UPGRADING WASTE-FREE COMMUNITIES ACCORDING TO BUDDHIST METHODS FOR SUSTAINABLE URBAN DEVELOPMENT BY USING COMMUNITY-BASED COMMUNITIES IN KHON KAEN MUNICIPALITY
Main Article Content
Abstract
This research article aimed to: 1) Study zero-waste communities in sustainable livable city development using a community-based approach in Khon Kaen Municipality, 2) Develop the upgrading of zero-waste communities according to Buddhist methods for sustainable livable city development using a community-based approach in Khon Kaen Municipality, and 3) Disseminate the upgrading of zero-waste communities according to Buddhist methods for sustainable livable city development using a community-based approach in Khon Kaen Municipality. This mixed-methods research collected quantitative data from 398 citizens using a 5-point Likert scale questionnaire with content validity between 0.80 - 1.00 and reliability of 0.875, and qualitative data from in-depth interviews with 30 stakeholders, including local leaders, community leaders, and citizens in Khon Kaen Municipality area. Data were analyzed using descriptive statistics including frequency, percentage, mean, and standard deviation, and One Group Pretest-Posttest Design using dependent samples t-test and descriptive content analysis. The research findings revealed that 1) Citizens demonstrated high readiness for zero-waste community development, with 89.2% having knowledge of waste management, 91.5% agreeing with the zero-waste community concept, and 95.0% willing to participate. 2) The Buddhist method-based community upgrading model comprised the application of the Six Saraniya Dhamma (Principles of Cordiality), and Seven Aparihaniyadhamma (Conditions of Welfare), integrated with the 3Rs principles and modern technology. and 3) The model implementation results showed that mean opinion scores significantly increased from 3.85 to 4.63 (p < .05). The recommendations are to strengthen comprehensive waste management systems, integrate technology, develop community leaders, and expand collaborative networks.
Article Details
References
กรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อมกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. (2560). คู่มือชุมชนปลอดขยะ. กรุงเทพมหานคร: กองส่งเสริมและเผยแพร่ กรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม.
เกศี จันทราประภาวัฒน์ และคณะ. (2566). พุทธบูรณาการส่งเสริมประสิทธิผลการจัดการขยะของเทศบาลนครลำปาง. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 6(1), 59-73.
ชัยณรงค์ ขาวเงิน. (2564). การจัดการปัญหาขยะโดยคนในชุมชนตามแนวพุทธจิตวิทยา. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 9(3), 1240-1250.
เชาวลิต อยู่เกิด และคณะ. (2564). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการแบบยั่งยืน: กรณีศึกษารูปแบบการจัดการขยะชุมชนตลาดสดแฮปปี้แลนด์ใหม่ เขตบึงกุ่ม กรุงเทพมหานคร. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 4(2), 713-726.
พระรวีโรจน์ จนฺทปญฺโญ (ศิริโสดา). (2566). พระพุทธศาสนากับการแก้ไขปัญหาขยะในตำบลคลองใหม่ อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม เชิงพุทธบูรณาการ. วารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร, 6(11), 83-194.
พระศักดิ์ชัย จิรสีโล (วังแง่). (2564). พัฒนาจิตสำนึกในการจัดการขยะมูลฝอยของตำบลสันสลี อำเภอเวียงป่าเป้า จังหวัดเชียงราย. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาสังคม. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มูลนิธิเกษตรกรรมยั่งยืน (ประเทศไทย). (2565). บทเรียนการจัดการขยะในเมืองขอนแก่น. เรียกใช้เมื่อ 22 ธันวาคม 2566 จาก http://sathai.org/?p=2738
ระพีพัฒน์ วงษ์ภักดี และคณะ. (2563). การบริหารจัดการขยะมูลฝอยของชุมชนบ้านสวัสดี ตำบลกลันทา อำเภอเมือง จังหวัดบุรีรัมย์. วารสารปัญญา, 27(1), 59-68.
รุ่งเรือง งาหอม และสุพรรณษา จิราภานุสรน์. (2559). การมีส่วนรวมของชุมชนในการจัดการขยะของชุมชนบุลำดวนใต้ อำเภอเมือง จังหวัดบุรีรัมย์. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติ “ราชมงคลสุรินทร์วิชาการ ครั้งที่ 8” “วิจัยเพื่อประเทศไทย 4.0” (หน้า 107-113). สุรินทร์: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตสุรินทร์.
ศิริวรรณ พันธุ์ยางน้อย และจตุรงค์ บุณยรัตนสุนทร. (2562). แนวทางการส่งเสริมชุมชนปลอดขยะบ้านหัวช้าง ตำบลยางน้อย อำเภอโกสุมพิสัย จังหวัดมหาสารคาม. วารสารสังคมภิวัฒน์, 10(2), 76-85.
สันชัย พรมสิทธิ์. (2562). การจัดการขยะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ขนาดใหญ่ กลาง เล็ก ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 9(1), 67-81.
อรชร ไกรจักร์ และคณะ. (2566). พัฒนาฐานข้อมูลในรูปแบบดิจิทัลเพื่อการจัดการสู่ชุมชมปลอดขยะวิถีพุทธภายใต้แนวคิดเศรษฐกิจหมุนเวียน. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์, 11(3), 1126-1142.