A STUDY OF PROBLEMS AND NEEDS IN DEVELOPING CHINESE COMMUNICATION SKILLS AMONG MATHAYOM 3 STUDENTS
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study aimed to investigate the problems and needs in developing Chinese communication skills among Mathayom 3 students in order to provide baseline information for designing Chinese language learning approaches that align with the Thai educational context. The participants consisted of Mathayom 3 students and Chinese language teachers. This study employed a mixed methods research design. The research instruments included a questionnaire on students’ problems and needs in developing Chinese communication skills and semi-structured interviews with Chinese language teachers. Quantitative data were analyzed using basic statistics, including the mean and standard deviation, while qualitative data were analyzed through content analysis. The research findings revealed that: 1) The overall problems in developing students’ Chinese communication skills were at a moderate level and reflected systematic issues covering listening, speaking, reading, and writing skills, with speaking and reading identified as the areas with the highest level of problems. Data obtained from interviews with Chinese language teachers indicated several causes, including students’ insufficient Chinese language foundation, limited vocabulary knowledge, the romanization of Chinese pronunciation using the Roman alphabet, or “Pinyin”, lack of confidence in using the language, and limited opportunities to practice Chinese in real-life situations. and
2) The findings regarding students’ needs showed that the students had a relatively high level of need for the development of Chinese communication skills, particularly in listening and reading skills. In addition, they expressed the need for Chinese language instruction that emphasizes adjustments in content, teachers’ roles, learning activity processes, instructional media, and the measurement and evaluation of authentic communication skills. The findings of this study can serve as guidelines for improving Chinese language instruction at the secondary school level in order to enhance students’ Chinese communication skills effectively and in accordance with the learning context.
Article Details
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2556). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้ภาษาจีน ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ สกสค.
จันทนา บรรจงดิษฐ์. (2559). การพัฒนาความสามารถภาษาจีนเพื่อการสื่อสารโดยใช้หนังสือ อิเล็กทรอนิกส์. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการเรียนการสอน. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
พิชัย แก้วบุตร. (2564). ปัญหาการจัดการเรียนการสอนภาษาจีน ในโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาสังกัดรัฐบาล ภูมิภาคภาคใต้. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี, 13(1), 58-83.
ภูวกร ฉัตรบำรุงสุข. (2559). รายงานการวิจัยเพื่อพัฒนาระบบการจัดการเรียนการสอนภาษาจีนในประเทศไทย ระดับมัธยมศึกษา. กรุงเทพมหานคร: บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
เยาวพร ศรีระษา และจิระพร ชะโน. (2561). การจัดกิจกรรมการเรียนการสอนแบบภาษาเพื่อการสื่อสาร (CLT) ประกอบชุดสื่อประสม เพื่อส่งเสริมทักษะการพูดภาษาจีนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. Journal of Educational Measurement Mahasarakham University, 24(1), 243-254.
วิภาวรรณ สุนทรจามร. (2559). รายงานการวิจัยเพื่อพัฒนาการเรียนการสอนภาษาจีนในประเทศไทยสังเคระห์รวม. กรุงเทพมหานคร: บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561-2580. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
หน่วยราชการในพระองค์. (2568). สถาบันพระมหากษัตริย์ไทย กับความสัมพันธ์ทางการทูตไทย-จีน ครบรอบ 50 ปี. เรียกใช้เมื่อ 20 มีนาคม 2569 จาก https://www.royaloffice.th/13/11/2025/การทูตไทย-จีน-500/
Celce-Murcia, M. (2007). Rethinking the role of communicative competence in language teaching. In E. Alcón Soler & M. P. Safont Jordà (Eds.), Intercultural language use and language learning. (pp. 41-57). Springer. New York: Springer.
Ellis, R. (2018). Reflections on task-based language teaching. Bristol: Multilingual Matters.
Joyce, B. et al. (2015). Models of teaching. (9th ed.). Boston: Pearson.
Li, X. (2021). The effects of interactive reading activities on Chinese language learners’ communicative competence. Journal of Language Teaching and Research, 12(4), 612-620.
Richards, J. C. (2006). Communicative language teaching today. Cambridge: Cambridge University Press.
Shengchen, T. & Pianchana, T. (2024). The development of Chinese speaking skill of secondary 1 students by using cooperative learning in an international school in Thailand. Academic Journal Phranakhon Rajabhat University, 15(2), 1-16.
Song, W., & Art-in, S. (2016). A study of Chinese communicative competence of Mathayom Suksa 5 students using project-based learning and community learning resources. Journal of Education, Graduate Studies Research, Khon Kaen University, 10(1), 1-6.
Wang, D. & Castro, C. D. (2022). Integrated-skills instruction in Chinese as a foreign language classrooms: Effects on learners’ communicative competence. Frontiers in Psychology, 13, 845621. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2022.845621.
Wang, J. Q. (2015). Second language acquisition research (第二语言习得研究). Beijing: The Commercial Press.
Wirata, S. & Tanunchaibutra, P. (2023). The development of Chinese communicative listening and speaking core competencies using activity-based learning and metaverse of secondary 2 students. Journal of Humanities and Social Sciences Nakhon Phanom University, 13(1), 251-265.
Xiao, D. & Tian, C. (2024). Research on the status quo and strategies of Chinese education in primary and secondary schools in Thailand. International Journal of Sociologies and Anthropologies Science Reviews, 4(2), 1041-1052.
Zhang, D., & Graham, S. (2020). Classroom-based strategies for developing Chinese language listening and reading skills through multimedia learning. Computer Assisted Language Learning, 33(7), 719-742.
