DEVELOPMENT OF A SUPERVISION MODEL FOR LEARNING MANAGEMENT AT KHAO CHAKAN WITTAYAKHOM SCHOOL UNDER THE SA KAEO PROVINCIAL ADMINISTRATIVE ORGANIZATION
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to 1) Study the needs and guidelines for instructional supervision at Khao Chakan Wittayakhom School under the Sa Kaeo Provincial Administrative Organization. 2) Develop a model for instructional supervision at Khao Chakan Wittayakhom School under the Sa Kaeo Provincial Administrative Organization. 3) Experiment with the developed instructional supervision model at Khao Chakan Wittayakhom School under the Sa Kaeo Provincial Administrative Organization; and 4) Evaluate the developed instructional supervision model. The research was conducted using a mixed-methods approach by data were collected from 56 teachers and 7 experts through document analysis, needs assessment, model development, and field try-out. The findings revealed that, 1) The overall need for instructional supervision among teachers was at the highest level. The synthesized model comprised four main components: principles, objectives, supervision process, and outcomes. The supervision process consisted of four steps-Planning, Organizing, Doing, and Evaluating. 2) The developed instructional supervision model consisted of five elements: principles, objectives, supervision process, outcomes, and roles and responsibilities of stakeholders. The appropriateness assessment of both the model and its manual was rated at the highest level. 3) The experimental results showed that the first evaluation of the outcome component was at a good level, while the second was at a very good level. and 4) The evaluation of the model revealed that teachers’ teaching quality improved after the supervision, and their satisfaction with the model was at a high level. These results indicate that the developed instructional supervision model is effective, appropriate, and can be practically applied to enhance instructional management in educational institutions.
Article Details
References
ธนัฏฐา วุฒิวณิชย์. (2563). รูปแบบการนิเทศที่มีประสิทธิผลต่อการจัดการเรียนการสอนในศตวรรษที่ 21 ของโรงเรียนเทศบาลวัดท่าสะต๋อย อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารการศึกษาและการพัฒนาสังคม, 15(2), 302-314.
บรรดิษฐ์ ม่วงอ่อง. (2563). การพัฒนารูปแบบการนิเทศ เพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ของครูโรงเรียนอนุบาล สังกัดกรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการวิจัยและพัฒนาทางการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม.
บันลือ พฤกษะวัน. (2557). แนวพัฒนาการ อ่านเร็ว - คิดเป็น. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). วิจัยทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์สุวีริยาสาส์น.
บุศรินทร์ ใจวังโลก. (2563). การพัฒนารูปแบบการนิเทศแบบชี้แนะสะท้อนคิดเพื่อพัฒนาความสามารถการจัดการเรียนรู้สำหรับครู. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการวิจัยและพัฒนาทางการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม.
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2553). การบริหารงานวิชาการ. กรุงเทพมหานคร: บริษัท พิมพ์ดี จำกัด.
ปิยะธิดา ช่างประเสริฐ. (2565). การพัฒนารูปแบบการนิเทศเพื่อส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ของครูที่สอนนักเรียนที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, 17(1), 98-106.
โรงเรียนเขาฉกรรจ์วิทยาคม. (2567). รายงานการประเมินคุณภาพภายในสถานศึกษา (Self-Assessment Report) ปีการศึกษา 2566. สระแก้ว: โรงเรียนเขาฉกรรจ์วิทยาคม.
วัชรา เล่าเรียนดี. (2556). ศาสตร์การนิเทศการสอน และการโค้ช การพัฒนาวิชาชีพ: ทฤษฎีกลยุทธ์สู่การปฏิบัติ. (พิมพ์ครั้งที่ 12). นครปฐม: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากรวิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์ นครปฐม.
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2550). การวิจัยเชิงปริมาณ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). คู่มือการปฏิบัติงานสำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษา. กรุงเทพมหานคร: องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์ (ร.ส.พ).
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2555). แนวทางการจัดหลักสูตรสถานศึกษาตามหลักสูตรสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพมหานคร: เอส พี เค เปเปอร์ แอนด์ ฟอร์ม.
อารี บัวแฝง. (2563). การนิเทศการศึกษามีความสำคัญอย่างไร. กรุงเทพมหานคร: อักษรเจริญทัศน์.
อุทัย บุญประเสริฐ. (2559). การวิจัยด้านการจัดการการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม. วารสารวิจัยเพื่อพัฒนาสังคมและชุมชน, 3(1), 2-6.
อุทุมพร จามรมาน. (2554). โมเดลคืออะไร. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เอกชัย อ้ายม่าน. (2562). รูปแบบการนิเทศภายในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ตามแนวคิดการศึกษา 4.0. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการนิเทศการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
Anello, F. R. (2017). Behaviors and Attitudes of Teachers and Principals Concerning Effective Supervision. In Doctoral dissertation of Education. Educational Leadership. University of Massachusetts Amherst.
Glickman, C. D. et al. (2014). SuperVision and instructional leadership: A developmental approach. (9th ed.). New York: Pearson.
Goldhammer, R. et al. (1980). Clinical supervision: Special methods for the supervision of teachers. (2nd ed.). New York: Holt, Rinehart and Winston.
Joyce, B. R. & Weil, M. (2009). Model of Teaching. Upper Saddle River. New Jersey: Pearson Education.
Musaazi, J. C. S. (2018). The theory and practice of educational administration. London: Macmillan.
Nadler, L. (1990). Corporate human resource development. New York: Van, Nostrand Reinhold.
Willer, D. (1996). Scientific sociology: Theory and method. Englewood Cliff, New Jersey: Prentice-Hall.
