STUDY ON THE LEARNING OUTCOMES OF STUDENTS' 21ST CENTURY SKILLS: A CASE STUDY OF THE CREATIVE CULTURAL ECONOMY COURSE (SOCIAL ENGINEER CLASSROOM)
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research article aims to 1) Study the learning outcomes of 21st-century skills of students in the case of the Creative Cultural Economy course (Social Engineer Classroom), and 2) Compare the learning outcomes of 21st-century skills of students in the Creative Cultural Economy course (Social Engineer Classroom) with the Cultural Business Management course (Regular Classroom). This is a quantitative research study using a purposive sampling method. The sample group consisted of students enrolled in the Creative Cultural Economy course and the Cultural Business Management course during the first semester of 2024 at Suratthani Rajabhat University, with at least 90% class attendance. The sample size was 61 students. Data was collected using a questionnaire to assess the achievement of 21st-century skills. Statistical analysis methods used include percentage, mean and standard deviation. with descriptive and analytical presentation of the research results. The research findings revealed that 1) The learning outcomes of students' 21st-century skills in the Creative Cultural Economy course (Social Engineer classroom) were at a very high level, ( = 4.09, S.D. = 0.23). The learning outcomes in life and career skills were the highest, (
= 4.15, S.D.= 0.24). In life and career skills, flexibility and adaptability had the highest learning outcomes, (
= 4.40, S.D. = 0.04), followed by technology knowledge, (
= 4.22, S.D.= 0.13). The lowest learning outcomes were in learning and innovation skills, specifically in critical thinking and problem-solving, (
= 3.70, S.D. = 0.75). And 2) According to the comparison of the learning outcomes of 21st-century skills between students in the Creative Cultural Economy course (Social Engineer classroom) and those in the Cultural Business Management course (regular classroom), it was found that the learning outcomes of the former were lower than those of the latter.
Article Details
References
กิติกร ทิพนัด และคณะ. (2564). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะศตวรรษที่ 21 โดยใช้บทเรียนออนไลน์. สิกขาวารสารศึกษาศาสตร์, 8(1), 124-131.
โชติมากานต์ ไชยเยศ และคณะ. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการพัฒนาทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยมหิดล. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 42(3), 340-353.
ดาราวรรณ รองเมือง. (2562). การศึกษาบรรยากาศการเรียนรู้ ความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้ของนักศึกษาหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต. วารสารเครือข่ายวิทยาลัยพยาบาลและการสาธารณสุขภาพใต้, 6(1), 167-177.
พระราชบัญญัติการอุดมศึกษา พ.ศ. 2562 (ฉบับที่ 4). (2562). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 136 ตอนที่ 57 ก หน้า 56-57 (1 พฤษภาคม 2562).
ไพฑูรย์ สินลารัตน์ และคณะ. (2558). ศาสตร์การคิด รวมบทความเรื่องการคิดและการสอน. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
มงคล เรียงณรงค์ และลัดดา ศิลาน้อย. (2558). ศึกษาวิจัยเรื่องการพัฒนาทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยใช้รูปแบบการสอนแบบสร้างสรรค์เป็นฐาน (CBL) ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 รายวิชา ส 21103 สังคมศึกษา 2. วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 38(4), 141-148.
มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี. (2567). ปรัชญา วิสัยทัศน์ พันธกิจ. เรียกใช้เมื่อ 15 มกราคม 2568 จาก https://sru.ac.th/philosophy-vision-missions
วิจารณ์ พาณิช. (2556). วิถีสร้างการเรียนรู้ศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์.
ศศิธร บัวทอง. (2560). การวัดและประเมินทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยศิลปกร, 12(2), 1855-1867.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 - 2579. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สุธน วงค์แดง และคณะ. (2561). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อเสริมสร้างทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 สำหรับนักศึกษาครูมหาวิทยาลัยราชภัฏกลุ่มรัตนโกสินทร์. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์, 13(1), 75-89.
Best, J. W. (1981). Research in education. (4th ed.). New Jersey: Prentice Hall.
Likert, R. (1967). The Method of Constructing and Attitude Scale in Attitude Theory and Measurement. New York: Wiley & Son.
