STRATEGIES FOR MANAGEMENT OF COLLABORATIVE NETWORKS FOR EDUCATIONAL SUPERVISION OF LAMPHUN PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 2
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to 1) Synthesize and verify the components of collaborative network management for educational supervision, 2) Examine the current and desirable conditions of collaborative network management for educational supervision, 3) Develop and validate strategies along with an implementation manual, and 4) Evaluate the strategies and implementation manual for collaborative network management of educational supervision of Lamphun Primary Educational Service Area Office 2. A Multi-Phase Mixed Method research design was employed across four phases. The population consisted of 933 teachers and educational personnel. A sample of 286 participants was determined using the Krejcie and Morgan table at 95% confidence level, and qualified experts including university professors, educational administrators, educational supervisors, and teachers were selected through purposive sampling for each phase. Research instruments included document synthesis forms, questionnaires, focus group record forms, workshop record forms, and feasibility and utility evaluation forms. Statistical analyses included frequency, percentage, mean, standard deviation, modified priority needs index (PNI Modified), and content analysis. The findings revealed that 1) There were 4 components of collaborative network management, namely: network leader characteristics, operational scope and roles, network operations, and network empowerment; and 4 components of the educational supervision process, namely: supervision planning, supervision implementation, supervision evaluation, and supervision improvement 2) The current condition was at a high level ( = 4.04) while the desirable condition was at the highest level (
= 4.59)
3) The strategies entitled AGILE DINA LPN2-SUPER VISION comprised 4 strategic issues, 10 objectives, 13 major strategies, 19 sub-strategies, 15 measures, 22 indicators, 4 action plans, and 17 projects, together with an implementation manual consisting of 6 sections and 4) The strategies had feasibility ( = 4.60) and utility (
= 4.88), while the implementation manual had feasibility (
= 4.89) and utility (
= 4.94) at the highest level in all aspects.
Article Details
References
จิณณวัตร ปะโคทัง และธีระ รุญเจริญ. (2565). ปัจจัยในการสร้างภาพลักษณ์สถานศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารครุศาสตร์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, 5(3), 123-131.
ชำนาญ ปาณาวงษ และคณะ. (2569). รายงานสืบเนื่องจากการประชุมวิชาการ (Proceedings). พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ทิพย์วิมล วังแก้วหิรัญ และคณะ. (2564). กระบวนการพัฒนาวิชาชีพครูแบบชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ ในประเทศไทยและต่างประเทศ. วารสารเศรษฐศาสตร์และกลยุทธ์การจัดการ, 8(1), 180-199.
ทิพวรรณ ถาวรโชติ และจิติมา วรรณศรี. (2564). รูปแบบการนิเทศด้วยเครือข่ายความร่วมมือเพื่อส่งเสริมประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 25(2), 187-196.
ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ (ฉบับที่ 3). (2566). เรื่อง การแบ่งส่วนราชการภายในสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา. ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 140 ตอนพิเศษ 128 ง หน้า 31 (2 มิถุนายน 2566).
ภัทรวรรธน์ นิลแก้วบวรวิชญ์. (2559). รูปแบบการพัฒนาเครือข่ายความร่วมมือทางวิชาการของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ใน ดุษฎีนิพนธ์การศึกษาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยบูรพา.
รัตนชนก รัตนภูมิ. (2564). การพัฒนารูปแบบการนิเทศแบบหน้างานเพื่อส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) สำหรับครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์ เขต 3. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ, 21(2), 49-67.
วชิรา เครือคำอ้าย. (2564). การนิเทศการจัดการเรียนรู้ในยุคดิจิทัล ผสานแนวคิด OKRs เพื่อความสำเร็จในการจัดการเรียนรู้ของครู. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 6(12), 393-411.
วไลรัตน์ บุญสวัสดิ์. (2536). หลักการนิเทศการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: พรศิวการพิมพ์.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลำพูน เขต 2. (2566). รายงานข้อมูลสารสนเทศทางการศึกษา ปีการศึกษา 2566. ลำพูน: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลำพูน เขต 2.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2561). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2562). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อัญชุมาลย์ บุญประคม และชลาภรณ์ สุวรรณสัมฤทธิ์. (2566). ภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 8(2), 539-554.
Bryson, J. M. (2018). Strategic Planning for Public and Nonprofit Organizations: A Guide to Strengthening and Sustaining Organizational Achievement. (5th ed.). San Francisco: John Wiley & Sons.
Glickman, C. D. et al. (2017). SuperVision and Instructional Leadership: A Developmental Approach. (11th ed.). Boston: Pearson.
Harris, A. (2013). Distributed leadership Friend or foe? Educational Management Administration & Leadership, 41(5), 1-16.
Klijn, E. H. et al. (2025). Governance Networks in the Public Sector. (2nd ed.). London: Routledge.
Mandinach, E. B. & Gummer, E. S. (2016). What does it mean for teachers to be data literate: Laying out the skills, knowledge, and dispositions. Teaching and Teacher Education, 60, 366-376. https://doi.org/10.1016/j.tate.2016.07.011.
Sheninger, E. (2019). Digital leadership: changing paradigms for changing times. (2nd ed.). Thousand Oaks: Corwin.
Zepeda, S. J. (2016). Instructional Supervision Applying Tools and Concepts. (4th ed.). New York: Routledge.
