VALIDATION OF DIGITAL QUOTIENT SCALE AND CAUSAL RELATIONSHIP MODEL OF ADAPTIVE BEHAVIOR IN DIGITAL LIFE AMONG SECONDARY SCHOOL STUDENTS
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study aimed to: 1) Evaluate the psychometric properties and variable measurement models, and 2) Develop a causal relationship model of Digital Life Adaptation Behaviors and examine the influence of Digital Intelligence on these behaviors. The sample consisted of 400 Grade 10 students under the Phetchabun Secondary Educational Service Area Office, selected using a two-stage random sampling method. Data were collected using a 6-point rating scale questionnaire to measure digital quotient and adaptive behavior in digital life. The pilot version of the assessment instrument had a content validity, assessed by five experts using the Index of Item-Objective Congruence (IOC), that ranged from 0.67 to 1.00, and item-total correlation coefficients ranged from 0.40 to 0.86. The statistical techniques used for data analysis included Confirmatory Factor Analysis (CFA) and Structural Equation Modeling (SEM). The results revealed that 1) The CFA confirmed that the measurement models of the variables were consistent with the empirical data. The digital quotient scale consisted of 29 items, with a Cronbach’s alpha coefficient of 0.97 and factor loadings ranging from 0.31 to 0.85. The adaptive behavior in digital life scale consisted of 19 items, with a Cronbach’s alpha coefficient of 0.93 and factor loadings ranging from 0.59 to 0.78, and 2) Digital quotient factors had an effect size of 0.77 and accounted for 67.00% of the total variance. The findings of this study indicate that digital intelligence (DQ) serves as a fundamental cornerstone for enhancing students’ digital life adaptability. Consequently, educational institutions and relevant authorities should integrate this assessment framework into their evaluative processes and digital co-curricular programs. Such implementation aims to bolster students’ potential, enabling them to navigate the digital landscape constructively and safely in the long term.
Article Details
References
กรมสุขภาพจิต. (2564). รายงานประจำปีกรมสุขภาพจิต ปีงบประมาณ 2564. กรุงเทพมหานคร: ละม่อม.
กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร. (2559). แผนพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร.
ชวนีย์ พงศาพิชณ์. (2552). ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมเผชิญปัญหาและความสุขในชีวิตของนักศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ. วารสารวิชาการศิลปะศาสตร์ประยุกต์, 2(1), 21-27.
ณัชชารีย์ ธนัสจิรพัฒน์ และจิระสุข สุขสวัสดิ์. (2564). ผลการใช้ชุดกิจกรรมแนะแนวเพื่อพัฒนาความฉลาด ทางดิจิทัลของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนเทศบาลเขาท่าพระ จังหวัดชัยนาท. วารสารวิชาการศิลปะศาสตร์ประยุกต์, 14(1), 1-10.
ธีรวัฒน์ รูปเหลี่ยม. (2560). การพัฒนาโปรแกรมเพื่อเสริมสร้างความฉลาดทางดิจิทัลของนักเรียนระดับประถมศึกษา. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาเทคโนโลยีสารสนเทศและสื่อสารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
บุษบา สุธีธร. (2564). ผลกระทบของสื่อสังคมที่มีต่อวัยรุ่น. วารสารการประชาสัมพันธ์และการโฆษณา, 14(1), 34-48.
สรานนท์ อินทนนท์. (2563). ความฉลาดทางดิจิทัล (DQ Digital Intelligence). (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิส่งเสริมสื่อเด็กและเยวชน (สสย.).
สำนักงานกองทุนสนับสนุนและเสริมสร้างสุขภาพ (สสส.) และมูลนิธิอินเทอร์เน็ตร่วมพัฒนาไทย. (2560). แบบวัดความฉลาดทางดิจิทัล 8 ทักษะ ภายใต้โครงการพัฒนาศักยภาพครู ศึกษานิเทศก์ และแกนนำ เด็กและเยาวชนในการใช้สื่อดิจิทัลเพื่อการเรียนรู้. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการ สร้างเสริมสุขภาพ.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2563). สรุปผลที่สำคัญ การใช้ไอซีทีของเด็กและเยาวชน พ.ศ. 2563. กรุงเทพมหานคร: กองสถิติพยากรณ์ สำนักงานสถิติแห่งชาติ.
อมราพร สุรการ. (2555). การศึกษาองค์ประกอบและตัวแปรเชิงสาเหตุของการปรับตัวของนักเรียนที่มีความสามารถพิเศษทางวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฏีบัณฑิต สาขาการวิจัยพฤติกรรมศาสตร์ประยุกต์. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
อังศินันท์ อินทรกำแหง. (2551). การสังเคราะห์งานวิจัยที่เกี่ยวกับความเครียดและการเผชิญความเครียดของคนไทย. วารสารพฤติกรรมศาสตร์, 14(1), 135-150.
Baker, R. W. & Siryk, B. (1984). Measuring adjustment to college. Journal of Counseling Psychology, 31(2), 179-189.
Farmer, L. S. & Safer, M. A. (2010). Asking “who,” “where,” and “when” improves the accuracy of eyewitness identifications from photo arrays. Journal of Applied Social Psychology, 40(11), 2825-2841.
Hair, J. F. et al. (2010). Multivariate data analysis: A global perspective. (7th ed.). Upper Saddle River. New Jersey: Perason Education.
Hamilton, V. & David, M. (1977). Human stress and cognition. New York: John Wiler&Sons Ltd.
Lazarus, R. S. (1969). Patterns of adjustment and human effectiveness. New York: McGraw-Hill.
Wolfers, L. & Utz, S. (2022). Social media use, stress, and coping. Current Opinion in Psychology, 45, 101305. https://doi.org/10.1016/j.copsyc.2022.101305.
