมั่น. (2560). จิตอาสาประตูสู่ CSR ที่ยั่งยืน. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์, 7(1), 169-184.

ศิริรัตน์ แอดสกุล. (2560). ความรู้เบื้องต้นทางสังคมวิทยา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Sutthirat, C. . (2012). Teach children to have public minds. (5th edition). Bangkok: Chulalongkorn University printing.

Udom, C. et al. (2016). Social key institutions and the linkage of youth development. Phranakhon Rajabhat Research Journal, 11(2), 235-236.