GUIDELINES FOR EDUCATIONAL INNOVATION MANAGEMENT IN THE EDUCATION 5.0 ERA OF SCHOOL ADMINISTRATORS UNDER RAYONG PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 1
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study employed a mixed methods research design with the following objectives: 1) To investigate the current conditions, desirable conditions, and priority needs of educational innovation management in the Education 5.0 era among school administrators under the Rayong Primary Educational Service Area Office 1; 2) To develop components and guidelines for educational innovation management in the Education 5.0 era; and 3) To evaluate the appropriateness, feasibility, and applicability of the developed guidelines. The quantitative sample consisted of 332 teachers selected through multistage sampling. The research instruments included questionnaires, in-depth interview forms, and guideline evaluation forms. Quantitative data were analyzed using descriptive statistics, including frequency distribution, mean, and standard deviation, while qualitative data were analyzed through content analysis and the modified Delphi technique. The findings revealed that: 1) The current condition of educational innovation management was overall at a moderate level, whereas the desirable condition was at the highest level. The analysis of the Modified Priority Needs Index (PNI Modified) indicated that creative organizational culture had the highest priority need (PNI = 0.94); 2) The guidelines for educational innovation management in the Education 5.0 era consisted of 30 guidelines derived from five components, namely innovative leadership, creative organizational culture, digital technology and data management, teacher and educational community participation, and resource and budget support; and 3) The evaluation results of the developed guidelines were at the highest level in all three aspects: appropriateness ( = 4.83, S.D. = 0.37), feasibility (
= 4.74, S.D. = 0.43), and applicability (
= 4.74, S.D. = 0.40), respectively.
Article Details
References
เกียรติศักดิ์ วงษ์ชัย. (2567). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา กับความเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 5. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 18(3), 27-83.
คุรุสภา. (2562). ข้อบังคับคุรุสภาว่าด้วยมาตรฐานวิชาชีพ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2562. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
พรทิพย์ ไชยพนาพันธ์ และชัชภูมิ สีชมภู. (2564). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะทางด้านเทคโนโลยีสารสนเทศในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาโรงเรียนขยายโอกาส สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาพิษณุโลก เขต 1. Journal of Roi Kaensarn Academi, 6(9), 70-84.
พิมพันธ์ เตชะคุปต์. (2562). การจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ภัทรหทัย ภู่สวัสดิ์ และสถิรพร เชาวน์ชัย. (2567). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเป็นสถานศึกษาแห่งนวัตกรรมของโรงเรียนสังกัดเทศบาลเมืองอุตรดิตถ์. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 15(1), 313-322.
มานัส พวงบุบผา และคณะ. (2564). สมรรถนะด้านเทคโนโลยีสารสนเทศของผู้บริหารสถาน ศึกษาที่ส่งผลต่อการบริหารระบบสารสนเทศของสถานศึกษา สังกัดสำนักการศึกษากรุงเทพมหานคร. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 19(1), 253-267.
เยาวลักษณ์ เตียวิลัย และคณะ. (2018). ปัจจัยเชิงเหตุทางจิตและสังคมที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมการสื่อสารอย่างเคารพสิทธิผ่านสื่อสังคมออนไลน์ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี. The Periodical of Behavioral Science, 24(2), 21-43.
วิเชียร ไชยบัง. (2565). วุฒิภาวะของความเป็นครู. (พิมพ์ครั้งที่ 7). บุรีรัมย์: โรงเรียนลำปลายมาศพัฒนา.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2561). การบริหารการศึกษา: แนวคิด ทฤษฎี และการปฏิบัติ. กรุงเทพมหานคร: ทิพยวิสุทธิ์.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2565). การศึกษาไทยในยุค Education 5.0. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติระยะ 20 ปี (พ.ศ. 2561-2580). กรุงเทพมหานคร: สำนักนายกรัฐมนตรี.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2559). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Amabile, T. M. & Pratt, M. G. (2016). The dynamic componential model of creativity and innovation in organizations. Research in Organizational Behavior, 36, 157-183. https://doi.org/10.1016/j.riob.2016.10.001.
Bergmann, J. & Sams, A. (2012). Flip your classroom: Reach every student in every class every day. Arlington: International Society for Technology in Education.
Fullan, M. (2013). The new meaning of educational change. (5th ed.). New York: Teachers College Press.
Fullan, M. (2020). Leading in a culture of change. San Francisco: Jossey-Bass.
Hargreaves, A. & Fullan, M. (2012). Professional capital: Transforming teaching in every school. New York: Teachers College Press.
Harris, A. & Moffat, J. (2021). Leading educational change and innovation. London: Routledge.
Kotter, J. P. (1996). Leading change. Boston: Harvard Business School Press.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30, 607-610. https://doi.org/10.1177/001316447003000308.
OECD. (2019). OECD future of education and skills 2030. Retrieved February 25, 2026, from https://www.oecd.org/education/2030-project/
Rogers, E. M. (2003). Diffusion of innovations. (5th ed.). New York: Free Press.
Yukl, G. (2013). Leadership in organizations. (8th ed.). London: Pearson.
Zhang, Y. & Begley, T. M. (2011). Power distance and its moderating impact on empowerment and team participation. The International Journal of Human Resource Management, 22(17), 3601-3617. https://doi.org/10.1080/09585192.2011.560877.
