ENHANCING LEARNING ACHIEVEMENT AND RETENTION THROUGH THE 7E INQUIRY-BASED LEARNING MODEL INTEGRATED WITH ROLE-PLAYING ACTIVITIES ON THE 2020 INTERNATIONAL COMMERCIAL TERMS (INCOTERMS 2020) AMONG UNDERGRADUATE STUDENTS
Main Article Content
Abstract
This study aimed to 1) Compare students’ learning achievement before and after instruction on Incoterms 2020 using the 7E inquiry-based learning cycle integrated with role play, 2) Examine learning retention after the intervention, and 3) Investigate students’ satisfaction with the instructional process. An experimental research design was employed. The sample comprised second-year undergraduate students in the Business Management program (International Business and Logistics track), Faculty of Liberal Arts and Management Sciences, Prince of Songkla University, Surat Thani Campus. The research instruments included 1) Lesson plans based on the 7E inquiry-based learning cycle combined with role play, 2) An achievement test, and 3) A satisfaction questionnaire regarding the learning process. Data were analyzed using descriptive statistics (mean and standard deviation) and inferential statistics to test differences in the sample mean. The results indicated that 1) Post-instruction learning achievement was significantly higher than pre-instruction achievement at the .05 level, 2) Learning retention after instruction exceeded the predetermined criterion, and 3) Overall student satisfaction with the 7E inquiry-based learning cycle integrated with role play was at the highest level. Students reported high satisfaction across all dimensions, including completeness and currency of content ( = 4.72), increased learning engagement through the learning process (
= 4.74), attractiveness of instructional media (
= 4.75), assessment aligned with the stated criteria (
= 4.75), and the ability to apply knowledge to analyze international trade situations (
= 4.75), respectively.
Article Details
References
กระทรวงพาณิชย์. (2567). รายงานการค้าระหว่างประเทศของไทย ประจำปี 2566. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานนโยบายและยุทธศาสตร์การค้า กระทรวงพาณิชย์.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2563). กฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการประเมินความพร้อมในการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2547. เรียกใช้เมื่อ 15 มกราคม 2569 จาก https://www. moe.go.th/backend/wp-content/uploads/2020/10/1.pdf
กาญจนา ศรีโสภา. (2568). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมการคิดวิเคราะห์และการคิดอย่างมีวิจารณญาณ โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ 7 ขั้น (7Es) เรื่องระบบย่อยอาหารรายวิชาชีววิทยา 4 สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฎสกลนคร, 22(97), 132-148.
ณัฏฐกรณ์ ปะพาน. (2568). ผลของการจัดการเรียนรู้โดยใช้บทบาทสมมติรายวิชาการบริหารและการประกันคุณภาพการศึกษาของนักศึกษาครู. วารสารวิรุฬห์ศาสตร์ปริทัษน์, 1(3), 11-17.
ณิชา โสภณ และคณะ. (2566). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้การแสดงบทบาทสมมติร่วมกับการเรียนแบบร่วมมือเทคนิคเพื่อนช่วยเพื่อนที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ทักษะการสื่อสาร และเจตคติต่อการเรียนภาษาญี่ปุ่นของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วารสารมหาจุฬาวิชาการ, 10(2), 155-170.
ดวงฤทัย จันภักดี และดุจเดือน ไชยพิชิต. (2568). การพัฒนาความสามารถในการคิดวิเคราะห์และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง วัฒนธรรมและมารยาทไทย โดยใช้การแสดงบทบาทสมมติ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสารพุทธศาสตร์ มจร.อุบลราชธานี, 7(1), 209-222.
ไทยพีบีเอส. (2568). ส่งออกไทยปี 67 ทะลุเป้า 5.4% สูงสุดเป็นประวัติการณ์. เรียกใช้เมื่อ 24 มีนาคม 2568 จาก https://www.thaipbs.or.th/news/content/348488
พัฒนีพร พันธุ์เสนา และดุจเดือน ไชยพิชิต. (2568). การพัฒนาความสามารถในการคิดวิเคราะห์และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่องวัฒนธรรมและภูมิปัญญาท้องถิ่นโดยการจัดการเรียนรู้แบบเปิดร่วมกับการแสดงบทบาทสมมติของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 19(1), 53-67.
เพชรไพลิน ดวงอินทร์ และคณะ. (2567). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้วัฏจักรการเรียนรู้ 7 ขั้น ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชาวิทยาศาสตร์ สำหรับนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนซางตาครู้สคอนแวนท์. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 11(2), 260-268.
ภาณุวิทย์ ถูกนึก และลำไย สีหามาตย์. (2567). ผลการพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้แบบการแสดงบทบาทสมมติร่วมกับเทคนิค CIRC เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและเสริมสร้างทักษะการสื่อสารสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 9(1), 1599-1612.
ล้วน สายยศ และอังคณา สายยศ. (2538). เทคนิคการวิจัยทางการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ สุวีริยาสาส์น.
วันวิสา กองเสน. (2558). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ความคงทนในการเรียนรู้และเจตคติต่อการเรียนวิชาชีววิทยา เรื่องอาณาจักรของสิ่งมีชีวิต ด้วยการจัดการเรียนรู้แบบวัฏจักรสืบเสาะหาความรู้ 7 ขั้น ร่วมกับเทคนิคการใช้ผังความคิดของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปี ที่ 6. ใน วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชา
ชีววิทยาศึกษา. มหาวิทยาลัยบูรพา.
สุวิชาดา เขียวยศกิจ และคณะ. (2567). ผลการจัดการเรียนรู้แบบวัฏจักรการเรียนรู้ 7 ขั้น ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์และทักษะการคิดอย่างมีเหตุผล ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 11(1), 61-69.
Duffy, T. M. & Cunningham, D. J. (1996). Constructivism: Implication for the Design and Delivery of Instruction. New York: Simon & Schuster Macmillan.
Eisenkraft, A. (2003). Expanding the 5E model; A proposed 7E model emphasizes transfer of learning the importance of eliciting prior understanding. The Science Teacher, 70(2003), 56-59.
International Chamber of Commerce. (2020). Incoterms® 2020 (International Commercial Terms of 2020). France: ICC Publication.
Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Englewood Cliffs: Prentice Hall.
Nunnally, J. C. (1959). Test and Measurement. New York: McGraw-Hill.