การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความคงทนในการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการสืบเสาะหาความรู้ 7E ร่วมกับการจัดการเรียนรู้การแสดงบทบาทสมมติ เรื่องข้อตกลงการส่งมอบสินค้าระหว่างประเทศปี 2020 ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี
Main Article Content
บทคัดย่อ
วิจัยเพื่อ 1) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้เรื่องราวต่างๆ ในรูปแบบต่างๆ ในรูปแบบต่างๆ ปี 2020 เพื่อให้สืบเสาะหาความรู้ 7E ร่วมกับการแสดงสมมติ 2) เปรียบเทียบความสะดวกในการใช้ธารสืบเสาะหาความรู้ 7E ร่วมกับการแสดงศึกษาในสมมติและ 3) ตรวจสอบการวิจัยตามระเบียบวิจัยเชิงสถิติตัวอย่างนักศึกษาชั้นปีที่ 2 การจัดการธุรกิจสาขาวิชาเลือกธุรกิจระดับสูงและวิทยาลัยศิลปศาสตร์และวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ หลักสูตรสุราษฎร์ธานีเครื่องมือที่ใช้คือ 1) แผนธุรกิจนักเรียนการสืบเสาะหาความรู้ 7E ร่วมกับการแสดงต่างๆ สมมติ 2) แบบทดสอบและ 3) พิจารณาดูและจัดการเรียนรู้สถิติที่ใช้ในขณะที่ควบคุมปริมาณข้อมูลมาตรฐานและการทดสอบในตัวอย่างการวิจัยการวิจัย 1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้หลังการจัดการเรียนรู้อย่างต่อเนื่องเสาะ
หาความรู้แบบ 7E ร่วมกันแสดงบทบาทสมมติก่อนเรียนมีความสำคัญทางทางที่ระดับ .05 2) ความมหัศจรรย์ในการเรียนรู้หลังเรียนได้ในการเรียนรู้ที่มีความสูงมาตรฐาน
ที่กำหนด และ 3) การหาความรู้ของนักศึกษาในการเรียนโดยไม่จำเป็นต้องสืบค้นเสาะหาความรู้ 7E ร่วมกับการแสดงสมมติมามากที่สุดโดยผู้เรียนระบบสูงในด้านด้านรวมถึงเนื้อหาที่สมบูรณ์และรูปแบบ ( = 4.72) และเรียนรู้เกี่ยวกับความวิจารณ์ (
= 4.74) สื่อการสอนยังไม่ได้ (
= 4.75) สืบเนื่องมาจากระดับสูง (
= 4.75) และสืบสวนไปวิเคราะห์สถานการณ์ธุรกิจในระดับได้ (
= 4.75) ตามลำดับ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงพาณิชย์. (2567). รายงานการค้าระหว่างประเทศของไทย ประจำปี 2566. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานนโยบายและยุทธศาสตร์การค้า กระทรวงพาณิชย์.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2563). กฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการประเมินความพร้อมในการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2547. เรียกใช้เมื่อ 15 มกราคม 2569 จาก https://www. moe.go.th/backend/wp-content/uploads/2020/10/1.pdf
กาญจนา ศรีโสภา. (2568). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมการคิดวิเคราะห์และการคิดอย่างมีวิจารณญาณ โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ 7 ขั้น (7Es) เรื่องระบบย่อยอาหารรายวิชาชีววิทยา 4 สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฎสกลนคร, 22(97), 132-148.
ณัฏฐกรณ์ ปะพาน. (2568). ผลของการจัดการเรียนรู้โดยใช้บทบาทสมมติรายวิชาการบริหารและการประกันคุณภาพการศึกษาของนักศึกษาครู. วารสารวิรุฬห์ศาสตร์ปริทัษน์, 1(3), 11-17.
ณิชา โสภณ และคณะ. (2566). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้การแสดงบทบาทสมมติร่วมกับการเรียนแบบร่วมมือเทคนิคเพื่อนช่วยเพื่อนที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ทักษะการสื่อสาร และเจตคติต่อการเรียนภาษาญี่ปุ่นของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วารสารมหาจุฬาวิชาการ, 10(2), 155-170.
ดวงฤทัย จันภักดี และดุจเดือน ไชยพิชิต. (2568). การพัฒนาความสามารถในการคิดวิเคราะห์และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง วัฒนธรรมและมารยาทไทย โดยใช้การแสดงบทบาทสมมติ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสารพุทธศาสตร์ มจร.อุบลราชธานี, 7(1), 209-222.
ไทยพีบีเอส. (2568). ส่งออกไทยปี 67 ทะลุเป้า 5.4% สูงสุดเป็นประวัติการณ์. เรียกใช้เมื่อ 24 มีนาคม 2568 จาก https://www.thaipbs.or.th/news/content/348488
พัฒนีพร พันธุ์เสนา และดุจเดือน ไชยพิชิต. (2568). การพัฒนาความสามารถในการคิดวิเคราะห์และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่องวัฒนธรรมและภูมิปัญญาท้องถิ่นโดยการจัดการเรียนรู้แบบเปิดร่วมกับการแสดงบทบาทสมมติของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 19(1), 53-67.
เพชรไพลิน ดวงอินทร์ และคณะ. (2567). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้วัฏจักรการเรียนรู้ 7 ขั้น ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชาวิทยาศาสตร์ สำหรับนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนซางตาครู้สคอนแวนท์. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 11(2), 260-268.
ภาณุวิทย์ ถูกนึก และลำไย สีหามาตย์. (2567). ผลการพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้แบบการแสดงบทบาทสมมติร่วมกับเทคนิค CIRC เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและเสริมสร้างทักษะการสื่อสารสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 9(1), 1599-1612.
ล้วน สายยศ และอังคณา สายยศ. (2538). เทคนิคการวิจัยทางการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ สุวีริยาสาส์น.
วันวิสา กองเสน. (2558). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ความคงทนในการเรียนรู้และเจตคติต่อการเรียนวิชาชีววิทยา เรื่องอาณาจักรของสิ่งมีชีวิต ด้วยการจัดการเรียนรู้แบบวัฏจักรสืบเสาะหาความรู้ 7 ขั้น ร่วมกับเทคนิคการใช้ผังความคิดของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปี ที่ 6. ใน วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชา
ชีววิทยาศึกษา. มหาวิทยาลัยบูรพา.
สุวิชาดา เขียวยศกิจ และคณะ. (2567). ผลการจัดการเรียนรู้แบบวัฏจักรการเรียนรู้ 7 ขั้น ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์และทักษะการคิดอย่างมีเหตุผล ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 11(1), 61-69.
Duffy, T. M. & Cunningham, D. J. (1996). Constructivism: Implication for the Design and Delivery of Instruction. New York: Simon & Schuster Macmillan.
Eisenkraft, A. (2003). Expanding the 5E model; A proposed 7E model emphasizes transfer of learning the importance of eliciting prior understanding. The Science Teacher, 70(2003), 56-59.
International Chamber of Commerce. (2020). Incoterms® 2020 (International Commercial Terms of 2020). France: ICC Publication.
Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Englewood Cliffs: Prentice Hall.
Nunnally, J. C. (1959). Test and Measurement. New York: McGraw-Hill.
