MODEL OF AN INFORMATION SYSTEM MANAGEMENT FOR EFFECTIVENESS IN SCHOOLS UNDER NAKHON SI THAMMARAT PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 1
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The research aimed to 1) Study the current state, desired state, and necessary needs of information-based management for enhancing school effectiveness; 2) Develop a model of information-based management for enhancing school effectiveness; and 3) Examine the model of information-based management for enhancing school effectiveness. This research study uses a research and development approach and a mixed-methods, multi-stage research methodology. 1) Five school administrators as key informants; 2) A sample group of 322 school administrators and teachers responsible for information technology; 3) Nine experts in an expert-based seminar; and 4) Nine participants in a focus group discussion. The research tools included: 1) Structured interviews; 2) Questionnaires; and 3) Evaluation forms. Statistical analyses included content analysis, percentages, means, standard deviations, and needs assessment. The research findings showed that 1) The current state, desired state, and necessary needs of information-based management for enhancing school effectiveness were at a moderate level ( = 2.96, S.D. = 0.50); the desired state The findings are at the highest level in three aspects (
= 4.69, S.D. = 0.51): 2) The development of an information-based management model to enhance the effectiveness of educational institutions, including objectives, principles, methods of operation, evaluation, and conditions; and 3) The verification of the information-based management model to enhance the effectiveness of educational institutions, which is accurate, appropriate, feasible, and useful. (
= 4.67, S.D. = 0.53)
Article Details
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2567). นโยบายและจุดเน้นของกระทรวงศึกษาธิการ ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
กันต์กนิษฐ์ แสนบุญยืน. (2565). การพัฒนารูปแบบการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการบริหารจัดการและการเรียนรู้ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 1. วารสาร มมร ล้านนาวิชาการ, 13(1), 70-82.
ชานนท์ คำปิวทา. (2565). รูปแบบการบริหารเพื่อส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ในยุคดิจิทัลของครูโรงเรียนมัธยมศึกษา. ใน วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
บุษรา บุญตะหล้า และคณะ. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศกับประสิทธิผลการบริหารงานในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ มหาวิทยาลัยสกลนคร, 8(32), 112-124.
ศศิธร ศรีวงษ์ญาติดี และเนาวนิตย์ สงคราม. (2560). การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้โปรแกรมหุ่นยนต์ด้วยวัฏจักรการเรียนรู้ 7E เพื่อส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา, 12(3), 185-201.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 1. (2567). รายงานผลการดำเนินงานด้านการศึกษา. นครศรีธรรมราช: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 1.
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2564). แผนปฏิบัติการดิจิทัลเพื่อการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2563 - 2565. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์เทคโนโลนีสารสนเทศและการสื่อสาร.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Senge, P. M. (1990). The Fifth Discipline: The Art & Practice of the Learning Organization. New York: Doubleday.
Wamitu, S. (2016). Functional Boundaries as a Tacit Knowledge Sharing Factor and Its Effect on Public Sector Performance in Kenya. Open Journal of Business and Management, 4(2), 225-237.
