การศึกษาสภาพปัญหาและความต้องการในการพัฒนาทักษะการสื่อสารภาษาจีนสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพปัญหาและความต้องการในการพัฒนาทักษะการสื่อสารภาษาจีนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 เพื่อใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานในการพัฒนาแนวทางการจัดการเรียนรู้ภาษาจีนให้สอดคล้องกับบริบทผู้เรียนไทย กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 และครูผู้สอนภาษาจีน เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามสภาพปัญหาและความต้องการในการพัฒนาทักษะการสื่อสารภาษาจีนของนักเรียน และแบบสัมภาษณ์ครูผู้สอนภาษาจีน การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณใช้สถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ส่วนข้อมูลเชิงคุณภาพใช้การวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัญหาในการพัฒนาทักษะการสื่อสารภาษาจีนของนักเรียนในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง และเป็นปัญหาเชิงระบบที่ครอบคลุมทักษะการฟัง การพูด การอ่าน และการเขียน โดยเฉพาะทักษะการพูดและการอ่านที่มีระดับปัญหาสูง ข้อมูลจากการสัมภาษณ์ครูผู้สอนสะท้อนสาเหตุ ได้แก่ พื้นฐานทางภาษาจีนของผู้เรียนที่ยังไม่มั่นคง คลังคำศัพท์จำกัด การถอดเสียงภาษาจีนด้วยอักษรโรมัน หรือ “พินอิน การขาดความมั่นใจในการใช้ภาษา และโอกาสในการฝึกใช้ภาษาในสถานการณ์จริงที่จำกัด และ 2) ผลการศึกษาความต้องการ พบว่า ผู้เรียนมีความต้องการในการพัฒนาทักษะการสื่อสารภาษาจีนในระดับค่อนข้างสูง โดยเฉพาะทักษะการฟังและการอ่าน รวมถึงมีความต้องการให้การจัดการเรียนรู้ภาษาจีนให้ความสำคัญกับการปรับเนื้อหา บทบาทของผู้สอน กระบวนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ สื่อ และการวัดและประเมินผลการสื่อสารจริง ผลการวิจัยครั้งนี้นำไปใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาการจัดการเรียนรู้ภาษาจีนในระดับมัธยมศึกษา เพื่อส่งเสริมทักษะการสื่อสารภาษาจีนของผู้เรียนให้มีประสิทธิภาพและสอดคล้องกับบริบทการเรียนรู้
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2556). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้ภาษาจีน ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ สกสค.
จันทนา บรรจงดิษฐ์. (2559). การพัฒนาความสามารถภาษาจีนเพื่อการสื่อสารโดยใช้หนังสือ อิเล็กทรอนิกส์. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการเรียนการสอน. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
พิชัย แก้วบุตร. (2564). ปัญหาการจัดการเรียนการสอนภาษาจีน ในโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาสังกัดรัฐบาล ภูมิภาคภาคใต้. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี, 13(1), 58-83.
ภูวกร ฉัตรบำรุงสุข. (2559). รายงานการวิจัยเพื่อพัฒนาระบบการจัดการเรียนการสอนภาษาจีนในประเทศไทย ระดับมัธยมศึกษา. กรุงเทพมหานคร: บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
เยาวพร ศรีระษา และจิระพร ชะโน. (2561). การจัดกิจกรรมการเรียนการสอนแบบภาษาเพื่อการสื่อสาร (CLT) ประกอบชุดสื่อประสม เพื่อส่งเสริมทักษะการพูดภาษาจีนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. Journal of Educational Measurement Mahasarakham University, 24(1), 243-254.
วิภาวรรณ สุนทรจามร. (2559). รายงานการวิจัยเพื่อพัฒนาการเรียนการสอนภาษาจีนในประเทศไทยสังเคระห์รวม. กรุงเทพมหานคร: บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561-2580. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
หน่วยราชการในพระองค์. (2568). สถาบันพระมหากษัตริย์ไทย กับความสัมพันธ์ทางการทูตไทย-จีน ครบรอบ 50 ปี. เรียกใช้เมื่อ 20 มีนาคม 2569 จาก https://www.royaloffice.th/13/11/2025/การทูตไทย-จีน-500/
Celce-Murcia, M. (2007). Rethinking the role of communicative competence in language teaching. In E. Alcón Soler & M. P. Safont Jordà (Eds.), Intercultural language use and language learning. (pp. 41-57). Springer. New York: Springer.
Ellis, R. (2018). Reflections on task-based language teaching. Bristol: Multilingual Matters.
Joyce, B. et al. (2015). Models of teaching. (9th ed.). Boston: Pearson.
Li, X. (2021). The effects of interactive reading activities on Chinese language learners’ communicative competence. Journal of Language Teaching and Research, 12(4), 612-620.
Richards, J. C. (2006). Communicative language teaching today. Cambridge: Cambridge University Press.
Shengchen, T. & Pianchana, T. (2024). The development of Chinese speaking skill of secondary 1 students by using cooperative learning in an international school in Thailand. Academic Journal Phranakhon Rajabhat University, 15(2), 1-16.
Song, W., & Art-in, S. (2016). A study of Chinese communicative competence of Mathayom Suksa 5 students using project-based learning and community learning resources. Journal of Education, Graduate Studies Research, Khon Kaen University, 10(1), 1-6.
Wang, D. & Castro, C. D. (2022). Integrated-skills instruction in Chinese as a foreign language classrooms: Effects on learners’ communicative competence. Frontiers in Psychology, 13, 845621. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2022.845621.
Wang, J. Q. (2015). Second language acquisition research (第二语言习得研究). Beijing: The Commercial Press.
Wirata, S. & Tanunchaibutra, P. (2023). The development of Chinese communicative listening and speaking core competencies using activity-based learning and metaverse of secondary 2 students. Journal of Humanities and Social Sciences Nakhon Phanom University, 13(1), 251-265.
Xiao, D. & Tian, C. (2024). Research on the status quo and strategies of Chinese education in primary and secondary schools in Thailand. International Journal of Sociologies and Anthropologies Science Reviews, 4(2), 1041-1052.
Zhang, D., & Graham, S. (2020). Classroom-based strategies for developing Chinese language listening and reading skills through multimedia learning. Computer Assisted Language Learning, 33(7), 719-742.
