THE DEVELOPMENT OF A RECREATION PROGRAM TO PROMOTE THE ASSERTIVE BEHAVIOR OF JUNIOR HIGH SCHOOL STUDENTS
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research article aimed to: 1) Investigate the problems and needs assessment, 2) Develop a recreation program, and 3) Evaluate and expand the implementation of the recreation program to promote assertive behavior among lower secondary school students. The research was conducted in three phases. 1) Involved a study of problems and needs assessment with a sample of 292 lower secondary school students from demonstration schools under Srinakharinwirot University. 2) Focused on program development, involving seven experts for instrument validation and nine experts for focus group discussion. and 3) Consisted of the implementation and expansion of the recreation program with two groups of Grade 7 students from Srinakharinwirot University Demonstration School, Prasarnmit (Secondary) and Srinakharinwirot University Demonstration School, Pathumwan, with 30 students from each school. The research instruments included a needs assessment questionnaire, an assertive behavior scale, the recreation program, and the program manual.
Data were analyzed using frequency, percentage, mean, standard deviation, the Priority Needs Index Modified (PNImodified), and the paired-samples t-test. The results indicated that students reported the highest priority need for social recreation activities (PNImodified = 0.12), followed by dance activities (PNImodified = 0.11) and special recreation activities (PNImodified = 0.05). The recreation program developed based on the APIE process demonstrated the highest overall quality ( = 4.92, S.D. = 0.29). After the implementation, both the experimental group (t = 5.918, p < .001) and the expansion group (t = 7.707, p < .001) showed significantly higher assertive behavior scores than before participating in the program. These findings indicate that the developed recreation program was effective in promoting assertive behavior among lower secondary school students.
Article Details
References
กฤตภัค ใจกล้า. (2561). พฤติกรรมการกล้าแสดงออกอย่างเหมาะสมของนักเรียนโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศิลปากร. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
เก่งกาจ เกลี้ยงแก้ว และคณิต เขียววิชัย. (2562). การพัฒนารูปแบบกิจกรรมนันทนาการแบบมีส่วนร่วมเพื่อเสริมสร้างความฉลาดทางอารมณ์ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. Veridian E-Journal, Silpakorn University (Humanities, Social Sciences and Arts), 12(1), 548-565.
ตรรกพร สุขเกษม. (2554). การพัฒนาพฤติกรรมกล้าแสดงออก โดยใช้วิธีแสดงบทบาทสมมติ ของนักศึกษาระดับชั้นปีที่ 1. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.
บุญศิริ นิยมทัศน์. (2564). การจัดกิจกรรมร้อง เล่น เต้น รำ เพื่อเสริมสร้างความกล้าแสดงออกของเด็กและเยาวชนในชุมชนศาลเจ้าพ่อสมบุญ 54. วารสารลวะศรี, 5(1), 17-26.
บุษราคัม รักพวก และคณะ. (2567). การเสริมสร้างพฤติกรรมการกล้าแสดงออกของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนสิริรัตนาธร โดยการปรึกษากลุ่มตามทฤษฎีพฤติกรรมนิยม. วารสารสถาบันจิตเวชศาสตร์สมเด็จเจ้าพระยา, 18(1), 72-85.
วิรัตน์ ทองแก้ว. (2561). การพัฒนาโปรแกรมนันทนาการกลางแจ้งเพื่อสร้างเสริมการเป็นผู้นำของเยาวชนอาสาสมัครการท่องเที่ยว. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาการจัดการกีฬาและนันทนาการ. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สมโภชน์ เอี่ยมสุภาษิต. (2565). ทฤษฎีและเทคนิคการปรับพฤติกรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 - 2579. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
องค์การยูนิเซฟ ประเทศไทย. (2565). ยูนิเซฟและกรมสุขภาพจิตชี้สุขภาพจิตเด็กและวัยรุ่นไทยน่าเป็นห่วง ต้องยกระดับบริการสุขภาพจิตโดยเร่งด่วน. เรียกใช้เมื่อ 7 กรกฎาคม 2569 จาก https://www.unicef.org/thailand/th/press-releases/ยูนิเซฟและกรมสุขภาพจิตชี้สุขภาพจิตเด็กและวัยรุ่นไทยน่าเป็นห่วง
Austin, D. R. (2018). Therapeutic Recreation Processes and Techniques. (8th ed.). Lllinois: Sagamore-Venture.
Bandura, A. (1986). Social Foundations of Thought and Action. New Jersey: Prentice Hall.
Caldwell, L. L. & Witt, P. A. (2011). Leisure, recreation, and play from a developmental context. New Directions for Youth Development, 2011(130), 13-27.
Fensterheim, H. (1993). Don’t Say Yes When You Want to Say NO. New York: Dell Publishing.
Hfocus. (2567). สธ. เผยผลสำรวจสุขภาพจิตเด็กและวัยรุ่นปี 65-67 เสี่ยงซึมเศร้า 51,789 ราย. เรียกใช้เมื่อ 7 กรกฎาคม 2569 จาก https://www.hfocus.org/content/2024/10/32003
Kolb, D. A. (1984). Experiential Learning: Experience As The Source Of Learning And Development. New Jersey: Prentice Hall.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Lange, A. J. & Jakubowski, P. (1976). Responsible Assertive Behavior: Cognitive/behavioral Procedures for Trainers. Lllinois: Research Press.
Parray, W. M. & Kumar, S. (2022). The Effect of Assertiveness Training on Behaviour, Self-esteem, Stress, Academic Achievement and Psychological Well-Being of Students: A Quasi-Experimental Study. Research & Development, 2(2), 83-90.
