กลยุทธ์การบริหารจัดการเครือข่ายความร่วมมือการนิเทศการศึกษา ของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลำพูน เขต 2

Main Article Content

กษิญา ปราณธนินท์
ชูชีพ พุทธประเสริฐ
ศิริมาศ โกศัลย์พิพัฒน์
ภูเบศ พวงแก้ว

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สังเคราะห์และตรวจสอบยืนยันองค์ประกอบของการบริหารจัดการเครือข่ายความร่วมมือการนิเทศการศึกษา 2) ศึกษาสภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ 3) พัฒนาและตรวจสอบกลยุทธ์และคู่มือการขับเคลื่อน และ 4) ประเมินกลยุทธ์และคู่มือการขับเคลื่อน ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมวิธีพหุระยะ (Multi-Phase Mixed Method) จำนวน 4 ระยะ ประชากร ได้แก่ ครูและบุคลากรทางการศึกษา จำนวน 933 คน กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 286 คน โดยใช้ตารางของเครซี่และมอร์แกน และผู้ทรงคุณวุฒิ คัดเลือกแบบเจาะจง ได้แก่ อาจารย์มหาวิทยาลัย ผู้บริหารการศึกษา ศึกษานิเทศก์ และครู เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสังเคราะห์ แบบสอบถาม แบบบันทึกการสนทนากลุ่ม แบบบันทึกการประชุมเชิงปฏิบัติการ และแบบประเมินความเป็นไปได้และความเป็นประโยชน์ สถิติที่ใช้ ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าความต้องการจำเป็น และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) องค์ประกอบการบริหารจัดการเครือข่ายความร่วมมือ 4 องค์ประกอบ ได้แก่ คุณลักษณะของผู้นำ ขอบเขตและบทบาทการดำเนินงาน การปฏิบัติงาน และการเสริมสร้างพลังอำนาจ และองค์ประกอบกระบวนการนิเทศการศึกษา 4 องค์ประกอบ ได้แก่ การวางแผน การปฏิบัติ การประเมินผล และการปรับปรุงการนิเทศการศึกษา 2) สภาพปัจจุบันอยู่ในระดับมาก (equation = 4.04) สภาพที่พึงประสงค์อยู่ในระดับมากที่สุด (equation = 4.59) 3) กลยุทธ์ฯ ประกอบด้วย 4 ประเด็นกลยุทธ์ 10 เป้าประสงค์ 13 กลยุทธ์หลัก 19 กลยุทธ์รอง 15 มาตรการ 22 ตัวชี้วัด 4 แผนงาน และ 17 โครงการ พร้อมคู่มือ 6 ส่วน และ 4) การประเมินกลยุทธ์มีความเป็นไปได้ (equation = 4.60) และความเป็นประโยชน์ (equation = 4.88) การประเมินคู่มือการขับเคลื่อนมีความเป็นไปได้ (equation = 4.89) และความเป็นประโยชน์ (equation = 4.94) อยู่ในระดับมากที่สุดทุกด้าน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ปราณธนินท์ ก., พุทธประเสริฐ ช., โกศัลย์พิพัฒน์ ศ., & พวงแก้ว ภ. (2026). กลยุทธ์การบริหารจัดการเครือข่ายความร่วมมือการนิเทศการศึกษา ของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลำพูน เขต 2. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 10(4), 61–76. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JSC/article/view/292949
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

จิณณวัตร ปะโคทัง และธีระ รุญเจริญ. (2565). ปัจจัยในการสร้างภาพลักษณ์สถานศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารครุศาสตร์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, 5(3), 123-131.

ชำนาญ ปาณาวงษ และคณะ. (2569). รายงานสืบเนื่องจากการประชุมวิชาการ (Proceedings). พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.

ทิพย์วิมล วังแก้วหิรัญ และคณะ. (2564). กระบวนการพัฒนาวิชาชีพครูแบบชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ ในประเทศไทยและต่างประเทศ. วารสารเศรษฐศาสตร์และกลยุทธ์การจัดการ, 8(1), 180-199.

ทิพวรรณ ถาวรโชติ และจิติมา วรรณศรี. (2564). รูปแบบการนิเทศด้วยเครือข่ายความร่วมมือเพื่อส่งเสริมประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 25(2), 187-196.

ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ (ฉบับที่ 3). (2566). เรื่อง การแบ่งส่วนราชการภายในสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา. ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 140 ตอนพิเศษ 128 ง หน้า 31 (2 มิถุนายน 2566).

ภัทรวรรธน์ นิลแก้วบวรวิชญ์. (2559). รูปแบบการพัฒนาเครือข่ายความร่วมมือทางวิชาการของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ใน ดุษฎีนิพนธ์การศึกษาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยบูรพา.

รัตนชนก รัตนภูมิ. (2564). การพัฒนารูปแบบการนิเทศแบบหน้างานเพื่อส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) สำหรับครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์ เขต 3. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ, 21(2), 49-67.

วชิรา เครือคำอ้าย. (2564). การนิเทศการจัดการเรียนรู้ในยุคดิจิทัล ผสานแนวคิด OKRs เพื่อความสำเร็จในการจัดการเรียนรู้ของครู. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 6(12), 393-411.

วไลรัตน์ บุญสวัสดิ์. (2536). หลักการนิเทศการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: พรศิวการพิมพ์.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลำพูน เขต 2. (2566). รายงานข้อมูลสารสนเทศทางการศึกษา ปีการศึกษา 2566. ลำพูน: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลำพูน เขต 2.

สุกัญญา แช่มช้อย. (2561). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุวิมล ว่องวาณิช. (2562). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อัญชุมาลย์ บุญประคม และชลาภรณ์ สุวรรณสัมฤทธิ์. (2566). ภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 8(2), 539-554.

Bryson, J. M. (2018). Strategic Planning for Public and Nonprofit Organizations: A Guide to Strengthening and Sustaining Organizational Achievement. (5th ed.). San Francisco: John Wiley & Sons.

Glickman, C. D. et al. (2017). SuperVision and Instructional Leadership: A Developmental Approach. (11th ed.). Boston: Pearson.

Harris, A. (2013). Distributed leadership Friend or foe? Educational Management Administration & Leadership, 41(5), 1-16.

Klijn, E. H. et al. (2025). Governance Networks in the Public Sector. (2nd ed.). London: Routledge.

Mandinach, E. B. & Gummer, E. S. (2016). What does it mean for teachers to be data literate: Laying out the skills, knowledge, and dispositions. Teaching and Teacher Education, 60, 366-376. https://doi.org/10.1016/j.tate.2016.07.011.

Sheninger, E. (2019). Digital leadership: changing paradigms for changing times. (2nd ed.). Thousand Oaks: Corwin.

Zepeda, S. J. (2016). Instructional Supervision Applying Tools and Concepts. (4th ed.). New York: Routledge.