MENTAL HEALTH PROMOTION GUIDELINE FOR TEACHERS AND STAFF IN SRISANGWAN CHIANGMAI SCHOOL UNDER SANDBOX SAFETY ZONE IN SCHOOL
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to: 1) Investigate the implementation of the “Sandbox Safety Zone in School” measures at Srisangwan Chiang Mai School; 2) Survey and analyze the mental health status of teachers and personnel under these measures; and 3) Develop a mental health promotion manual. The sample consisted of 30 teachers and personnel from Srisangwan Chiang Mai School, selected through stratified random sampling combined with quota sampling. Research instruments included an environmental and environmental health survey, a set of standardized psychological scales (measuring stress, burnout, and psychological resilience), and in-depth interviews. Data were analyzed using descriptive statistics and qualitative content analysis. The findings revealed that: 1) The school achieved comprehensive implementation of the measures across all dimensions, regarding both role execution and environmental management; 2) The mental health analysis indicated that 66.67% of the participants experienced high to severe levels of stress, and 66.67% faced moderate burnout, resulting from the pressures of working under restrictive conditions. Nonetheless, most personnel maintained normal to high levels of psychological resilience across all domains, particularly in morale and problem-solving, which accounted for 80%; and 3) The developed mental health promotion manual comprises five core themes: the nature of change, psychological resilience, stress coping, fatigue management, and fostering a positive atmosphere. Expert evaluation indicated high content validity (IOC = 0.99) and appropriateness. The manual can be effectively applied as a tool to prepare for future high-pressure scenarios.
Article Details
References
กรมสุขภาพจิต. (2560). แบบสอบถามภาวะหมดไฟในการทำงานสำหรับเจ้าหน้าที่สาธารณสุข. เรียกใช้เมื่อ 30 เมษายน 2566 จาก https://mhc7.dmh.go.th/wp-content/uploads/2017/09/แบบประเมินภาวะหมดไฟ-ฉบับเผยแพร่.pdf
กรมสุขภาพจิต. (2563). โควิด19 กับสุขภาพจิต. เรียกใช้เมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2566 จาก https://www.dmh.go.th/covid19
กรมสุขภาพจิต. (2564). คู่มือการดูแลสุขภาพจิตสำหรับบุคลากรในสถานการณ์โควิด19. นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข.
กรมอนามัย. (2564). คู่มือปฏิบัติมาตรการ Sandbox Safety Zone in School เปิดเรียนมั่นใจปลอดภัยไร้โควิด 19 ในสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
ศรีสุภางค์ ศรีเจริญสุข. (2562). การพัฒนาคู่มือส่งเสริมสุขภาพจิตสำหรับผู้สูงอายุในชุมชน. ใน วิทยานิพนธ์พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพยาบาลเวชปฏิบัติชุมชน. มหาวิทยาลัยบูรพา.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2552). คู่มือการจัดทำคู่มือการปฏิบัติงาน (Work Manual) สำหรับส่วนราชการ. (ฉบับปรับปรุง). กรุงเทพมหานคร: พี.เอ.ลีฟวิ่ง.
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2564). ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง หลักเกณฑ์การเปิดโรงเรียนหรือสถาบันการศึกษา ภายใต้มาตรการป้องกันและควบคุมสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 สำหรับโรงเรียนพักนอน และประเภทไป-กลับ ที่มีความพร้อมและผ่านเกณฑ์การประเมิน. เรียกใช้เมื่อ 18 สิงหาคม 2565 จาก https://moe360.blog/2021/09/28/criteria-for-opening-school
สุวัฒน์ มหัตนิรันดร์กุล และคณะ. (2540). การสร้างแบบวัดความเครียดสวนปรุง. วารสารสวนปรุง, 13(3), 1-20.
อารีรัตน์ จันทร์ศรี. (2561). การพัฒนาคู่มือแนะแนวการดำเนินงานการคัดกรองโรคซึมเศร้าในสถานบริการสุขภาพระดับปฐมภูมิ. วารสารสุขศึกษา, 41(1), 11-22.
Barry, M. M. et al. (2017). Promoting social and emotional well-being in schools. Health Education, 117(5), 434-451. https://doi.org/10.1108/HE-11-2016-0057.
Bronfenbrenner, U. (1994). Ecological models of human development. In International Encyclopedia of Education. (pp. 1643-1647). Oxford: Elsevier.
Coombs, W. T. (2012). Ongoing crisis communication: Planning, managing, and responding. (3rd ed.). Thousand Oaks: SAGE Publications.
Gadermann, A. M. et al. (2023). Teacher mental health and workplace well-being in a global crisis: Learning from the challenges and supports identified by teachers one year into the COVID-19 pandemic in British Columbia, Canada. PLOS ONE, 18(8), Article e0290230. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0290230.
Jennings, P. A. & Greenberg, M. T. (2009). The prosocial classroom: Teacher social and emotional competence in relation to student development and academic outcomes. Review of Educational Research, 79(1), 491-525. https://doi.org/10.3102/0034654308325693.
Knowles, M. S. (1975). Self-directed learning: A guide for learners and teachers. McHenry: Follett Publishing Company.
Maslach, C. & Leiter, M. P. (1997). The truth about burnout: How organizations cause personal stress and what to do about it. San Francisco: Jossey-Bass.
McGrew, J. H. et al. (2023). Special educators’ mental health and burnout: A comparison of general and teacher-specific risk factors. Teaching and Teacher Education, 132, 104209. https://doi.org/10.1016/j.tate.2023.104209.
Mitroff, I. I. (2005). Why some companies emerge stronger and better from a crisis: 7 essential lessons for surviving disaster. New York: American Management Association.
Pearson, C. M. & Clair, J. A. (1998). Reframing crisis management. Academy of Management Review, 23(1), 59-76. https://doi.org/10.2307/259099.
Taba, H. (1962). Curriculum development: Theory and practice. New York: Harcourt, Brace & World.
Thoits, P. A. (2011). Mechanisms linking social ties and support to physical and mental health. Journal of Health and Social Behavior, 52(2), 145-161. https://doi.org/10.1177/0022146510395592.
World Health Organization. (2020). Mental health and psychosocial considerations during the COVID-19 outbreak. Retrieved February 20, 2023, from https://www.who.int/publications/i/item/WHO-2019-nCoV-MentalHealth-2020.1
