DEMOGRAPHIC AND TRAVEL BEHAVIOR FACTORS INFLUENCING THE CULTURAL TOURISM DECISION-MAKING OF THAI TOURISTS IN UBON RATCHATHANI
Main Article Content
Abstract
This study aimed: 1) Examine the cultural tourism behaviors of Thai tourists in Ubon Ratchathani Province; 2) Evaluate tourists’ opinions about factors that affect their decision-making in cultural tourism; and 3) Compare how demographic characteristics and travel behaviors influence cultural tourism decision-making among Thai tourists. The research used a quantitative approach. Data were collected via a questionnaire administered to 400 Thai tourists selected through convenience sampling. Data analysis involved descriptive and inferential statistics, with a 95 percent confidence level and a maximum margin of error of 5 percent. The findings showed that: 1) Most cultural tourists were female and aged between 26 and 43 years (Generation Y). They traveled to learn about local culture and lifestyles, typically with family members using private vehicles. They mainly got travel information from social media; 2) Tourists rated their opinions on factors influencing cultural tourism decision-making as high, especially regarding religious attractions, local traditions, and community lifestyles; and 3) Gender, marital status, occupation, income, travel purpose, travel management style, and travel spending significantly affected cultural tourism decision-making at the 0.05 level. The results highlight the unique cultural tourism identity of Ubon Ratchathani Province. It features religious heritage, traditional practices, and strong family-oriented travel habits. These findings can serve as helpful information for developing and managing cultural tourism destinations in the province, reflecting the travel patterns, preferences, and decision-making behaviors of Thai tourists in the context of cultural tourism in Ubon Ratchathani Province.
Article Details
References
กนกณิศา ธนาโชคพิสิษฐ์ และอลงกรณ์ อรรคแสง. (2564). แนวทางการจัดการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของอำเภอเขมราฐ จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 8(6), 177-191.
กระทรวงท่องเที่ยวและกีฬา. (2566). เขตพัฒนาการท่องเที่ยว. เรียกใช้เมื่อ 7 ตุลาคม 2568 จาก https://anyflip.com/yyhdx/toof/?fbclid=IwAR3ntzYiE8Yng0NMVmjpEE4yyML_0wIvwROR7NF8HCZ4uNfz2YjPLho-pgs
ขนิษฐา สร้อยทอง และคณะ. (2565). การจัดกลุ่มจังหวัดตามสถิติด้านการท่องเที่ยวรายภูมิภาคภายใต้สถานการณ์แพร่ระบาดของโควิด-19. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเอเชียอาคเนย์, 6(2), 33-47.
ชลพลกฤต รัตน์นราทร. (2562). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยในการท่องเที่ยวเมืองรอง. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ชิดชนก อนันตมงคลกุล. (2562). พฤติกรรมการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ของนักท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม จังหวัดภูเก็ต. วารสารวิชาการการท่องเที่ยวไทยนานาชาติ, 15(2), 1-20.
ณัฐพงศ์ วิชัยดิษฐ์. (2562). ความสัมพันธ์ระหว่างภาพลักษณ์การท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ในพื้นที่อุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยากับการตัดสินใจเดินทางท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวชาวไทย. ใน วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการการท่องเที่ยวและโรงแรม. มหาวิทยาลัยพะเยา.
นิชนันท์ อ่อนรัตน์. (2561). นโยบายการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในจังหวัดอุบลราชธานี. วารสารรังสิตบัณฑิตศึกษาในกลุ่มธุรกิจและสังคมศาสตร์, 4(2), 228-241.
นุชนารถ รัตนสุวงศ์ชัย และคณะ. (2563). พฤติกรรมการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ของนักท่องเที่ยวชาวไทยในจังหวัดชัยนาท สิงห์บุรี และลพบุรี. วารสารวิชาการการท่องเที่ยวไทยนานาชาติ, 19(1), 37-73.
ประภาศิริ ประสารสุข. (2565). การพิจารณาองค์ประกอบและตามปกติที่คุณสามารถเลือกเลือกใช้สนามบินสุวรรณภูมิและแลนดอนเมืองของสภาชาวไทยวิจัยโควิด-19. ใน วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการจัดการอุตสาหกรรมการบริการและการท่องเที่ยว. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
ปราณี มีหาญพงษ์ และกรรณิการ์ ฉัตรดอกไม้ไพร. (2561). การตรวจสอบคุณภาพของเครื่องมือวิจัยทางการพยาบาล. วารสารพยาบาลทหารบก, 19(1), 9-15.
เปมิกา ศรีสุกใส และสุเมธ ธุวดาราตระกูล. (2565). บริการที่พักประเภทพูลวิลล่าในเขตพัฒนาการท่องเที่ยวฝั่งทะเลตะวันตกของประเทศไทย. Rajapark Journal, 17(51), 66-78.
พิศมัย จัตุรัตน์ และชวลีย์ ณ ถลาง. (2565). ที่ได้ศึกษาพฤติกรรมของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่เดินทางมาท่องเที่ยวในแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในชุมชนของกรุงเทพมหานคร. Dusit Thani College Journal, 16(2), 50-64.
พูนทรัพย์ เศษศรี และคณะ. (2566). พฤติกรรมนักท่องเที่ยวชาวไทยและการตัดสินใจเดินทางท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมตามอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมจังหวัดยโสธร. Management Sciences Valaya Alongkorn Review, 4(1), 57-73.
วิภาดา เถาธรรมพิทักษ์ และคณะ. (2565). แรงจูงใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยในการเดินทางท่องเที่ยวไปยังแหล่งท่องเที่ยวทางวัฒนธรรม กรณีศึกษาย่านเมืองเก่าสงขลา จังหวัดสงขลา. วารสารการบริการและการท่องเที่ยวไทย, 17(2), 56-68.
ศรัญญา สรรพมิตร และศิวฤทธิ์ สุนทรเสณี. (2563). พฤติกรรมการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวในจังหวัดเชียงใหม่. ใน การประชุมนำเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษา ครั้งที่ 15 ปีการศึกษา 2563 (หน้า 415-423). ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยรังสิต.
ศศิโสม ดวงรักษา. (2558). เปรียบเทียบปัจจัยและพฤติกรรมที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการโรงแรมระดับ 4 - 5 ดาว ของนักท่องเที่ยวชาวไทยและชาวต่างชาติ ในเขตเมืองพัทยาจังหวัดชลบุรี. ใน วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการอุตสาหกรรมการบริการและการท่องเที่ยว. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
Cochran, W. G. (1997). Sampling techniques. Hoboken: John Wiley & Sons, Inc.